Novel & Cerita Bakit Ba Ikaw Michael Pangilinan Lyrics

malamig ulit na sabi nya This time bahagya akong nairita. Siguro dala na rin ng pagod at nag halo halo na ang mga nararamdaman ko (Play the music above. Sa bandang chorus nyo simulan) "Wow ah. Kung makaangkin lang parang kanina nga hindi mo ako matignan o makausap ng seryoso. Na parang hindi mo ako kilala. Wade, huwag ka namang parang bata oh. Can't you see na kahit wala akong kasamood samood ngayong araw, pinipili kong hindi ibuntong lahat sayo. Wade, pumasok ako kahit nasaktan ako nung iwan mo ako nung gabi sa hospital matapos mo malaman ang lahat. Baka kasi nakalimitan mo na nag bitaw ka ng salitang hindi mo ako iiwan at nasa tabi lang kita minute before. Pero ano, sa isang iglap tinaliku

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

Pero bakit mo ako iniwan? Bakit tinapos mo na ang kwento nating hindi pa nasisimulan? Bakit hindi ka lumaban katulad ng paglabang ginagawa ko ngayon? I don't feel myself again. I'm back to red ink... that fast. I don't wanna live forever. ────────────────────────────────────────────────────

sigaw ni Ate. Ano raw? Sumimangot ang mukha ko at nagtatakang tiningnan ang maganda pero baliw kong tiyahin. "Tama! Tama!" Tinulak ako ni Tita papuntang itaas ng hagdan. "Magsulat ka na ng lyrics sa bondpaper. Tapos practice tayo!" "Nababaliw na po ba kayo? Kagabi pa 'yung pasko. Nakakahiya po kaya."

" Verse 2 Ito ba'y isang panaginip? Ito na ba ang simula? Ang puso ko'y iyong binihag Ilaw na nga ang siyang hinihintay. Refrain Gusto kitang lapitan, Gusto kitang hagkan, Gusto kitang halikan. Huwag magalala, hindi kita iiwan. Sa tuwing ika'y nalulumbay Hinding hindi kita IIWAN. MAGPAKAILANMAN.

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

Because of her stupidity, she was losing precious time she could have spent with Max if only she did not sulk and drink all those drinks. -=- Max ‘Sana’y di magmaliw ang dati kong araw Nang munti pang bata sa piling ni Nanay Nais kong maulit ang awit ni Inang mahal Awit nang pag-ibig habang ako’y nasa duyan’ ‘I hope that the days of old won’t fade away When I was a baby in my mother’s arms I wish to hear her song again A song filled with love as she rocks my cradle’

Nakita niyang nangingilid ang mga luha sa mga mata nito at nang bitiwan siya ay marahas na napahilamos nalang ng mga palad sa mukha. "Aaaarrgh Damn it!!" Napasipa ito sa hangin nang talikuran siya at marahas na napabuga ng hangin. Ilang beses itong huminga ng malalim bago muli siyang hinarap pero pinili nitong panatilihin ang distansiya sa pagitan nila, "Hindi kita maintindihan! I'm just here! I'm waiting for you! Why can't it be me?! Huh?! Why Honey?! W-why? You know how much I love you..." resentment filled his voice, "I-I only want you... bakit ang manhid mo?" it sounded almost like a cry as his voice trembles.

Why am I even running? I can’t also understand myself, bakit ba ako nagpapahila dito? Well ano pa nga ba? I can’t break his grip on my hand. That’s why hanggang ngayon ay hilang-hila parin niya ako. This stupidity! Why I am so weak!? I can’t pulled my hand and stop him from running. "Basta! Bilisan mo!? Napaka-arte," binulong nito ang huling parte pero rinig ko parin dahil malapit lang kami.

Kailangan kita, ngayon at kailan man. Kailangan mong malaman na ikaw lamang, ang tangi kong dinadasal. Ang tangi kong hiling ay makapiling ka, lagi. - Kailangan Kita, Piolo Pascual *** "YOU’RE not going back to Manila?" The man asked her while they were walking side by side in the orphanage garden. Infinity shook her head.