Banatan Tagalog Novels & Stories

"Mm, may nakalimutan ako." “Ano ito?” Binalot siya nito sa isang yakap. Pagkatapos ay hinalikan siya nito—puro at walang ibang pagnanasa. "Kumain ng mabuti, mag-aral ng mabuti, matulog ng mabuti. At huwag mong kalimutang ma-miss ako."

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

Baka mamaya sabihin nito kasal na namin bukas. ["Of course you won't remember a scene yet. Comeback here in Manila so I can add scenes that worth remembering."] Bakit naman ang husky ng boses niya? Waaa! Illegal possession of hot and husky voice. "B-babalik na ako." Iyon lang ang nasabi ko at agad ng pinatay ang tawag. Humawak ako sa pisnge at dibdib ko para pakalmahin ang sarili. Kapag talaga siya ang kausap ko daig ko pa yung machine sa washing machine.

Chanela Leiz Kamunting's POV "Good morning, nanay!" Bati ko pagkalabas ko ng kuwarto. Naabutan ko naman sila ni tatay na naglloving-loving sa may kusina namin at bahagya pa silang naghiwalay sa pagkakayakap sa isa't isa nang makita nila ako. "Oh, anak, gising ka na pala. Tara na't mag-almusal." Yaya sa 'kin ni tatay, himala ah, hindi siya maag umalis ngayon.

Hindi ko akalaing makakapunta ako sa isang lugar na kagaya nito. "Welcome to Aruba, Stimacion." Fauve whispered. Nilahad niya ang kamay niya saka tinulungan akong makababa sa barko. "Bon Bini," bati ng mga tao sa amin. Tumatango naman sa Fauve sa kanila samantalang ako, hindi ko alam kung anong gagawin. "Bon Bini, means welcome. They are welcoming you, love." sabi sa akin ni Fauve habang nakangiti.

"Natimplahan mo ba ng gatas?" "Opo." Pabagsak akong tumalon sa sofa para magpahinga. "Grabe, nakakapagod talaga bantayan si Dandan, Ate, 'no? Ang likot. Parang bulati na binudburan ng asin!" Napailing ako. Ininat ko ang mga balikat ko dahil sa kabubuhat ko sa batang iyon kanina. Ang sakit din ng mga paa ko kakatakbo para habulin siya.

I bend a little. "I need to go little one, have a great day sweetie" ngumiti lang ito at nakita ko ang bungal na ngipin niya sa harap. "Salamat po Miss Hannah" I nodded. "You're Welcome" I took a deep breath and walk inside my building. We meet again Cassius, but your name are very similar with someone else. Bakit kayo magkapareho ng pangalan ng sikat na skater na si Cassius Rey?

So, I won't waste this food! " It is really delicious, nanny. Cook this again tomorrow okay? " I added. Then nanny talks back. " Ughm... Ma'am, I'm not the one who cooked it. " What she mean she didn't cook it? I suddenly looked at nanny while my cheek is still full of foods, then I looked directly at Xandra when she speaks. " It's Kuya Nathan who cooked it, Ate! " (Kuya and Ate are Tagalog words use by Filipinos to respect older ones.)

Pero ang salitang nakaukit sa punong 'to ay simbolo ng pagkakaibigan naming binuo ng nakalipas na ilang taon. *Flashback* "Paaaa. Pasan mo 'ko. Please" paglalambig ko kay Papa habang binabaybay namin ang malawak na kagubatan. Naisipan kasi nila Mama na pumunta kami sa probinsya nila. At ngayon kasama ang mga kamag-anak ko ay papunta kami sa isang ilog na nasa dulo ng gubat. "Sabihan mo muna si Papa ng Iloveyou." masayang wika ni Papa saka lumuhod sa harapan ko.

Napangiti siya habang inaalala ang pangyayaring iyon na tinawag niyang una nilang pagkikita… “Akin ‘tong laruan na ‘to,” sabi ng batang si Blue. “Anong sa’yo. Sige ka, kapag kinuha mo ‘yang laruan kong motor, hindi ko na rin ibabalik sa’yo ‘tong laruan mong kotse,” sagot sa kanya ng isang batang babaeng nakasumbrero at nakasuot ng panlalaking damit. “Akin din, yan!” sigaw niya rito.