Audacity In A Sentence Novels & Stories

Pinapahalata na niya saakin ang nararamdaman niya. Huminto ako sa paglalakad nang nasa tapat na ako ng Audi. "Thank you Ammadeus." "Sana hindi ka na nagdala ng sasakyan." "It's okay. Na miss ko kasing gamitin itong Audi." He smiled and nod.

“Thank you. I know you will not leave me without hearing me out.” Kita ko ang pagbabago ng ekspresyon ni Audrey. Lumingon siya sa akin, hindi ko alam kung sinadya ba talaga ito ni Sage. He didn’t even care that I was there, nakikinig sa bawat salita nila. “We’ll talk about it kapag magaling ka na. Hindi ako ang taong hindi marunong tumanaw ng utang na loob,” mariing sagot ni Audrey.

“I guess I am.” Hindi ko na sinabing the same goes for him, kasi pakiramdam ko, lalabas lang ‘yung sarcasm kahit hindi ko balak. “Speaking of lucky,” tuloy ni Audrey habang umupo sa harap namin. “I actually wanted to introduce someone to Kuya. She’s my friend — super smart, and honestly, I think you two would really click.” Tumingin pa siya kay Terrence ng sabihin ang huling pangungusap.

Hindi ko intensyon na iparamdam sa kanya ang gano'n at hindi rin ako naghihiganti sa ginawa niya. I was back to my reverie when someone snapped in front of my face. "Kanina ka pa tulala habang nakatingin sa singsing mo, marecakes," nakangising saad ni Audrina. "Nang-iinggit lang ang peg?" I chuckled as I caressed it. "Hindi pa tuluyang nagsi-sinc in sa'kin ang lahat, Aurora."

"Walang kadating-dating, boring, at plain." Audrey who was upstairs has been hiding and listening. She gritted her teeth, her fist clenched. Imbes lungkot, galit na ang namumuo sa dibdib niya. This family has been nothing but hell to her. At hindi niya alam ngunit may umuusbong na kung ano sa kalooban niya. It's definitely not something good.

"Should I tell her about the old days?" 'Fuvk. That's sounded weird and too girly.' He cursed himself when he realized how weird it sounds, lalo na nang tumawa si Audrey. "Seriously couz, just do the basics. Think of it as a mission." Teasing him, Audrey giggled.

wika ni Audrey, habang napatingin siya sa mga pagkain na nasa harapan namin. “Alam mo bang ayaw talaga kitang makasama.” Muli akong nag-yuko, dahil sa kanyang sinabi. “Pero wala akong magawa, dahil ang gusto ni daddy, ay samahan kita.” “Sana magkaayos na tayo ng tuluyan Audrey..” Mahinang wika ko, habang kunot-noo niya akong tiningnan. “Magkaayos? Tingin mo talaga magkaayos tayo Sandy?” hindi ako naka-kibo, dahil sa kanyang sinabi.

Narinig ang isang malutong na tunog ng buto na parang nabali. "Ahh!" Napaos sa sakit si Audrey at nawalan ng malay. Sobrang siyang nagalit sa ginawa nila kay Chellsey. Hindi niya kayang pabayaan at saktan ng kung sino man ang kanilang ina lalo na’t hindi nila alam kung anong pakay nila kay Chellsey.

Nagpasalamat si Audrey kay Laura nang paulit-ulit sa mga damit. “Thank you po, Ma’am,” sabi ni Audrey. Ngumiti si Laura. “Wala 'yun. Ingat ka next time. Pero sana… huwag mo na lang palampasin ang ginagawa nila sa 'yo. You should speak up.” Ngumiti ng pilit si Audrey. “Okay po.” Pagbalik ni Midnight, tiningnan niya si Audrey mula ulo hanggang paa. Maayos na at mukha nang presentable. Pero napansin niyang namumula ang mata nito.

Katahimikan. Ilang sandali, ang buong silid ay tahimik, at kahit na ang tunog ng isang karayom na bumababa sa lupa ay maaaring marinig. Nakatingin sa Salvatore sa harap niya, malakas na umugong ang ulo ni Audrey. "Siya... Talagang pekeng siya!" Iniisip kung paano niya sinubukan na palugdan siya at kung paano siya uminom ng alak sa kanya, naramdaman niya na hindi mailalarawan na naiinis.