Ave Maria Gratia Plena の小説・ストーリー

, “Grace, tulungan mo ako!” Kilala ni Maria ang babae bilang si Grace Thornton. Hindi niya nakita si Grace sa loob ng maraming taon, dahil normal na namumuhay si Grace sa pag-iisa at hindi nagpakita sa publiko sa loob ng maraming dekada. Iilan lamang ang nakakaalam na ang kanyang mga kasanayan sa martial arts ay higit na mataas kaysa kina Ferdinand at Ash. Si Grace ay hindi karaniwang nakikibahagi sa mga hidwaan ng pamilya at hindi rin siya humihingi ng balita tungkol sa kanilang mga pangyayari. Gayunpaman, iginagalang siya ng lahat bilang isang mas matandang miyembro ng pamilya. Si Grace ay hindi nagpakita nang si Ash ay nabali ang kanyang binti, o kapag nagkaroon ng mga pinsala at pagkamat

sigaw ni Maria. Sumugod ang orihinal na Maria. Ang kaniyang lakas ay hindi nakabase sa Source; ito ay nakabase sa isang mas matandang uri ng enerhiya na tila nanggagaling sa mismong mga bituin. Ang bawat suntok at sipa niya ay naglalabas ng mga itim na talulot ng rosas na humihiwa sa balat ni Maria.

So it means walang problema. Marco sighed heavily and composed himself. " I don't like her sir" " What!? "Dagundong ang boses nito sa loob nang kabahayan. " I love her, I love everything about her sir, I admire her beauty her talent, her cooking, her intelligence even how she frowns and how she cry sir, everything, I know I'm a bit late to introduce myself sir I'm Marco Levitia Mauretania was willing to give my everything to your daughter Adira just please let me marry her"he replied without blinking.

I know yung mga magulang namin ni Dominic, ulit na masayang pinagmamasdan kami ngayon. Hinarap ni Father ang asawa ko. “God the Father, through his Son, the Virgin Mary's child, has brought joy to all Christian mothers, as they see the hope of eternal life shine on their children. May He bless the mother of this child. She now thanks God for the gift of her child. May she be one with them in thanking Him forever in heaven, in Christ Jesus our Lord.” “Amen.”

Titiana is the deity of indolence. Parati siyang nakaabangan sa malaking salamin na nakapuwesto sa hilagang bahagi ng malaking silid. Inililista niya ang mga pangalang punong-puno ng katamaran sa kanilang buhay. Gustong-gusto niya ang paggawa ng summary sa bawat buhay nila. Kaya naman sa tuwing may dadalhin sa kaniyang nasasakdal ay hindi siya nahihirapan sa pagbibigay ng datos at verdict sa mga ito. "Ano't napadpad ka rito tagapamahala ng Uno?" may kataasan ang boses ng naturang deity.

Natatawang tanong ni Gia sa katagalan ng pagsagot ni Maria. "Magdalene ang pangalan ko," bantulot na sagot ni Maria. Tumango-tango naman ang babae at ito na ang kusang umalis. Nakahinga naman nang maluwag si Maria at pumasok na siya sa kanyang apartment. Tunay naman niyang pangalan ang kanyang sinabi kay Gia. Dahil Mary Magdalene ang buo niyang pangalan na pinaikli lang nila sa Maria.

Sobrang ganda nito. “Ang galing ninyo, Ivy, Dasha at Elco, super ganda ng karo ni Santa Maria Magdalena ko,” sabi ni Madam Maria habang pini-picture-an ang karo niya. “Siyempre po, binubuhos namin ang lahat ng powers namin para mapaganda ito ng husto taon-taon,” sagot ni Ivy sa kaniya.

"Thank you." Pasasalamat ni Thaddeus ng matapos siyang pahiran ni Maria ng ointment. Tipid itong ngumiti sabay sabi, "walang anuman." "Okay ka lang ba?" Maya-maya'y tanong ni Thaddeus kay Maria bigla kasi itong natahimik. Tumingin ito ng deretso sa kanya. "Gusto ko lang magpasalamat sa tulong na nagawa mo sa akin muntikan na kitang hindi pagkatiwalaan. At muntikan ka pang mapahamak dahil sa akin. " Naiiyak na sabi ni Maria rito.

ang aking munting anghel na magiging aking nag-iisang lakas upang harapin ang bawat panlalait ng mundo. "Congratulations, Madame Monteverde... you have a very beautiful and healthy baby girl," ang nakangiting saad ni Marie habang dahan...dahan niyang pinupunasan ang likod ni Eliana gamit ang isang malambot na puting tuwalya.

Sa palagay niya ay kilala nito ang babaeng tinutukoy ng madre. “Alright, mother. Salamat sa pagsabi ninyo sa amin ng katotohanan. I think kilala ko ang Marife na tinutukoy ninyo,” wika ni Javier na ikinagulo ng kaniyang isipan. Tumango ang matandang madre nang tumayo ito at makipagkamay sa kanila. “Marami pong salamat sa pagbibigay ninyo ng oras sa amin rito. Sa pagtulong at pagpapasaya ninyo sa mga batang nandirito sa ampunan, isa na po itong malaking bagay sa kanila. Pagpalain pa nawa kayo ng Maykapal.”