Ba'da Artinya

Gabriel Del Fuego. Possessive and hardworking when it comes to business. But, being Millionaire can’t make him happy. He tries to win Carmela’s heart. Pag-angkin na inaakala niyang ikasasaya niya, kung sa huli ay matutuklasan niyang kakambal pala ng kanyang nobya ang babaeng nasa piling niya—si Almira Ocampo, ang babaeng nakatakdang ikasal sa kanyang kapatid. Saan siya dadalhin ng galit, maitatama ba ang pagkakamaling kahit kailan ay hindi na mabubura?

Si Lev Lawson Valdemar ay walang habag o awa sa mga nakapaligid sa kanya. Gayunpaman, isang babae ang tumagos sa kanyang malamig na puso. Ngunit isang babae ang nagpapabaliw sa kaniya- si Clementine Lecaroz. Makakahanap kaya sila ng tunay na kaligayahan at pagmamahal sa isa't isa? O masisira nila ang buhay ng isa't isa? Ito ba ay tadhana na nagmula sa langit—o impiyerno—para sa sa kanilang dalawa?

Paano ba maging mabait na bestfriend.Yun ba yung pagtatakpan mo lahat ng mga mali na kanyang nagagawa o tatanggihan mo siya para ipaunawa sa kanya ang mga mali nakanyang nagawa. Si Moira isang probisyana na lumuwas sa maynila para ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral sa kolehiyo. Nakakuha kasi siya ng scholarship sa isang unibersidad. Habang nag-aaral nagpa-partime din siya bilang taga-gawa ng mga projects at reports ng mga kaklase niyang anak mayaman. At isa na nga ang kanyang bestfriend na si Gregory Grant. Gustong-gusto niya ito kapag magpapagawa sa kanya ng mga projects at reports kasi doble binabayad ni Grant sa kanya. Pero paano kung hindi na projects at reports ang ipapagawa nito sa kanya. At hihilingin nito na ipaalaga sa kanya ang naging anak nito sa ex- girlfriend na si Beverly. Kapalit ang malaking halaga para maging mommy ng anak nito. Tatanggapin o tatanggihan ba niya ang kanyang bestfriend kasi may sarili din siyang pangarap na nais matupad. Kung aalagaan nya ang anak nito, ano ang mangyayari sa kinabukasan nya. Gusto niyang tanggihan ang kanyang bestfriend,pero naguguluhan siya nang ihatid nila ang bata sa bahay-ampunan. Nakonsensya siya kaya tinanggap niya ang alok ni Grant . Binigyan siya ng malaking halaga ni Grant para magsimula ng panibagong buhay kasama ang anak nito, hiniling din ng kanyang bestfriend na hindi muna sila magkita pa.Malungkot na lumayo si Moira kasama ang batang si Prince na inabandona ng mga magulang nito. Lumipas ang pitong taon, nabalitaan ni Moira na ikakasal na si Grant isa sa anak ng mga kasosyo nito sa negosyo. Kaya tinitulan niya ang kasal nito para sa anak niya na si Prince. Sobrang galit ni Grant sa ginawa ni Moira, pero hindi nagsisi si Moira tama lang ito sa taong walang puso tulad ni Grant at pera lang mahalaga.

Eu estava casada com Alexander há três anos. Todos temiam sua crueldade, mas ele sempre foi incrivelmente gentil comigo. Mas desde que Elena levou um tiro por ele durante um tiroteio, seis meses atrás, tudo mudou. Ele sempre dizia que ela se machucou salvando-o, então eu precisava ser compreensiva. No baile mais prestigioso da família, meu marido — o Don, Alexander — chegou com sua secretária, Elena, no braço. Preso ao peito dela estava o broche de rubi que simbolizava a posição da Donna da família. — Elena levou um tiro por mim. Ela gostou do broche, então deixei ela pegar emprestado por um tempo. De qualquer forma, você é a única Donna aqui. Tente mostrar alguma classe. Eu não discuti com ele. Apenas tirei minha aliança e puxei os papéis do divórcio: — Já que ela gosta tanto, ela pode ficar com ele. Inclusive com esse lugar ao seu lado. Eu também estou abrindo mão disso. Alexander assinou sem hesitar, um sorriso frio no rosto. — Que tipo de truque manipulador você está tentando agora? Você é uma órfã, separada da família, não vai sobreviver três dias na Sicília. Vou esperar você voltar implorando. Peguei um telefone via satélite criptografado que não usava há três anos. Alexander não sabia que eu era, na verdade, a filha mais nova da família mafiosa mais antiga da Europa. Mas a minha família e a de Alexander sempre foram inimigas. Para me casar com ele, eu tinha mudado de nome e até cortado laços com meu pai e meus irmãos. A ligação foi conectada. Respirei fundo e sussurrei: — Papa, eu me arrependo. Envie alguém para me buscar em duas semanas.

“Srta. Castro, preparamos um corpo idêntico ao seu conforme solicitado e o entregaremos no local do seu casamento com o Sr. Martins daqui a dez dias.” Ao ouvir a confirmação do funcionário do outro lado da linha, a tensão que há dias apertava os nervos de Naiara finalmente começou a aliviar. “Ótimo, muito obrigada.” “Não há de quê, é nosso dever. Pode ficar tranquila, ninguém vai suspeitar desse corpo.” Com essa garantia, Naiara soltou um suspiro de alívio. Após confirmar novamente os detalhes para o dia da entrega do corpo com o funcionário, ela desligou o telefone e empurrou a porta da sala privada. O burburinho que antes preenchia o ambiente cessou instantaneamente quando ela entrou.

No oitavo ano de seu relacionamento com Henrique Machado, Bruna Castro foi internada devido a uma doença. No dia em que recebeu alta, Bruna ouviu por acaso, no corredor, a conversa entre Henrique e a irmã dele. — Henrique, você enlouqueceu? Você realmente escondeu da Bruna que doou a medula óssea dela para Olívia? — Você sabe muito bem que a saúde da Bruna não é boa, ainda assim mentiu dizendo que era apenas uma gastrite para fazê-la correr esse risco? Olívia Batista era a amiga de infância que Henrique amava há muitos anos. Bruna não chorou nem fez escândalo. Ligou para os pais, que estavam no exterior, e concordou em se casar com alguém da Família Viveiros...

No momento da explosão no laboratório, meu namorado, Gustavo Sena, correu desesperado... Mas não até mim. Ele correu até Lívia Cardoso, que estava distante do centro da explosão, e a protegeu com o próprio corpo. Quando o barulho cessou, ele a levou imediatamente ao hospital, nos braços. Nem sequer olhou para mim, caída no chão, coberta de sangue. Aquela garota que ele criou e cuidou por dezoito anos preenchia completamente seu coração. Não havia mais espaço para mim. Meus colegas me levaram ao hospital. Sobrevivi por pouco. Depois de sair da UTI, com os olhos ainda inchados de tanto chorar, liguei para meu orientador: — Professor Luís, eu pensei bem e tomei uma decisão. Aceito ir com você para o projeto de pesquisa confidencial. Mesmo que a viagem seja em um mês, e eu não possa ter contato com ninguém por cinco anos... Está tudo bem. Em um mês, eu me casaria e realizaria um sonho que eu alimentava há muito tempo. Mas agora... Eu já não quero mais.

Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR! Sandali ko lang syang nakasama pero kinuha na lang sya bigla. Marami pa kaming gustong gawin at puntahan. Marami pa syang pangarap na gustong tuparin. Kung maibabalik ko lang ang oras. Pero kahit anong gawin ko di na ko makakabalik sa oras na yon. Yong masaya at kasama ang mahal ko. *** Tumgin ako sa salamin at yuko. Tumingin uli ako sa salamin... Tingin sa likod.... Sa salamin uli.... "Oh jesus!!!!" "Waaaaaaahhhhhh..." Sigaw ko habang nakaturo sa salamin. Subra talaga ang takot ko kaharap ko ang bata kong pag mumukha! Sigaw pa rin ako ng sigaw buti na lang walang tao kundi para akong baliw. Totoo ba to? Kinurot ko sarili ko at pinag sasampal. "Aray! Putik ang sakit" "Ano bang nangyayari? Ganito ba sa heaven?" Lumabas ako hahanapin ko na si mahal walang duda patay na ko! As in dead. Pero pano si mommy? Hinihintay ako. "Bala na si batman basta mahanap ko si mahal." Napadaan ako sa labas ng at.. Ano ba showing nila mga luma na pang 2014 pa. sariwa pa sa akin ang mga taon ng nakilala ko si mahal. Teka? Parang may di tama. Kaya nag duda na ko nagtanong- tanong ako at sa 20 na taong tinanong ko isa lang ang sagut... Today is APRIL, 17,2014. Hindi pwede, 2055 na sa panahon ko.

"You're breaking up with me kasi sa tingin mo mas magaan? Ganoon ba iyon?" ang mahinahon pero puno ng hinanakit na tanong-sagot sa kanya ni Uriel. Sinubukan niyang magbuka ng bibig para magpaliwanag pero walang anumang salita siyang naibulalas kaya nagpatuloy ang binata. "Kasi wala pa tayong isang taon kaya iniisip mong hindi pa kita ganoon kamahal?" noon na galit na napatayo si Uriel. "Very childish, and I should tell you, that was the most bullshit excuse that I have ever heard!" ang galit na sagot ni Uriel na tila ba hindi narinig ang sinabi niya. Malakas na sampal ang pinadapo ni Therese sa pisngi ng binata dahil doon. "Sa tingin mo madali ito? Ginagawa ko ito para sa'yo!" "Really?" ang binata na mapait pang tumawa. "para sa'kin o para sa sarili mo?" "How dare you!" si Therese na muling napaiyak. "Well same here! Bakit sa tingin mo ba may magbabago sa kundisyon mo kapag inalis mo ako sa buhay mo?" "Tumigil ka!" "No! Hayaan mo akong magsalita okay? You've done too much talking already so I guess it's my turn now!" Natigilan si Therese sa nakita niyang magkahalong galit at paghihirap sa mukha ni Uriel kaya hindi siya nakapagsalita at umiiyak na pinakinggan ang lahat ng sinabi ng binata. "Masakit oo, at ako mismo natatakot na ngayon palang. But I'm not like you. Kasi kahit natatakot ako at nahihirapan, sinusubukan ko paring ihanda ang sarili ko. Pinag-aaralan kong tanggapin ang lahat. Kasi gusto kong maging masaya ngayon, habang nandito ka pa, habang kilala mo pa ako," ani Uriel na tuluyan na nga ring napaiyak. "Simple lang naman ang gusto ko, bigyan mo ako ng role sa buhay mo, kahit maliit lang," ang pagpapatuloy nitong pakiusap saka nagpahid ng mga luha. "U-Uriel," aniyang isinubsob ang mukha sa palad saka napahagulhol.

Sobrang mahal na mahal ni Maxene ang kanyang nobyo na si Joseph at sa pitong taon nilang magkasintahan ay kahit kailan ay hindi siya nagawang lokohin nito at talagang napapag usapan na rin nila ang pagpapakasal. Pero hindi inaasahan ni Maxene na darating ang araw na lolokohin siya ni Joseph kaya naman sa sobrang sama ng kanyang loob ay sa isang bar siya napadpad. Dahil sa labis na sama ng loob ay nagpakalasing si Maxene at doon siya matatagpuan ni Bernard. Naibigay ni Maxene ang kanyang sarili sa binata dahil sa ang buong akala niya ay ito ang kanyang nobyo pero isang pagkakamali pala iyon. Kaya naman pagkagising niya ay agad niyang tinakasan ang lalaking kanyang nakaniig. Lumipas ang araw at doon na nalaman ni Maxene na nagbunga ang isang gabi na pakikipagtalik niya sa hindi niya kilalang lalaki. Halos gumuho ang kanyang mundo dahil kasabay noon ay isang masamang balita ang bumungad sa kanya dahil sa pagkalugi ng kanilang kumpanya. Isang offer ang darating kay Maxene pero ganon na lamang ang gulat niya ng makita niya na kamukhang kamukha ng kanyang ex boyfriend ang mag aalok sa kanya at doon na niya malalaman na tiyuhin pala ito ng kanyang ex-boyfriend na si Joseph. At doon na rin niya napagtagpi tagpi na ang lalaking ito ang kanyang nakasama sa isang mainit gabi. Tatanggapin ba ni Maxene ang offer na iyon ni Bernard gayong alam na niya na tiyuhin ito ng manloloko niyang ex boyfriend? Sasabihin ba niya rito ang tungkol sa pagdadalantao niya gayong hindi niya alam kung tatanggapin ba ito nito? O iiwas na lamang siya rito dahil parang hindi niya kaya na makasama ito lalo na at kamukha ito ng kanyang ex-boyfriend na si Joseph?