Romans & histoires Noli Me Tangere Huling Kabanata

Ganadong wika ni Nikole. Sabay-sabay nilang tinungo ang home theater. Si Julian ang naghanda ng mga gagamitin. There were three microphones. Pumalilang lang ang paborito ni Clive na ‘Careless Whisper’ and he sang it with ease. Tinutunso pa nito si Nikole na gumigiling at humahaplos sa katawan ng dalaga.

*** Can I call you baby? Can you be my friend? Can you be my lover up until the very end? Let me show you love, oh, I don't pretend Stick by my side even when the world is givin' in, yeah Uyyyy sino yan? Huwag mo akong multohin. Pesting kuryente naman oh, wala bang back up generator ang nag organized ng event? Oh, oh, oh, don't Don't you worry I'll be there, whenever you want me

Isang yakap na walang pangako, pero puno ng pag-unawa. Naririnig ko ang tibok ng puso niya. At alam kong naririnig din niya ang sa akin. “Salamat,” bulong niya. “Sa ano?” tanong ko. “Sa pagiging totoo,” sagot niya. ⸻ Ang Huling Sandali Paghiwalay namin, ngumiti siya. “Bukas,” sabi niya, “aalis na ako.”

nakangiting sabi ni Kino sa tatlo na hindi na niya nilingon. Kumunot ang mga noo nito ngunit sumunod din kalaunan. END OF CHAPTER 52

Dahil lang kumain ako ng isa pang extra na paa ng manok kaysa sa kapatid kong lalaki, pinalayas ako ng tatay ko mula sa bahay sa gitna ng isang snowstorm. Noong tumagal, ang tatay ko na isang archeologist ay nahukay ang aking katawan. Dahil sa nawawalang ulo ko, hindi niya ako nakilala. Kahit na noong nakita niya ang katawan ay may parehong mga peklat na meron ako, wala siyang pakialam. Pagkatapos, ang nanay ko ay kinuha ang aking puso at pinakita ito sa kanyang mga estudyante. “Ngayong araw, pag aralan natin ang puso ng isang taong may congenital heart disease.” Minsan niyang sinabi na makikilala niya ako kahit na anuman ang itsura ko. Mama, ngayon at ang tanging natitira sa akin ay ang

dagdag pa ni Vinxer at tumango naman si Ayra Nagkatinginan naman ang tatlo pa nilang kasama. Makabuluhan ang titigan ng mga ito at hindi iyon nakatakas kay Ayra What's up? Kanina pa 'tong tatlo...parang may tinatago na kung ano eh "Alright, I guess that would be it for now. I shall take my leave" ani ni Niccolo at diretso na itong tumayo. Naglakad ito agad palabas ng pinto nang hindi na hinihintay ang tugon nila

KABANATA 38: FIRST MEET Si Nixon ay kinakabahan pa rin at lumunok ng laway bago nagsalita, "You save me bro!" sabi ni Nixon habang nakahawak pa sa diddib ang isang kamay. Hindi sumagot si Nigel at tumahimik lang. Pinakalma ni Nixon ang sarili at muling nagtanong, “What do you think now? If she was sent by Chairman Rigor to destroy you, we must be wary of her and not let her get close to Sandro."

nakangiting sabe ko. THE END!

I guess, this is the final and last moment. "Tara na Lolo, ihahatid na kita." Sa wakas, ang huling hakbang niya ay ako parin ang naging kasama niya, kahit sa huling sandali niya sa mundong ibabaw, hindi ko rin siya iniwanan kagaya ng ginawa niyang pagsama niya sa akin noon sa ano mang oras sa buhay ko. Hindi siya nawala kaya ganoon rin ang ginawa ko.