Drunk In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Chapter 25: Drunk "I'm leaving," agad kong iminulat ang mga mata ko noong may dumapong kung anong malambot na bagay sa noo ko. "Ano yun?" tanong ko gamit ang inaantok na boses. "Anong ano yun? I said I am leaving. Aalis na ako kasi meron pa akong gagawin." "Narinig ko okay?! Ang tanong ko kung anong malambot na bagay ang dumapo sa noo ko. Anong nilagay mo? May nilagay?"

"Ngayong gabi lang 'to! Huwag ka nang maraming reklamo, ako na nga ang nagpapakapagod rito!" "You're drunk out of your mind" "Drunk ka diyan! Malinaw ang paningin ko, at ang nakikita ko lang ngayon ay 'yang bakat na bakat mong alaga!" sabi ko sabay hawak nang mahigpit sa gitna ng kanyang trousers. Napasinghap nang malakas si Damien. "Fuck..."

"A-Ano? N-Nakakatyuwa ka nemen! Shhh! Me... I-Is not d-drunk!" 'Yeah, right! You're not really drunk.' She's stuttering and her words are not so clear anymore. She keeps on staggering, to the point na nakailang beses na siya sa pagtapak sa paa ko. Masakit pero hindi na ako nagreklamo. "S-Shayaw... shayaw shayo!" "What? What did you—"

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Kian "Where are they?" tanong ko kay Dale. Halos napuntahan na namin lahat ng bar o mga kainang may inuman pero hindi namin sila mahanap. Nasa loob na kami ng sasakyan niya at kanina pa ako nag-aalala.

When morning comes daig ko pa ang pinagsasapok ang ulo! My head is fuckingly aching, napakasakit at talagang hindi ko maiwasang sabunutan ang sarili ko. This is what I got after drinking too much huh, ngayon nagsisisi na ako. "Fucking liquor, swear I'm not gonna drink again!" I told myself. But I got shocked when I heard someone. "That word was so gasgas na, I've heard that so many times but still, umiinom pa rin sila."

Mabango siya pero mas tumapang iyong gamit nitong pabango dahil sa nahalong amoy ng cigarette. "You're drunk..." "The right word is "nakainom". Nakainom ako pero hindi ako lasing..." Gusto ko itong pagalitan at bigyan ng lecture tungkol sa masasamang ginagawa niya sa katawan niya, pero sino naman ako para gawin iyon? Ako ngang walang bisyo itong kinapitan nang malalang sakit no'n, eh. Siya, may mga bisyo pero mukhang fresh ang mukha at healthy pa rin ang pangangatawan.

Alam na alam niya kung paano ako baliwin at durugin. Suminhot ako at ininom ang alak na nasa tabi ko. I'm drunk, pero pakiramdam ko ay kulang pa ang nainom ko dahil sa nararamdaman ko ngayon. Hindi ako makalimot. I'm hallucinating. All I think and see is him. Siya lang. "Hey pretty lady you look drunk," I heard a guy's voice. Tumingala ako. "You looked so broken," dagdag pa niya.

Uso paba 'yun ngayon? "Sa mundo namin ay dapat marunong kang mangaso para sa dugong iinumin mo..." Napatango ako. "...Ngunit gagawin mo lamang ito kapag kinakailangan dahil baka may makahalata na may nabubuhay pa lang bampirang hindi marunong mangaso. Pampalakas ng katawan ang dahilan kung bakit nangangaso kami. Sa madaling salita ay hindi kami mabubuhay ng wala iyon." Mas naiintindihan ko na, parang vitamins pala ang dugo sa kanila o tubig.

I could bury my face on him all day long and just sniff. Mamayamaya lang ay nagsalita na siyang muli, “Next time, don’t ever let yourself be drunk again huh? Mapapaaway na naman ako niyan! Mabuti na lang talaga at nag-aral din ako ng martial arts. You’re not getting conscious as to what was happening around you when you’re drunk!”