Warrior Of The Light Novels & Stories

Kahit isang buwan na ang lumipas ay ganoon pa rin ang sakit na nararamdaman niya nang gabing iniwan niya si Morgan kay Aimen. Mabilis niyang pinahid ang luhang gumapang sa kaniyang pisngi at muling ibinalik ang damit sa kahon. Bagama't labis na nangungulila sa anak, hindi niya hinayaan na maging hadlang iyon sa kaniyang paghahanda sa muli nilang paghaharap ng kaniyang mga kalaban. Katunayan, simula noong araw na ipinanganak niya si Morgan ay nabuo ang kaniyang desisyon na gawin na ang matagal nang hinihiling sa kaniya nina Hera at Marcus. Ang labanan si Althaia at bawiin dito ang trono.

Saka bumuntonghininga at nagsimula nang humakbang papasok sa loob. This is war! They want war, then I give them a war! Mayamaya ay nagawa ko na ngang makapasok sa loob at nakita ko ang hindi mabilang na kalalakihan na malamang tauhan ni Wem na kapwa nakaharap sa akin. May mga bitbit silang palakol at tubo at madidilim ang mga tingin sa akin. Napansin ko ang pag-usog nila at ang paggawa ng daan sa gitna.

Obviously, naalala rin siya nito. She smile bitterly. Paano siya nito makakalimutan kung siya ang pinakamalaking pagkakamali na nangyari sa buhay nito? "Andrea, this is Attorney Zethrius Miranda, a dearest friend and also my lawyer. Zeth this is Andrea, a very dear friend too." pagpapakilala ng Heneral habang namumungay ang mga matang nakatingin sa kanya.

"You weren’t supposed to see this yet." Boses niya. Mababang bulong, pero sapat para manginig ang buo kong katawan. Dahan-dahan akong lumingon. Naroon siya sa anino ng pintuan, may hawak na sigarilyo at lighter, at ang titig niya ay parang apoy. "Zech..." Lumapit siya, tahimik, tulad ng laging ginagawa niya. Hindi ko mahanap ang lakas para gumalaw. Parang kinuryente ang katawan ko ng presensya niya.

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!

"Tama ang narinig mo, pero piling tao lang ang nakakagamit no'n. Sa palagay ko, mga kumakampi lang sa pagpapatalsik sa Lucent ang pwedeng gumamit ng mga armas na iyon." "Bakit pumayag ang Lady Warrior?" Umiling si Mist. "Patay na ang Lady Warrior at ang namumuno ngayon ay ang kanang kamay niya," Napakuyom muli ang palad ni Zeus. "A traitor," galit niyang sabi. "Umalis ka na Xero, ang alam ng lahat patay ka na. Kapag nalaman ng kalaban na buhay ka pa rin, siguradong hindi ka nila titigilan."

Nakasuot ito ng isang buong armor na gawa sag into habang malagusaling tumatayo sa kanilang harapan. Siya ay walang iba kundi si Warwick Bacchus, ang pinuno ng mga paladin na nagpoprotekta sa Temple of Light. Mas naging mababa ang kaniyang ranggo kaysa sa 12 paladins pero nagkaroon pa rin ito ng lakas na pumapantay sa mga iyon. Isa ito sa mga taong pinahahalagahan ni Yalena kaya hindi niya na napigilan ang kaniyang sariling mapanood na nasasaktan ito. Hindi na itinago pa ni Bonnie ang inis sa kaniyang mga mata habang nakatingin itong sumasagot ng, “Masyado kang overconfident, mangmang!”

Pakiramdam ko’y nawawala ako sa sarili ko—sa pagitan ng tama at mali, sa pagitan ng takot at pagnanasa. Parang bawat hibla ng aking katawan ay alam na may mali, ngunit gusto pa rin. Nahulog kami sa buhangin, pinapahintulutan ang bawat sandali na ituro sa amin kung gaano kami kasumpong at delikado. “Kung may makakita sa atin…” mahina niyang bulong, puno ng takot at pangungulila. “Hindi pwedeng malaman ng sinuman,” sagot ko, halos bulong lang, ngunit ramdam ko ang init ng bawat salita.

Napangiti nmn ako at nag Cross ng legs ko tigasin ka hah tignan natin ngayon "Light 2! pakiayos yung ilaw mo parang lumindol na ahh itaas mopa!" Sabi ko nmn habang hindi siya tinignan nanginginig na kasi siya sa sobrang bigat niyang hawak na ilaw, parusa mona yan Batumbakal sa sobrang tigas mo

Para bang biglang nabulabog ang payapa naming buhay nang dumating si Nadivar. Nag-uusap kaming dalawa ni Nadivar ng biglang namatay ang ilaw. Narinig kong nagkakagulo sa labas kaya naalerto kami pareho. Naramdaman niyang nagpa-panic na ako kaya mabilis niya akong niyakap. "Huwag kang matakot. Maya-maya, babalik din ang ilaw." "Boss, may nakapasok na kalaban. Hinahanap nila ang silid ni young master," saad ng kaniyang isang tauhan.