Bastos Kiss Novels & Stories

sinserong wika nito nang ihinto sa tapat ng bahay nila ang kotse. “Ako din, Bastian. Thank you so much for making me so happy tonight,” nakangiting aniya dito. “Aishell…” Bumaba ang ulo nito upang pagtagpuin ang mga labi nila. He was her first kiss. And she was his. Pareho pa silang nangangapa noong una siya nitong hagkan. Hindi nila alam kung ano ang gagawin upang hindi magtama ang mga ilong nila.

Maging si Arturo ay lumabas ng bahay para bigyan ng privacy ang mga amo. Marahang hinaplos ni Alessandro ang pisngi ng asawa. He smiled and peck on her lips. He then gently massaged her furrowed eyebrows as he speak. "Take it easy, bambina. I don't understan, but I know that you're pissed. Can I do something to change your mood?" A smile slowly crept on Anastacia's lips. "Kiss me?"

Hindi nya nga inexpect na may tinatago palang landi ang lalaking yon? That was her first kiss… Yung first kiss na naiimagine nya ay light, soft and calm. Hindi gaya nang nangyari kanina… His kisses were so lustful, aggressive, and sexy. As if he's just waiting for this time and began to be out of control. Hindi ineexpect ni Astria na may ganong side ang binata, she even thought she was a priest! That was mind blowing. His kisses. Him being flirty.

Sometimes, attending something like this has a great chance na magkaroon ng gulo lalo na kung may mga basagulero. I replied asking where they are dahil pupuntahan ko sila and he said nasa may pool area sila ng bahay nina Casio at malapit lang iyon sa kung nasan kami. I immediately stood up and excused myself to the members. Ngunit bago pa man ako tuluyang makapunta sa pool side ay biglang namatay ang mga ilaw, leaving only the neon lights. Nainis ako dahil doon dahil kailangan ko ng pumunta sa kung nasan yung dalawa pero nabigla na lang ako ng may biglang humarang dadaanan ko. The hoodie guy who bumped at me earlier. Inilapit niya ako sa kanya by grabbing my left arm and accidentally, our li

Chester's POV Marahan kong hinaplos ang hubo't hubad na katawan ni Celeste habang hinahalikan siya. Ang isang kamay ko ay naglalakbay sa likod niya pababa sa pribadong parte ng kaniyang katawan. Napaungol si Celeste nang kagatin ko ang leeg niya at nag-iwan ng kiss mark doon - palatandaan na akin lang siya at ako lang dapat ang aangkin sa kaniya.

I can feel the chills down to my spine when he kissed my shoulder. "What is it again, Adira?" He said in a husky voice. Pati boses niya ay gusto kong sambahin! "Is this too small for you?" He pressed himself against me. Fuck! "Answer me, baby." "N-No.." "Were you disappointed that night?" He continue teasing me. Fuck, no! "L-Lazarus please.." Hindi ko na makilala ang sarili kong boses. "Please, what?" Inilagay ni Lazarus ang iilan kong takas na buhok sa aking likod. He traced my back. Lalong namungay ang mga mata ko!

bitter kong sabi but you just raise your brows at me, you poke the insides of your cheeks with your tongue and you bite down your lower lip while you pierce me with a hard stare. "Well listen carefully Mrs. Kim, I may not have those perfect abs as your fiance does Mrs. Kim, but do remember that it is me who you did marry Mrs. Kim." you said in a very stiff voice, bawat bigkas mo ng Mrs. Kim ay may diin sa dulo na para bang gusto mong ipaalala sa akin kung sino ako talaga. My lips pursed in a thin line as I watch you turn your back on me, leaving me speechless as you walk away.

Napaisip siya na baka galing ito sa in-apply-an niyang trabaho online. Huminga siya nang malalim saka sinagot ito. “Hello?” may kabadong boses niyang bigkas. “Is this Estefan Rovista?” tanong ng isang babae sa kabilang linya. Nanatiling kabado si Estefan habang inuusal sa isipa na sana ay ito na ang magandang balita. “O-Opo. Sino po sila?” tanong niya.

Intrams ng Don Bosco Technical College. Wala pang isang buwan ay nabalitaan namin na magkakaroon ng engagement party si Issa at Eutanes... Inimbitahan nila kami na dumalo, wala narin mangyayari kahit magalit kami kay Issa. Boto ako kay Eutanes dahil mabait ito, pero mali ang ginawa ni Issa na basta na lang nito hiniwalayan si Anthony. Kung ano man ang desisyon niya sa buhay na alam niyang tama para sa kanya ay nandito lamang kami na nakasuporta sa kanya.