Monologue Script Tagalog Novels & Stories

bakit siya sumisigaw? "ETO NA MALILIGO PALANG PO." sigaw ko din at ngumisi 'tagalan ko kaya para mas exiting. Dahan dahan lang ang pag ligo dahil baka mamaya madulas ako at baka dito na ang katapusan kaya kailangan mag ingat lalo na't alam kong may demonyong nag hihintay sa labas. "P*****A CHESKA BILISAN MO." "P*****A TYRONE MANYAK MAG HINTAY KA."

I held up my chin and folded my arms on my chest and looked at him with straight face, trying so hard to act unaffected kahit na gusto ko ng kumaripas ng takbo ngayon palayo rito. Mama Mary, Papa Jesus and whoever Saints na nandito ngayon, please save me from this monster!!! "Hindi ako yon, Okay? I had kneed lots of balls before but I'm pretty sure that you're not one of those and besides, hindi nga kita kilala noon eh kaya paanong mangyayari yang mga pinagsasabi mo diyan huh?" "Stop denying it, Ms. Javier! I know you had remembered that incident now kaya wag---"

--Sapphire's PoV "Napaka ganda mo parin, alam mo bang alalang-alala ako sa 'yo? Mula ng napunta ako dito sa Japan ay ikaw palagi ang nasa isip ko at ang pangakong mayroon ang ating mga magulang para sa ating dalawa. Kaya naman noong una kitang makita masyado akong na bigla at halos 'di kita makilala dahil sa dungis mo." Dinig kong wika ni ginoong sungit habang pinagmamasdan ako.

@DeathWish Chapter #7 Granted Wish <<>>> "...Simula ng magising ako isang araw... kasalo ko ang mga magulang ko... " Huminga siya ng malalim. Nakikinig lang ako... "...kasalo mo ang mga magulang mo?.. bakit may nilagay ba sa pagkain mo para makakita ka ng multo?" Ngumiti siya ng mapakla. "... Sila ang unang kong nakitang multo." Natahimik si Dino. "...Dahil ng magising ako sa araw na yun... matagal na pala silang namatay sa aksidente. Ilang araw ko silang nakasama...bago ko yun natuklasan."

I said. "Sir, I don't understand ahm... speak English." He replied, D*mn it! nalimutan ko wala pala ako sa pinas, P*nyet*ng! (I forgot I'm not in the Philippines, mother f*cker!)

she suddenly put on a fake solemn expression. Elsa couldn't help herself, she burst into laughter. "June, I am not asking you to do that, I will think of something soon, I promise." She sighed, "Oh Elsa, I don't want you to think I was asking you to go back to acting because I needed money from you. I really meant what i said, you have done a lot for me. The extremely large pay off you gave me was enough to start the company. All the connections I made through you is what has kept the company afloat, what is mine is yours, you know that." she continued.

Could he be a scammer? : Kakaiba ka, hindi ako makapaniwala na makakaramdam ako ng ganito. (You're different, I couldn't believe I could feel this way.) I am shocked that he can speak Tagalog. I didn't think I could talk to anyone else who was good at Tagalog except Fritz, Ev, and my parents. : Are you Filipino? You can speak Tagalog... A few minutes passed without anyone replying so I just put my phone down again and closed my eyes.

Kinalma ko ang sarili ko. "Ikaw ang pag-asa namin, Elie kung hindi lang namatay ang Mama mo. Ikaw ang dahilan kung bakit natutunan kong mahalin ang Mama Mo. Kung bakit ko gustong gusto ko ng umuwi sa bahay pagkagaling ko sa camp para lang masilayan ang matamis at mala-anghel mong halakhak. Ikaw ang dahilan kung bakit nagbago ako, prinsesa ko." Tumigil saglit si Papa bago nagpatuloy ulit. Nangingilid ang luha sa mga mata. "You know Elie, isa akong sakit sa ulo at...well...playboy to be exact...pero noong dumating ka ay tinapon ko lahat iyo kasi ayaw kong makita mo ang masamang gawain ko noon lalo pa't isa akong army."

Sarcastic I slowly close my eyes i feel the peace in this kingdom, i fell like im home. I open my eyes where am i? Its so dark i cant see anything! I hear some voices whispering in my ears i hate it! "Wag kang mawawalan ng pag asa hija" i heard it, whats this? "Zuri wake up" ""What do you think my daughter you can have a happy life?" Im scared, im so scared Its look like an echo inside in my mind "Baby dont hate me okay? Uhmmm daddy loves you so much kaya gising ka na"

malamig ulit na sabi nya This time bahagya akong nairita. Siguro dala na rin ng pagod at nag halo halo na ang mga nararamdaman ko (Play the music above. Sa bandang chorus nyo simulan) "Wow ah. Kung makaangkin lang parang kanina nga hindi mo ako matignan o makausap ng seryoso. Na parang hindi mo ako kilala. Wade, huwag ka namang parang bata oh. Can't you see na kahit wala akong kasamood samood ngayong araw, pinipili kong hindi ibuntong lahat sayo. Wade, pumasok ako kahit nasaktan ako nung iwan mo ako nung gabi sa hospital matapos mo malaman ang lahat. Baka kasi nakalimitan mo na nag bitaw ka ng salitang hindi mo ako iiwan at nasa tabi lang kita minute before. Pero ano, sa isang iglap tinaliku