Balance Life Quotes Novels & Stories

Natutunan niyang hindi lamang ang pagsusumikap para sa tagumpay ang mahalaga, kundi pati na rin ang pagbigay halaga sa bawat sandali na kasama ang pamilya, ang tunay na halaga ng buhay. Matapos ang pag-uusap nila ni Ram, nagpatuloy si Estella sa kanyang mga gawain habang ang mga bata ay nag-aasikaso na sa kanilang online class. Habang naglalakad siya patungo sa kusina, naisip niya ang mga plano para sa hinaharap, at kung paano niya maaaring mas mapabuti pa ang kanilang kalagayan. "Ang buhay ay hindi lamang tungkol sa pagiging abala," bulong niya sa sarili. "Minsan, kailangan ding maglaan ng oras para sa mga simpleng bagay at sa mga taong mahalaga sa atin."

“Hindi huli ang pagkikita natin. Sinadya iyon ng Diyos upang iparanas sa atin ang pait ng pag-ibig at buhay, subalit sa bandang dulo ay alam ko na magbubunga ng tamis ang lahat ng ito. Kaya ay huwag ka nang malungkot, okay? Everything will be worth it.” “I just can’t help it, Babe. Mahirap lang tanggapin na kung kailan natagpuan ko na ang taong makakabigay-pabalik ng pag-ibig na alay ko ay ngayon pa lilitaw ang mga problema na ito. Kung solusyon lamang ang pera ay babayaran ko ang lahat upang huwag na tayong gambalain pa. But, yeah, it's not that easy. And life will never run as we would like it to.”

Kung hindi, magkakaroon pa ng part two ulit ang librong ito. No. Readers already longing for the Herald Couple kaya… Awat na tayo. At sana paawat na din si Vanessa sa kadramahan niya. Ang masasabi ko lang… Life is like a camera. Focus on what's important. Capture the good times, develop from the negatives, and if things don't work out, take another shot.

supalpal sa kanya ni Kenshane. Sabi nga nila, hindi pwedeng maghiwalay ang positibo at negatibo. Life is surely boring if it is not balance. "Grabi ka naman sa akin, Shane. Wala bang support diyan?" ungot niya. "O siya, support na lang, tsaka bakit kailangan ng support sa lovelife? Artista lang?" pangdadaot ng isa. "Magaling akong pianist and guitarist 'no?" tanggol niya sa kanyang sarili.

hula pa ni Bryle. “Aray, ang sakit naman! Ang sakit dito.” Sabay turo ng dalaga sa may bandang puso niya. “That’s part of life, Rebecca. May mga araw talaga na kailangan mong masaktan at umiyak. May mga araw na masaya. Balance lang naman ang buhay. Ang kailangan mo lang pag-aralan ay kung paano mo malalampasan ang lahat.” “Bakit puro pasakit na lang yata ang natatanggap ko all my life? Hanggang love life ba naman, talunan pa rin ako,” she answered frustratedly.

You really did an admirable job. Thats my responsibility, Zhia. To make you feel loved, always. Mahirap nga ibalanse ang lahat lalo na ng dumating ka sa buhay ko. I wonder, kung paano ko ibabalanse ang sarili kapag lumabas na ang babies natin. As a husband, father, and businessman. I wonder how.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

"Ang mahalaga, magpatuloy ako. Hindi ko kailangang maglakbay mag-isa. Hindi ko kailangang maging perpekto." Sa mga salitang iyon, nagbago ang pananaw ni Liza sa buhay. Alam niyang hindi siya kailangang maging isang superhero upang magtagumpay. Ang bawat hakbang, gaano man kaliit, ay mahalaga. Sa likod ng bawat pagluha at pagsubok, natutunan niyang tanggapin na ang bawat kwento ng buhay ay may kahulugan. At sa bawat pagngiti, may mga sugat na natutunan nilang paghilumin—sama-sama, bilang isang komunidad. ---

“Maaaring predictable, pero at least may goals ako. Mga bagay na dapat abangan at pagsikapan sa aking buhay. Ano ang inaabangan mo? Pagdaragdag ng higit pang mga zero sa iyong bank account?" wala akong sagot. Bihira lang akong maging speechless ng ganito, pero heto ako. Walang sinuman ang may ganitong epekto sa akin, ngunit pinamamahalaan ni Athena na alisin ako sa balanse nang madali, na parang wala lang. Literal na ibinato niya sa mukha ko ang malupit na katotohanan ng katotohanan.