Banker の小説・ストーリー

“1109-8934-9087, Nicole Wu. Banco Paradiso.” Banco Paradiso. Kay Zeno ang bangko na iyon. Sa mga Scotto, in fact. At isa sila sa may mga bangko na ang purpose ay sa underground community ang services, pero iba si Zeno, ginawa niya ang Banco Paradiso na open din kahit hindi sa underground communities. “Done transferring the fifty million,” ani ko at kinuha na ang phone ko mula sa kaniya. “Now talk bago maubos ang pasensya ko.”

Tinanguhan niya ito upang ipagbigay alam na tapos na ang plano nilang pagsimot ng pera sa isang matabang isda. Ang kaninang tinalo niya sa larong poker ay ang tinatawag nila sa madilim nilang mundo na si Martin Guerro alyas "BIG GUY" , Isa sa mayamang negosyante na nagbebenta ng mga nakaw na gold sa mga lumang banko ng bansa. Ang yaman nito ay galing sa maduming paraan.

Kabanata 32 - Mapait na Nakaraan HINDI matiyak ni Aslan kung namalikmata ba siya sa mga taong kanyang nakita na lulan ng truck ng JSSEC. Nasa loob na sila ni Alexa ng bangko ay tulala pa rin siya habang naghihintay sa harap ng isang Accountant, na nagbibilang ng pera na nakolekta niya.

Maliit na halaga lamang itong ituring ngunit napakasaya na ni Alex dahil alam niyang may nakakaintindi sa kaniya at may kakampi siya kahit anong mangyari. Sumunod na umaga ay maagang umalis si Alex para pumunta sa Bangko. Susubukan niya kung makakakuha na muli siya ng loan mula dito. "I'm sorry Ms. Rivera hindi po kayo qualified para makakuha muli ng loan. Mayroon ka pang remaining balance sa nauna mong niloan, hindi ito maaring ireimburst sa bago mong inaapply na loan. I'm sorry," paliwanag ng Bank Teller.

And not just an ordinary investor, he's the major investor for Christ sake! "Nasaan si Dylan? Tell him I want to talk to him!" Nagpupuyos ang loob na sabi niya sa teller na siyang nag estima sa kanya pagkapasok na pagkapasok niya sa bangko. Nagtatakang ikiniling nito ang ulo saka kumunot ang noo. "I-I'm sorry ma'am, pero mali po yata kayo ng napuntahan, wala pong--"

Ang mga opisyal ng bangko ay nagpalitan ng mga tingin, ang kanilang mga mukha ay puno ng pagtataka. "My slush fund of one hundred trillion dollars is being held at Sterling National Bank in New York and can only be retrieved if Ms. Anabelle Enriquez visits in person and signs for its withdrawal," pagpapatuloy ng abogado. "Who among you is Ms. Anabelle Enriquez?"

Nito kasing nakalipas na taon ay hindi maganda ang takbo ng kanilang negosyo dahil sa iskandalong kinasangkutan ng endorser na kinuha ng kanyang Papa na gustong makatipid. May lahi kasing Chinese ang kanyang Papa kaya may mga pagkakataon na umiiral ang kakuriputan nito. Dahil tuloy doon ay maraming kliyente ang nag-pull out sa kanilang banko. Tapos ang mga natira namang depositor sa kanila ay may malalaking interes dahil nagkaroon sila ng promo noon na kung sinong magdedeposit sa anniversary ng kanilang banko ay mabibigyan ng malaking interes. "At anong sa palagay mo ang mangyayari kung ipu-pull out ko lahat ng pera ko dito sa banko mo?" nakangising tanong nito.

“Kalma lang. Nasabi ko na sa inyo, wala kayong dapat ipag-alala. May kausap na ako. Hindi gagalaw ang raid hangga’t hawak ko ang papel.” Parang musika sa tenga niya ang kasunod na tunog ng ping mula sa kanyang banking app—confirmation ng malaking halaga na pumasok sa kanyang account. “Salamat, Attorney! Hindi kayo nagbabago.” “Syempre,” tugon niya, malamig at siguradong-sigurado, bago ibaba ang tawag. Halos hindi pa natatapos iyon ay may isa na namang tumawag. Isang kilalang negosyante na sangkot sa money laundering.

"Ang partner ko, muntik nang mamatay. Ang bomba na sumabog sa kanya ay binayaran gamit ang cryptocurrency na ikaw ang nag-verify. Gusto ko ng pangalan. Sino ang nasa tuktok ng account?" Binuksan ni Althaus ang kanyang briefcase nang kaunti, sapat lang para may madukot na isang maliit na papel. Mabilis niya itong inilapag sa ilalim ng saucer ng kape ni Mariel. "Hindi ko maibibigay ang pangalan," nanginginig na sabi ng banker. "Dahil walang pangalan. Ang account ay numero lang. Pero… ito."

Nauna naman ako kanina kaysa sa mga taong dumating pero mas nauna pa silang nakalabas. Hindi kaya peke ang tsekeng ibinigay ng lalaking 'yon? Bigla akong kinabahan sa naiisip ko. Nakita ko kasi na kanina pa abala ang teller na inabutan ko kanina. Nang hindi pa rin inire-release ang perang kailangan ko ay lumapit na ako sa teller. Bago pa man ako magsalita upang kausapin ang babaeng inabutan ko ng tseke kanina ay lumapit ang isang lalaki na sa tingin ko ay mataas ang posisyon dito sa bangko.