Betrothal Novels & Stories

Determinado itong tinitigan ni Devyn. “Will you allow me to be your husband?” Sobrang rahan ng pagkakasabi nito ni Devyn. Unti-unti itong nag-angat ng tingin at masidhing tinitigan ang mga mata ni Betsy. “The chase is finally over. I want to have a future with you. I want you to be my wife. Will you say yes to me, please?” Ngumiti si Betsy at dahan-dahang tumango. Ito na talaga ang pinakahihintay niya. Magiging choosy pa ba siya? “Yes, Devyn. Yes, I will definitely marry you.”

“Mom, you said it was a prenuptial agreement, and it’s not the same thing as a betrothal gift. How can they be confused?” Magkaibang-magkaiba nga naman ang kasunduan bago ang kasal at ang betrothal gift. Ang una ay isang legal na dokumentong nagpoprotekta sa kani-kaniyang karapatan, samantalang ang huli ay simbolo ng pagpapahalaga ng pamilya Santos kay Jessica.

“To make your relationship work will take love. Continue to date each other. Take time to show each other that your love and marriage grows stronger with time. It will take trust to know that in your hearts, you truly want what is best for each other. It will take dedication to stay open to one another-and to learn and grow together. It will take loyalty to go forward together, without knowing exactly what the future brings. And it will take commitment to hold true to the journey you have both pledged today.” Good wishes ng pari para sa kanilang dalawa at panghuli ang pinakang hihintay ng lahat. “And now by the power vested in me it is my honor and delight to declare you married. Go forth an

May himig ng pakikiusap ang kanyang tono. Nandidiri ako kay Kyros. Sa totoo lang, mas gusto kong wala siya. Ngunit bilang isang mapagmahal na fiancée, kailangan kong magpakita ng nararapat na pag-aalala. Sinong nobyo ang aalis isang linggo bago ang nakatakdang kasal niya? “Your family is aware that our wedding date is approaching, correct?” I deliberately infused my voice with worry and disappointment.

Malalim siyang napabuntong-hininga habang iniisip ang napakaraming pagbabagong naghihintay sa buhay niya sa mga susunod na buwan. Noong una, mali ang naging pagkakaintindi niya sa lahat ng 'to. Finding out about the betrothal, at ang katotohanang kailangan niyang magpakasal sa lalong madaling panahon para mamana ang construction company ng kanyang lolo. Alam ng matandang 'yon na hindi kailanman kusang mag-aasawa si Marcu, kaya sadyang ginawa nito ang lahat para makapag-asawa siya. Walang pumilit sa kanyang pumunta rito. Naisip lamang niyang magandang ideya sigurong makita kung sino ang babaeng pakakasalan niya sa mga susunod na buwan.

Nagkatinginan kami at nagsalubong ang aming mga mata at sigurado ako na kitang kita ang pagmamahal namin sa isa’t isa. “In front of your parents and family. Ganon din sa harap ng aking lola, kuya, mga kamag-anak, kaibigan at kakilala. Lalo na sa harapan ng ating anak, gusto kong hingin ng pormal ang iyong mga kamay at maging aking kabiyak hanggang sa ating huling hininga. Sarina Marcelo, will you marry me? This time, yung totohanan na, wala ng isang taong kontrata, at wala na ring expiration, dahil hindi ko na alam kung paano mabuhay ng wala ka.”

Marami ang tao rito upang mamasyal. Ang iba sa kanila ay kasama ang mga kasintahan o mga kaibigan pero karamihan sa mga ‘to ay isang buong pamilya na nagbo-bonding. Huminto si Jellai sa isang wishing well na kaniyang nadaan. Nagpakawala ng isang malalim na buntonghininga ang dalaga bago may biglang maalalang munting alaala.

Awaiting her at the altar is Brent who looks more dignified, stunning, and handsome. He wore a black, single-breasted, satin tuxedo with a white-wing collar shirt. He was so nervous and his knees began to tremble. This is the most memorable day of his life. After the preaching, the priest commanded them to do their exchange vows. It was now time for the exchange of rings. An adorable little boy dressed in a blue tuxedo walked up and handed Brent a ring. He slipped it on Shantal’s finger who was seriously staring at him. The priest smiled and turned to Shantal. She repeated the process and received Brent's handsome smile, he was looking at her beautiful face intently. Finally, she’s now his

“Pumunta ka rito bukas ng umaga. We’ll have our pre-nup shoot for our wedding.” Mariin ang sigaw nang pagtutol sa isip ni Anastasha. She just can’t seem to find any reason to have a pre-nup shoot. Lalo na’t hindi naman sila totoong nagmamahalan. Isa pa, kontrata lang naman ang sentro ng relasyong mayroon sila. Ngunit sa huli, tipid na tango ang kaniyang naging tugon. “Sige,” pagsuko niya upang hindi na humaba pa ang argumento nila.

“May relasyon man sila o wala, hindi na iyon mahalaga, kuya. Ang mahalaga ay kasal na sila.” Nagtatakang tumingin si Trey kay Animfa. “Kasal? Paano sila kinasal?” “Kung hindi mo alam ang ritwal na ginawa namin kanina, sasabihin ko sa ’yo. Iyon ang tradisyon ng kasal sa tribo namin. Sa mga mata ng buong tribo, mag-asawa na silang dalawa. Wala silang magagawa kundi isagawa ang pag-iisa ng mga katawan nila. Kailangan nilang magtalik bilang parte ng tradisyon at ritwal. Hindi sila maaaring tumigil hanggat walang nabubuong sanggol sa sinapupunan ng babae at sasabayan namin iyon ng pagdarasal. Kung hindi lumitaw ang krandular ngayon, wala ng silbi ang lalaki at itatapon na lang siya sa talon na ma