Solace In A Sentence Novels & Stories

Dali dali nyang pinunasan ang mukha at pinigil ang patuloy na pagtulo ng mga luha niya. This is it Solenn. This is the end of everything. Tapos na ang mga maliligayang araw mo. Bulong niya sa sarili. Nilingon ni Solenn ang dalawa mula sa kinauupuan nya at para bang mas nararamdaman niyang parang she could not breathe easily. Seeing Marcus so happy these days and seeing the future ahead of them is so terrible to take. Mas mahirap pa lang alam mo kung ano talaga ang nangyayari at mangyayari. She thought. She witnessed every single detail kung paano niya nakitang halos parang totoo ang lahat.

“May ilan lang na ‘di napapagkasunduan pero maayos naman.” Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa Bar. Hindi ko maiwasan ang pag-aalala dahil ni isang mensahe ay walang pinapadala sa’kin si Aki. Kumusta kaya ang pagkakakilala nila Solange sa anak ko? Sana maayos lang, mabuting bata naman si Ali at matalino kaya sigurado akong hindi siya mahirap tanggapin.

Sa tuwing naiisip niya si Solene na duguan at walang malay habang malakas ang ulan, parang pinuputol ang puso niya. Mahal din ni Miro si Solene noon. Ang masakit, nakita niyang magkasama si Solene at ang matalik niyang kaibigan. Isa si Miro sa mga taong tumanggap na lang at ngumiti habang nilulunok ang sakit. Hindi niya inakala na magtatapos sa ganitong paraan ang dalawa.

Ngunit nang daanan niya ang isang bahagi ng lugar na may hukay, ganoon na lamang ang sunod-sunod na pagpapaputok! “Ambush!” sigaw ni Gabby. “Ambush!” paulit-ulit niya iyong isinisigaw sa kanyang radyo. Dali-dali ang kanyang naging pagkilos upang maitago ang sarili sa hindi delikadong bahagi ng lugar. Kapag na-trap siya sa lugar na kinalalagyan, hindi imposibleng ito na ang maging katapusan ng kanyang buhay. Hindi iyon maaaring mangyari. Hindi siya makakapayag!

sabi ni Tom habang naglalakad na papunta sa hagdan. “Sabihan niyo po kami kapag hindi na kayo sad, Tita Ingrid!” sigaw ni Solana. “Oo nga! Sabihan niyo kami!” Gaya naman ni Dave. Nagpakawala ako ng malalim na hininga habang pinapanood silang maglaho paakyat ng hagdan. “So, pag-uusapan na ba natin 'to ngayon?” tanong ni Elaine, habang nakatingin sa akin nang patagilid at may nakakaaliw na ngiti.

Sa halip, tinutulungan siyang maging higit pa sa sarili niya. Maya-maya, nagkaroon ng maliit na toast. Humawak si Solene ng baso at tumingin sa mga taong dumalo. “Hindi ko akalaing darating ako sa araw na ito,” sabi niya. “May panahon na akala ko kapag nawala ang isang tao sa buhay ko, ibig sabihin tapos na rin ang mga pangarap ko. Pero mali pala. Minsan, kailangan mo lang mawala sa maling lugar para makita mo kung saan ka talaga dapat pumunta.”

Bumaba ako para mas malalitan ko silang pagmasdan. Tawang-tawa si Sol na umiikot sa Gazebo habang sinsubo ang ice cream na bitbit, habang hinahabol siya ni Sasha. Napangiti ako ng makitang para silang mga batang naghahabulan. Ilang sandali lang ay napatigil si Sol kaya napatayo ako ng tuwid. Mukhang seryoso na ang pinag-uusapan nila dahil nawala ang ngiti niya sa labi.

She’s the carry. “Alam mo,” biglang sabi ni Sol, nakatingin sa akin na parang may binabasang lihim sa mukha ko, “kapag naging maayos ang usapan nila sa bahay, tuloy-tuloy na ‘to. Wala nang pipigil.” Tumingin ako sa bintana ng opisina ko. Sa labas, maliwanag ang lungsod kahit weekend. Parang walang pahinga. Parang laging may susunod na laban.

Maybe… deep down, I just wanted to see if fate would finally take my side. At sa pagkakataong ‘to, parang pumapanig nga. Kasi sa bawat araw na magkasama kami sa office, kahit puro intriga, kahit puro stress, nararamdaman kong bumabalik ‘yung dating saya. Pero kasabay no’n, naroon din ‘yung takot. Kasi alam kong hindi ito simpleng storya lang. Ayah Solene is standing in the middle of a storm—and this time, I’m not sure if she’ll let me hold the umbrella.

Nakangiti rin ito ngunit punong-puno ng kalungkutan ang mga mata. I know Luke is afraid to lose that smile. Ako rin naman. Kahit na mukha akong kontrabida sa buhay ni Sol ay gusto ko rin namang makita ang babaeng iyon na masaya palagi. Me and Luke need to savour this moment while the storm is not yet approaching. Because when the time, Sol open the chest of hidden lies. That smile... her smile would surely turn into grief. And that was my greatest fear, to witness my sisters downfall. That might happen very soon.