Balance Life Quotes 소설 & 이야기

Hindi ako makapaniwala parang wala siyang emosyon, habang ako unti-unti nang nalulunod sa bigat ng sitwasyon. “How can you say that so easily?” Parang hindi niya naiisip na buhay naming dalawa ang pinag-uusapan. “This is a situation,” sagot niya. “And situations are solved.” “Hindi lahat kailangang i-solve!” mabilis kong saad. “Some things are felt. Some things are alive. Life is not a business!” Pagkatapos kong sabihin iyon, ako mismo natahimik. Kasi kahit anong sabihin ko… hindi nawawala yung katotohanan.

napatingin kami sa kaniya sa likod "Pasingit na ah, iba kasi difinition niyo ng problem" Huminga siya ng malalim "Para sakin yung problema kasi is 'battle of life' natin at kung wala kang problema, wala kang matututunan" sabi niya "Sinusukat nito kung anong kaya nating gawin, parang exam,kada quarters yan talaga malaking problema ko" "Well, may point ka" sabi ko Hindi naman kasi pwedeng mawala yung problema sa life, he's right. Wala naman kasing forever na kasayahan kasi marami dapat tayong emotion na maramdaman para balance

"May point ka rin naman lola, if masyado kang carefree sa kanila, baka hindi na nila iisipin na ikaw ang amo nila. Okay lang rin ang sinabi mo." "Don't worry hija, I'm serious if, may iuutos ako sa kanila and carefree if wala. It should be a balanced hija," nakangiting sabi ni lola. Tumango ako at napangiti rin sa kanya. Yeah, it should be balanced.. we need to thank our maid and employees, dahil minsan sila ang dahilan kung bakit hindi ka mahihirapan at sila ang isa sa mga dahilan kung bakit successful ka sa buhay mo. We need their help, we should also appreciate them.

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

"Should I turn on the radio?" tanong niya na para bang kanina pa siya nabibingi sa katahimikan naming dalawa. "Sure," sagot ko bago muling ibinaling ang mga mata sa may bintana. "If we all could leave something lasting behind to be remembered by, just a song for me and then at least I would have tried..." Napalingon ako kay Ismael. Why does it sound so familiar? "I agree, it's not so much what we have as how we use what we have in our lifetime... Thirty years is worth a hundred and two. It's really what we can do in our lifetime..."

Ang kanyang buhay ay hindi na lamang tungkol sa kanya. "Ang isang buhay na walang pinaglalaban ay isang buhay na walang halaga," sabi ni Winston. Dinampot niya ang lotto ticket, ang simbolo ng kanyang mahirap ngunit makabuluhang tadhana. "Pinipili ko ang aking mga peklat. Pinipili ko ang aking mga responsibilidad. Pinipili ko ang landas na ito."

Bumuntong hininga si Albert, “Hay. Sa mundong ito, kahit buong buhay pang magtrabaho ang mga ordinaryong tao, kakaunting pera lang ang maiipon nila. Pagkatapos, sakaling magkaroon sila ng malalang sakit, kailangan nilang ilabas ang lahat ng pera nila para lang rito.” Seryosong nagsalita si Isaac, “Albert, hindi mo pwedeng sabihin ang bagay na iyan. Katumbas ng paggastos sa pagpapagamot ang buhay natin. Gaya ng kasabihan, mahalaga man ang pera, pero mas mahalaga ang buhay natin!” Samantala, napasimangot naman nang bahagya si Charlie at hindi siya nagsalita.

Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa. "Don't compare your life to others. There's no comparison between the sun and the moon. They shine when it's their time." on sync naming pagbasa ni niccolo sa isang sipi na nakasabit sa puno. "Translate niyo nga sa tagalog." paghamon ni jaq. "Huwag mong ikumpara ang buhay mo sa iba. Kapag pangit sila at gwapo ka, hindi mo 'yon kasalanan...kasalanan na 'yon ng lahi nila." confident na tugon ni niccolo kay jaq.

“Well… importante ang focus sa career. Pero hindi mo rin puwede i-ignore ang personal life mo. Balance ang kailangan.” “Po,” mahinang tugon ni Samantha, may halong pananatili ng lihim. Alam niyang sa bawat tanong ng ama, kailangan niyang maging maingat—hindi puwedeng matuklasan na may asawa na siya sa totoong buhay.