Avatar Jake Sully Novels & Stories

giit pa nito sa nanunuyang tono. Nag-init kaagad ang ulo ni Avi ng dahil sa kagaguhang sinabi ni Jake sa kaniya. Tinulak niya ito at tinuro ang pinto upang ipaalam na makakaalis na ito sa unit niya. Hindi siya ang tipo ng babaeng magpapa-under sa lalaki at hahayaan na lang na bastusin siya. Ika nga niya, 'kung gaguhan lang din ang labanan... top one siya d'yan!

hindi na napigilang bulyaw niya dito. With a lackluster smile, Jake turned to her. She shivered at how cold his dark eyes were really. This is so not the Jake she knew before. Muntik pa siyang makonsensya thinking it was her who did this to him. But no. Walang lugar ang konsesya niya sa oras na ito. "I'm sorry I was not able to recognize you at once, Ms. Julianna Vera Cruz, you look rather...different."

"Sino ang naglagay nito? Patayin mo na, ngayon na!" Ang AV tech, na halatang natigilan, ay sumulyap sa akin—mula ng ibigay ko sa kanya ang USB drive—pagkatapos ay mabilis na pinindot ang power button at nagdilim ang screen. Nakahinga ng maluwag si Jake, pero humakbang na ako paakyat sa stage. Kinuha ko ang microphone mula sa nalilitong host at humarap sa audience. "Ang pangalan ko ay Laura Jefferson at narito ako ngayon upang ilantad kung paano sinubukan ni Jake Allen at ng kanyang pamilya na itago ang kanyang diagnosis sa HIV at lokohin ako sa kasal!"

" Siya ay isang loli na may maliit na pigura at isang prinsesa na pinaglayaw. Bihira lang talaga siyang mawala sa publiko. Mukha namang natulala si Jake. Bakit ang sitwasyon... iba sa kanyang hinulaan?

"Walang ano-man. Nasa labas pala si Jake para mag update ng pinaiimbistigahan mo." "Papasukin mo." Lumabas muna si Jenny at iniwan ang tatlong lalaki na kailangan mag uusap. Isa pa ay may tumatawag sa kaniya na taga kompanya. Tinulungan ni Rafael na makabangon si Mark at sumandal ito sa headboard. "Sir, kung hindi ninyo maalala, ito ang huling balita na ipinasa ko sa inyo." Pinakita ni Jake ang larawan ni Avery kasama ang isang lalaki.

“Sobrang na-miss ko kayo!” “Akala po namin hindi ka na namin ulit makikita, ate. Buti na lang po at sumama kami kay Kuya Andrei rito,” sabi naman ni Jake sa kanya. “N-Nasaan na ang Kuya Andrei ninyo?” pagkuwan ay tanong niya sa mga ito. “Aviannah, Itay…” Marahan siyang napalingon nang tawagin ang pangalan niya ni Cristy. At sandali siyang natigilan nang makita niya itong kasama ang daddy niya at… si Andrei.

Binilhan mo ba siya ng bagong sasakyan---‘’ nabitin sa ere ang tanong na nasa labi ni Joleen nang tuluyang makapasok sa opisina ng pinsan niya. Sapagkat nakaupo sa harap ng glass-topped table sa isang panig ng opisina ni Simoun ang lalaking kakikita lang niya noong isang araw sa mansyon ng pamilya nila. May tatlo pang ibang naroon at tila ka-komperensya nito at ng pinsan niya. Subalit sadyang sa mukha lang ni Jake natuon ang titig niya. He was wearing a black turtle neck shirt and jeans. And

Para bang hindi puwedeng adventure lang—kailangan may kalandian. “Honestly,” ani Ryle, “I think I want to marry someone who doesn’t know who I am. Like, someone simple. Not impressed by my last name, or the bank account.” Napatingin ako sa kaniya mula sa gilid ng mata. Ibang tono ng boses niya. Para bang seryoso. “Do those even exist?” tanong ni Jake, sabay inom ng alak. “All the girls I meet already know what car I drive and how much I make.”

Pinunasan ni Jake ang mga luha sa kanyang mukha at nabulunan habang sinabi, “Mr. Wade, nagkamali ako. Handa akong maging alipin mo sa buong buhay ko kung pagbibigyan mo lang ako at pakakawalan ngayon!” Sobrang putla ng mukha ni Jake habang patuloy siyang nagsalita, “Mr. Wade, hangga’t patatawarin mo ako at pagbibigyan, handa akong ibigay sa iyo ang lahat ng asset ko na nasa ilalim ng pangalan ko!”

nasa gitna ako nag-pili kong lulunukin at kakalimutan ko nalang ba ang lahat o mas paninindigan ko ang konsensya ko para sa anak ko. "Anon-!" Gulat na napalingon ako sa likuran ko ng parang may bumagsak na bagay dito. Tanging ilaw lang ng dining room ang nakabukas kaya medyo madilim na ang abot nito, dito sa sofa na kinaroronan ko. Pinahiran ko ang luha ko at dahan dahan na tumayo. Kahit natatakot humakbang ako papunta sa kung saan galing ang lagabog na iyun. Galing sa main door ang tunog na iyon kaya doon patungo ang hakbang ko. Ayokong buksan ang ilaw kaya ang flashlight nalang ng cellphone ko ang ginamit ko. Itinuon ko ito sa bandang pintoan at nanlaki ang mga mata kong nakitang nakahandu