Balance Life Quotes Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Minsan din pala mabuti ding makinig sa pananaw ng ibang tao patungkol sa buhay at kung ano ano pa dito sa mundo. I have realized my billions are worthless to the brilliant ideas of this poor man doing cleaning for a living.Totoo nga naman life is so short and we have to make every minute of every day worth to cherish and to live for with happiness and forgiveness in our hearts and minds. "Mahirap kasi ang hinog sa pilit pre, hayaan mo munang gumaling sa pag-usbong at aani din iyan ng kapatawaran," dagdag pa nito bago tumayo at bumalik na sa paglilinis.

Takot na baka talaga ngang iniwan niya na ako. Pero lahat ng pangamba ko ay nawala ng pag lingon ko sa bedside table malapit sa kamang kinahihigaan ko ay nakita ko ang isang sticky note nakadikit ito sa basong may laman na tubig at puno ng yelo at isang tableta ng advil. "Life is like a mirror, it will smile at you if you smile at it." Good Morning! -AlatirisGirl ♥️ Hindi ko alam pero napangiti ako sa simpleng bagay na to kahit na alam ko naman na sa g****e niya lang nakuha Ang quote na to.

Kung may isang bagay na nais niyang matutunan mula sa mga nakaraang taon, ito ay ang kahalagahan ng balanse sa lahat ng aspeto ng buhay. Nang gabing iyon, habang si Maria ay nagmumuni-muni sa kanyang kama, natutunan niyang ang tagumpay ay hindi laging nasusukat sa mga numero o kontrata, kundi sa kakayahang magbigay at mag-alaga sa mga mahal sa buhay. Si Maria ay isang halimbawa ng isang ina na nagsisikap hindi lamang para sa sarili, kundi para sa kanyang pamilya—isang Maria na nagsimula sa pinakamababang posisyon ngunit ngayon ay nakatayo nang matibay at buo, hindi lamang bilang isang negosyante, kundi bilang isang ina at kapatid.

Pagtatanong ni Professor Carmelia kay Driskel sabay ngumiti ito. “Of course Ma’am, based on my understanding ang buhay natin ay kailangan maging balanse pa rin habang gumagalaw o patungo sa ating paroroonan. Balanse sa lahat ng bagay, tulad sa pag-aaral, pagta-trabaho, sa pamilya, at higit sa lahat sa ating sarili. Ang buhay natin parang bisikleta yan, kailangan ng balanse upang hindi matumba sa lahat ng bagay na ating kakaharaping problema. Ang bawat pagtipa natin at magusad ito ay may magandang paroroonan patungo sa magandang kinabukasan.” Mahabang paliwanag niya kay Professor Carmelia sabay rinig ko itong umupo dahil sa tunog ng kanyang upuan. “Very good Mr. Callas!” Wika ni Professor Car

Ang mga ito ang tunay na tagumpay sa buhay. Habang patuloy ang araw-araw na buhay, natutunan namin ni Ruby na mas mahalaga ang pagkakaroon ng balanse. Hindi lahat ng oras ay dapat nakatutok sa trabaho o negosyo. Kailangan ding maglaan ng oras para sa pamilya, para sa mga mahal sa buhay. Para sa amin, ang pinakamahalaga ay ang pagmamahal at ang mga simpleng sandali ng kasiyahan. Isang Linggo ng umaga, habang nag-aalmusal kami ng magkakasama, nagsimula kaming mag-usap tungkol sa mga plano sa hinaharap.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Isang simpleng dalaga na may simpleng pangarap. "Pero alam naman natin na ang buhay ay hindi lang puro saya o pangarap, dahil sa bawat positibo ay may negatibo," patuloy ni Vivian. Nagbago ang larawan sa screen. Si Vivian pa rin iyon pero may kasama na siyang lalake. "Ay pak! Pumapag-ibig!" bulalas ni Zereena. Napakamot na lang ako sa batok ko. Bagay nga sa kanya ang palayaw niyang daldalera.

mahinang sabi ni Set. Ngumuso si Don Vandolf. “Sabagay, you have a point pero iisa lang ang buhay ng tao. We should learn how to spend our time wisely because we will never know kung kailan ang expiration date natin dito sa mundo. Work and life must be balance. Hindi p’wedeng trabaho ka lang nang trabaho palagi lalo na kung naaabuso mo na ang katawang lupa mo. Kulang sa tulog, mali-mali ng oras ng pagkain. In time, sisingilin din tayo ng katawan natin. Money runs the world but money can’t repair our body organs once it’s ruined. Maaaring magamot pero hindi tuluyang maghihilom. Maaaring madugtungan ang buhay pero panandalian lang lalo na kung sobra-sobrang pang-aabuso na ang ginawa mo sa iyon

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"