Black Actor Pulp Fiction

‘นอนกับหนูอีกครั้งนะคะ’ ‘…’ ‘แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วหนูจะไม่รบกวนคุณอีก’

เธอแอบรักพี่ชายข้างบ้านมาตั้งแต่เยาว์วัย ความรู้สึกที่มีให้ไม่เคยปิดบัง แต่ทว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาพี่ชายคนนี้ไม่เคยคิดอะไรกับเธอไปมากกว่าคำว่าน้องสาว พอวันนึงที่เธอเปลี่ยนไปความรู้สึกของเขากลับหงุดหงิดขึ้นมาซะงั้นทั้งๆ ที่เมื่อก่อนอยากให้เธอออกไปจากชีวิตสักที

เจเจหนุ่มวิศวะโยธาปี4ความสูง187หล่อร้าย กล้ามแน่น ดางตามีเสห์น บ้านรวยสาวเยอะ เป็นที่เคารพของน้องๆ นิสัยเงียบๆ พูดน้อย ขี้รำคาญ ใจร้อน เอาแต่ใจ เขาคือนักสอยดาวตัวจริง มีน้องชายน้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกันคือ เอเดน กับเฌอรีน และมีเพื่อนรักคือ วิคเตอร์กับเลโอ ฉายาเขาคือเจเลอร์ดุกินคน เฌอรีนได้กล่าวไว้ อบิเกลสาวน้อยคณะบริหารปี1ความสวยระดับดาวมหาลัย ตาสวยยิ้มทีโลกละลายความสดใสความเป็นกันเองของเธอยิ่งทำให้ตัวเธอมีเสห์นเพิ่มมากขึ้น ความสูง165นิสัยเป็นมิตรคุยเก่งยิ้มง่าย มองโลกในแง่ดี มีเพื่อนสนิทคือเฌอรีน ⛔️ Trigger Warning ⛔️ มีการกระทำที่ไม่เหมาะสมของตัวละคร คำหยาบ เซ็กซ์ซีนถึงพริกถึงขิง Dirty talk ⚠️ สำคัญ ⚠️ นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง ทั้งตัวละครและองค์กรเป็นเรื่องสมมุติ ไม่มีเจตนามุ่งร้ายต่อบุคคลหรือวิชาชีพใด ☪️ ลิขสิทธิ์เป็นของนามปากกา เรนเดียร์ B-52 แต่เพียงผู้เดียว การเผยแพร่ทำซ้ำ ดัดแปลงเนื้อหา โดยไม่ได้รับอนุญาต ผิดกฎหมาย ตาม พ.ร.บ ลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 15 27 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ☪️

รูปหล่อ สายเปย์ โอนไว ใจถึง แต่อาภัพรัก! "เป็นเมียเฮียจะเอาเท่าไหร่?" "ห้ะ!! ขอกันดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ อาเหี้ย" "อาเฮียจ้ะอีหนู ไม่ใช่อาเหี้ย..." "โทษที พอดีหนูขึ้นเสียงสูงไปหน่อย ว่าแต่ขอกันแบบนี้ก็ได้เรอะ" "อืม ขี้เกียจไปหาแล้วอะ จะมีเมียสักคนแม่งช่างยากเย็น" "ถ้าจ้างไปเล่นละครตบตาว่าเป็นเมียหนูโอเค แต่ถ้าจะให้เป็นเมียจริงๆ ไม่ไหวอะ เหี้ยดีเกินไป" "เอ่อ เฮียว้อย!! ไม่ใช่เหี้ย ถ้าเรียกแบบนั้นอีกทีจับจูบปากนะ" "แฮ่ ขอโทษค่า อาเฮีย" "จะเอาค่าจ้างเท่าไหร่ล่ะ?" "ห้าล้านบาทขาดตัว" "หะ...หา ห้าล้านบาท!! นี่มันกีทองคำเรอะ" "โห แร๊งงง! ไหนว่ารวย?" "เออรวยน่ะใช่ แต่อยากรู้ว่าจ่ายค่าจ้างห้าล้านบาทนี่ คือทำอะไรได้บ้างในระหว่างที่แกล้งมาเป็นเมีย" "นอนจับมือ มากสุดได้แค่นี้" "..."

  "พี่กลัวน้องชายตัวเองจะไม่ได้เมียหรือไงถึงตามติดผมขนาดนี้" ผมยืนกอดอกจ้องหน้าพี่สาวไอ้ซันอย่างเหลืออดแล้วถามคำถามที่ผมคันปากจะพูดมาหลายวันเพราะวันๆ แม่งไม่ทำอะไรเอาแต่ตามติดผมแจจะไปไหนทำอะไรก็ตาม ตามแม่งทั้งวัน "ก็ถ้านายไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับตะวันพี่ก็ไม่มาตามให้เสียเวลาแบบนี้หรอกจะบอกให้ คิดว่าอยากมารึไงร้อนก็ร้อน เชอะ"  ผมเหลือบมองการกระทำซายน์พี่สาวของไอ้ซันเธอสะบัดหน้าพรึดแบบโกรธๆ หึ นิสัยแบบนี้แม่งเป็นกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยสินะ "ถ้าน้องชายพี่มันทำตัวดีกับตะวันผมก็คงไม่เข้าไปยุ่งหรอกแต่นี่น้องชายพี่มันทำเลวไงแปลกตรงไหนที่ผมจะปกป้องคนที่ผมรัก" ผมรักตะวันผมก็บอกว่ารักไม่คิดจะปิดบังแล้วซายน์จะมาทำหน้าหงิกหน้างอใส่ผมทำไมผมไม่เข้าใจ "แต่ตะวันรักซันไม่ได้รักนายยังไงตะวันก็ต้องกลับมาคืนดีกับน้องชายพี่อยู่ดี" พี่สาวที่แสนดีกลัวน้องจะไม่ได้เมีย หึ  (ตะวันกับซันเดย์อยู่ในเรื่อง เพื่อนที่แปลว่าเมียนะคะไปอ่านกันได้ค่า รับประกันว่าต้องมีเสียน้ำตา)  

เมื่อ เจย่า กลับมาพร้อมความฝันจะได้ทำงานใกล้ชิดพี่ชายคนสนิทที่เธอแอบรักมาตลอด แต่พอถึงวันนั้นกลับต้องกลายมาเป็นผู้ช่วยเลขาของ อนาคิน ฝาแฝดขี้แกล้งของเขาคนนั้นที่เธอชังน้ำหน้า แต่ยิ่งใกล้ทำไมหัวใจยิ่งคิดทรยศ? ขณะเดียวกัน โซเฟีย หญิงสาวผู้เต็มไปด้วยความลับ ก็กำลังทำทุกวิถีทางเพื่อให้ คีริน รับรักและแต่งงานกับเธอ แม้ต้องแลกมาด้วยคำลวง พลาดรักซ้อนแผนลวง เรื่องราวของหัวใจที่ไม่มีใครควบคุมได้ ไม่ว่าจะเป็นรักจริงหรือรักลวงในใจของเขาและเธอ ตัวอย่างบางตอน _________ “โอ๊ย!” เสียงอนาคินร้องเพราะโดนเธอทับเข้าเต็มแรง “อยู่ในห้องทำไมไม่ขานตอบ นึกว่าหายหัวไปไหนแล้ว!!” “เป็นอะไร กลัวผีเหรอ” “ปะ เปล่า เจแค่หนาว” “ถ้าหนาวก็กลับเตียงตัวเองไปเลยนะ จะมาเบียดพี่ทำไม” โฮ่ง!! หมาเห่าเสียงดังอีกครั้ง “อ่า เจกลัวผี!! ที่นี่มีผีหรือเปล่า!!”

คีย์ อัครเดช นันทวัฒน์ ชายหนุ่มหน้าหล่อ ที่อกหักจากรักแรก เพราะน้องสาวเพื่อนรักหักหลัง ทำให้เกิดความแค้นกับสองพี่น้อง เพื่อแก้แค้นเขายอมทำทุกอย่างโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น “เธอโทษพี่ไม่ได้นะใบชาเรื่องทั้งหมดเธอเป็นคนผิด” ใบชา ธารณินท์ ศิลานนท์ สาวหน้าหมวยที่มีนิสัยไม่ยอมคนแต่ยอมเขาคนเดียว ไม่ว่าเขาจะใจร้ายกับเธอมากแค่ไหนเธอก็ยังรักเขาเสมอ “พี่คีย์อยากทำอะไรกับชาก็แล้วแต่ใจพี่”

เขาจำใจหมั้นกับเธอเพราะเห็นแก่ผู้เป็นแม่ แต่เธอเต็มใจหมั้นกับเขาเพราะแอบรักมานาน

ยิ่งผลักไส ยิ่งดึงดูด… ความรักไม่ได้เริ่มจากความหวานเสมอไป แต่บางทีมันก็เริ่มจากการ "กัดกันทุกวัน" การพบกันของคนสองขั้วไม่ได้เริ่มด้วยความหวาน แต่เต็มไปด้วยการปะทะคารม สงครามเย็น และบทเรียนหัวใจที่ไม่คาดคิด ทว่าท่ามกลางแรงกดดันของการเรียนและชีวิตที่แสนเหน็ดเหนื่อย ทั้งคู่กลับค่อยๆ กลายเป็นแรงผลักดันให้กันและกัน

"ปะ  ปล่อย  ฉันไปเถอะนะคะ  อย่าทำอะไรฉันเลย" "ปล่อยนะปล่อยแน่...แต่หลังจากฉันเสร็จแล้วเท่านั้น" "ออ อย่าคิดว่าจะหนีจากฉันพ้น  ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนปล่อยเธอไปเอง"