Beautiful Souls の小説・ストーリー

But Adonis is not with them. Suddenly, a soft music plays in the air. Inihatid ako nina mama sa stage. Bantulot akong pumunta, mas gusto kong hanapin si Adonis. Mag pasalamat, yakapin at pakinggan lahat ng sasabihin niya. Wala na akong pakialam sa sasabihin ng iba. Sa mararamdaman ni Bryan, o ni Crystal. Ang pinakaimportante na ngayon ay ang nararamdaman naming pareho ni Adonis. Yes, I'm sure now! Hindi ko na pagdududahan ang nararamdaman niya para sa akin. I will trust him completely. I need to trust my feelings for him too. Bawal na ang duwag!

Surviving life in the pit of giving up is not a very good choice. It's when you wanted to die, you badly wanted to end it but you're tied with the truth that you have people to fight for. It's when you wanted to let go of that thin string, connecting your inner self to sanity, but you're forced to hold on. Life for some people is somewhat satisfying but not for Zaire Aera Gonzalo. Her life has been everything but love. She's been living with demons inside her head and as she's fighting it everyday, she later find herself losing the battle.

Nang sa gayon, mawala man siya ay buo pa din ang puri at dignidad niya. "Sandali!" sigaw ng lalaki dahilan upang mabuhay ang kakarampot na pag-asa sa puso ni Alea.

kantyaw ni Simone, pero nakita kung siniko ito ni ethan kaya agad din naman itong humingi nang paumanhin. I can't contain my emotion. I'm just so happy right now. These are tears of happiness. This is what my heart feels at the moment. Finally I married the woman of my dream. My love and my life. My bestfriend and soulmate. I can finally call her my mine. My wife, Engineer Saphhira Audrey Mendez Valderama...the billionaire's soulmate...my soulmate and my forever. -WAKAS-

Hindi ako makapalag dahil paralisado ang buo kong katawan pagkatapos kong makaramdam kanina ng panghihina. Tila nahuhulaan ko na kung kaninong mga tauhan ang tatlong lalaking ito kung ang pagbabasehan ko ay ang sinabi sa akin ni Amon kanina na hihiwain ang tiyan ko. Mga tauhan sila ni Roberto Soriano. Kung ganoon ay hindi pala ang anak nito ang tunay na boss ng mga nagbebenta ng human organs kundi ang ama mismo ni Rexor. Naisahan nito ang BAS. Dahil ang anak nito ang ipinatrabaho sa amin ni Tom ng BAS.

"Salamat." Hindi maiwasan ni Celeste na hindi mailang. Kahit na ilang buwan na silang nagkakasama ni Caleb ay hindi ito maiwasan ng dalaga lalo na ngayon ay hindi ito ganon ka ingay at kakulit. Sanay kasi siya na mahilig ito magbiro hindi katulad ngayon, siguro dahil ay kagigising lang nito. Ngayon nya lang din kasi naranasan na asikasuhin na sa ibang tao nya pa talaga mararanasan.

Huhu. “Naku! Masisiraan lang yun sa inyo. Kayo kasi ang dadaldal niyo. Jusmiyo Marimar! Pupunta yung tao dito para mag-soul search noh hindi i-entertain kayong mga alagad ni satanas,” kahit kailan talaga walang filter to ang bibig ni Vic.

Pagkakita ko kay Beauty ay natigilan pa ako sandali dahil nakahawak siya sa dibdib niya. "A-Are you okay?" I asked, si Karina naman ay agad na pumunta sa lamesa at nagsalin ng tubig. Pagbalik ay iniabot 'yon kay Beauty. "G-Gosh, Miss Thes..." Her voice is trembling... she's shaking. N-Natakot talaga siya ng sobra kay Luther. Pero kanina ay nagawa niya pang magbiro at hindi halata sa boses niya na nasisindak siya kasi tinatapatan din niya ang galit at taas ng boses ni Luther Rico.

JENINE Ang alam ko, hindi ako selosa, pero bakit nang makita kong lumapit 'yong babae na parang nagbibigay ng motibo kay Huxley, ba't parang sumusulak ang dugo ko? Tsk. And so, this is how it feels kapag nagseselos. Kaya ganu'n na lamang ka badtrip si Huxley nu'ng pinormahan ako ni Alex at nu'ng nagpunta si Harvey sa school para yayain akong maglunch.

Hindi tayo lalagnatin n’yan, maligo na lang tayo pagkatapos. Tumango ako at ngumiti. Pagbigyan ko na, hindi rin maganda araw niya ngayon. “Sige, ikaw bahala,” sagot ko nang nakangiti. Hindi nga ako nagkamali dahil sa kalagitnaan nang aming paglalakad biglang umulan nang malakas. Ano ba naman ‘to? Summer naman, bakit umuulan dito? Napalingon ako kay Von nang mapansin kong huminto siya sa paglalakad at tumingala. Hinayaan niyangb bumuhos ang ulan sa mukha niya. Napangiti ako dahil doon. He’s really unique for me. Wala akong kilala na katulad niya. I’m glad I met him, someone who’s gentle and soft person. Naging kaibigan ko pa. Lumapit ako sa kaniya at hinila siya. “Halika ka na,” sabi ko. Tuma