Blade Of Despair の小説・ストーリー

Hindi dapat padalos-dalos. Sa mapungay na mga mata'y sinikap ni Emilito ang tumango at titigan silang dalawa. Hanggang sa unti-unti siyang bumaba sa maliit na kahoy na kanilang hagdan. Nang makalapit ay hinawakan na nito ang kaniyang nilalamig na braso at tinanguan si Matilda.

isang maginoong boses ang bumubulong sa aking likuran habang hinahawakan ang kuwenilyuhan ng uniform ko. Nang tignan ko ang paligid, nagulat ako dahil nasa hagdanan pala ako kung saan walang railings. At nang tignan ko naman ang tao sa likuran nakita ko si Spencer na puno ng pag-alala ang mukha. "Huwag ka namang magpakamay sa ganitong paraan. Ang ganda mo para magpakamatay." hindi ko alam pero parang umakyat ang lahat ng dugo ko sa mukha ko.

Hindi nakaligtas sa'kin ang pagkuyom ng kamao ito. Sandali ko lang siyang tiningnan dahil hindi ko kayang labanan ang matulis niyang pagtitig. His stare na tila ba hinihila ako papalapit sa kanya. Hindi ito nagpakita ng kahit anong emosyon sa pinsan at nakipagkamay lang. Inalalayan naman ako ni Ithamar na maupo sa pinaghila niyang upuan. Magkaharap kami ni Arrone kaya nakaramdam ako ng pagkailang lalong-lalo na mga mga titig nito.

Inilayo ko ang mukha niyang nakasubsob sa dibdib ko tiyaka lumakbay ang mga mata ko sa suot niyang pants. Shit. Kanina ko pa gustong maramdaman 'yon sa loob ko. Naiinip na ako sa tagal ni Liam ng pagdila sa nipple ko. I couldn't wait any longer! "Enter me," nagsalita ako habang ang mga mata ay nakatuon sa sinturon niyang gustong-gusto ko nang alisin. And his hands are now unraveling his sword. Sobrang bagal nga kaya dahil sa sobrang inip, tinulungan ko siyang hubarin ang pants and undies niya, and I hold his dick. His dick that entered mine over several times.

Masakit iyon dahil galing sa kaniya, at mas masakit dahil alam kong totoo. “Sa ating dalawa, ikaw ang duwag. You became a pet of your father’s schemes! I wasn’t fucking aware!” Sunod-sunod na bitaw niya. Ramdam ko ang galit at sama ng loob ni Izo sa bawat sigaw niya, a concoction of betrayal and disappointment. I slapped him. “Hindi kailanman naging mababa ang tingin ko sa pagmamahal mo, Izo. It was you who didn’t give me enough reason to fight. It was you who made me quit fighting.” He was silenced.

HIDALGO’S P.O.V. KANINA pa ako nakatanaw kay Ember sa malayo nang may lumapit sa akin na pamilyar na mukha. It was Eden. The supermodel. Hindi ko alam kung ano talaga ang sadya niya pero alam ko kung nilalandi ako. At hindi ito bago sa akin. My eyes went to Ember's direction again. Nilapitan siya ng kaniyang pinsan at ni Cevier. Cevier’s a good business partner. But heck, right now, I want to punch him. May sinabi siya kay Ember na dahilan para tumingin ito sa direksyon ko.

And seeing these concerned troops with disappointment on their face. Nasipat ko na lang sila Tornado at Blade sa gilid na nakahalukipkip at sumesenyas na aalis na sila. They're trying to skip that worst scenario at takot na mabalingan sila ng galit ng dalawang grupo nila Ax at Glory. I just nodd my head as a sign of letting them. Natanaw ko ang sariling repleksyon sa salamin ng bintana ng hospital, I saw how gross I am. Mapapatawad pa ba ako ni Ax kapag nagising na ito? For the first time, a Driblim like me shakes a knee for Vancelord of Spain.

Pinasabog ko ang pinto. Gumulong ang usok sa loob. Bago pa makabunot ng baril ang una, bumulusok na ang bala sa leeg niya. Ang isa’y sumubok tumakbo, pero hinarang siya ni Blade at pinagsasaksak ng dagger—sunod-sunod, mabilis, brutal. Ang huli, lumuhod habang umiiyak. "Please… mercy…" Lumapit ako. Dahan-dahan. Walang ekspresyon sa mukha. Pinagmasdan ko siya habang nanginginig sa takot.

Nahagip si Judio sa pisngi na nagpaatras dito. Si Dowell naman ang hinampas nito ng na sa kaliwang espada. Tulad ng nangyari kay Judio nahagip rin si Dowell ng bumaluktot na espada. "Twin Golden Blade Sword," Napatingin si Zeus kay Zyrex. Hindi niya namalayan na narito na pala ito. "Just like her pendant and Emblem as the Noble Warrior." Dugtong nito. "No. It's not her blade being the Noble Warrior," Makahukugang sambit ni Lara, "It's her blade being..."

Pinagmasdan ko ang pag-angat-baba ng dibdib niya habang sinusubukang kumalma. Lumakad ako paikot sa kanya na parang hayop na gutom sa pagresbak. Binuksan ko ang isa ko pang pouch. Kinuha ko ang isang maliit na blade—hindi kutsilyo, kundi ‘yung ginagamit sa precision carving. Para sa akin, kung iisipin o titignan, para itong isang mapanganib na laruan na gagamitin ko sa kaniya. “You ordered an ambush.”