Bondage Hotel

ผม 'ตะขวด' เป็นเด็กช่างกลที่กำลังจะนั่งรถไฟฟ้ามหานครไปตีอริที่ตั้งตี้ที่สยามพารากอน เเต่เผอิญได้เจอเด็กผู้หญิง ม.ปลาย ท่าทางน่ารัก ตัวเล็ก สเป็คพี่ ผมยาวถึงเอว หุ่นบางๆ น่าขยี้ ผมรุก 'น้องมนต์' จีบเธออย่างเอาเป็นเอาตาย กะจะเอามาเป็นเมีย เเต่ชิบหาย ผมก็ยังซิงนี่หว่า สุดท้ายก็เเค่ไอ้เด็กมีปัญหาคนหนึ่งที่พยายามจะจีบผู้หญิงในสังคมที่ดีกว่า ผมพาเธอไปมั่วสุมเสพกัญชาด้วยกันกับเเก๊งเพื่อน จนสุดท้ายก็โดนจับเข้าตาราง สองปีต่อมาผมมาเจอเธออีกครั้ง เเต่มัน... ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป "ศักรินทร์สมัครใจจะมาทำงานให้หนูมนต์ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป..." ผมผกผันกลายมาเป็นบอดี้การ์ดของเธอ ในขณะที่อีกฝ่ายในวันนี้ คือคุณหนูหน้าใสที่พร้อมจะขยี้หัวใจของผมให้เเหลกลาญ

Imagine being kidnapped; being held hostage; being threatened with hunger and violence; surviving with unknown people. Imagine finding a connection, finding love in that oh so terrible prison. Imagine being loved by that love. Imagine being lost, torn away from that love; slapped back to the reality of your fate. Imagine being tortured; the pain not mostly from your own torture, but from the knowledge that the love was somewhere else, somewhere close but far; also being tortured. Imagine your whole life being questioned, threatened to be a lie. Imagine that love being questioned. Imagine being alone. Imagine Love In Bondage.

Sebuah hotel penuh keangkeran karena telah terjadi pembunuhan ditempat itu ada sosok pria misterius jam 2 pagi minta pesen kamar sungguh membuat bulu kuduk berdiri

President Suite Room. Hotel bintang empat. Puncak. Ketukan di pintu menyadarkan lamunanku. "Titipan dari bawah, Pak." Seorang pesuruh mengantarkan seorang gadis belia yang takut-takut di ambang pintu. "Duduk!" perintahku pada gadis muda itu. "Tapi, Tuan?" "Baru pertama kali?" Ia mengangguk seiring air mata yang membasahi pipinya. "Saya mohon jangan, Tuan." "Kalau tidak mau kenapa ke sini? Hadiah gratifikasi tubuh manusia atas nama bisnis. *** BEST SELLER versi cetak

Lana menemukan bill hotel di saku kemeja sang suami, tetapi ketika ditanya tentang masalah itu, Yoga berkelit. Lana tidak ingin menjadi perempuan bodoh yang bisa dikhianati begitu saja, maka dia diam-diam menyelidiki. Ternyata benar, suaminya tengah menjalin hubungan dengan seorang perempuan muda yang bekerja di kantornya. Lana tidak lagi memberinya ampun karena jalan satu-satunya adalah perpisahan.

Octavia, a beautiful and strong werewolf, was born into the family of Zaid, an Omega type of werewolves, the lowest ranking werewolves in Dark Moon Pack. For the fear of going through brutal pains of being an Omega, her parents decided to keep her birth a secret from the outside world, as the only who knew about the poor girl's existence, is Lia, the Alpha's surrogate mom. She was locked inside the house for twenty years, not seeing the outside world. No friends, no other families, just she and her poor parents. She always sneaked out in the night to explore the woods, but always made sure to not stay out long, to avoid being caught, as it'll end the poor parents in trouble. On this fateful day, her whole life turned into a misery, as she sneaked out in broad daylight for the first time, but got caught by a stranger, who turned out to be their Alpha, whom she had seen a couple of times, but never got to see his face. To punish her and the parents, the Alpha decided that her parents should be killed, to justify their crimes, but what happens, when the little Octavia, got consumed by her powers, and her demon took over her right in front of the Alpha, which is something that never happened in history?

I was the sole front desk clerk at a haunted hotel. Welcoming players, checking in on the bosses’ quarters, and slacking off a bit were all part of the job. At least, that was what I thought. It turned out my days were far from ordinary. A blood-drenched little girl in a tattered red dress kept ringing the service bell. Her eerie voice echoed, “Miss, why didn’t you come play with me?” A creepy black cat with glowing eyes wouldn’t stop meowing and rubbing against my legs. And then there was the old woman with claws like knives, cheerfully knitting me a sweater… out of players’ skin. One day, I took a day off to care for my sick mother. That was my biggest mistake. The entire game instance erupted in chaos. Bosses interrogated players, demanding to know where their precious front desk clerk had gone. “Did she abandon us? Is she never coming back?” I ran. They chased. But no matter how fast I fled, their grip on me only tightened. In the end, escape wasn’t an option.

El hotel me llamó para recordarme de forma sutil que anoche olvidé pagar los condones que usé, y que ya habían descontado el importe de mi tarjeta de membresía. Yo estaba algo confundida; ayer trabajé horas extras hasta muy tarde, ni siquiera estuve en un hotel. Pregunté a mi esposo, el único que sabía el número de mi tarjeta, sobre qué demonios había pasado. Él me miró con cara de total desconcierto. —Cariño, esa habitación cuesta más de diez mil la noche, ¿cómo iba yo a gastar eso? Seguro que fue un error del sistema. —Habrá sido alguien que ingresó mal el número de la membresía. Mañana iré a poner una queja. Ya no perdí el tiempo hablando con él. La inversora de ese hotel es Ángela, mi mejor amiga. Le llamé directamente. —Querida, ayúdame a revisar con quién demonios se registró Víctor Soto anoche. ¡Voy a pillarlo en la infidelidad!

​ SLAVE TO LOVE ♡ ทาสรัก ♥ 🔥 BDSM 25+🔥 นิยายเรื่องนี้มีความรุนแรงเรื่องเพศและการใช้ภาษา อาจมีเนื้อหาและบริบทที่ไม่เหมาะสมของตัวละคร โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน และผู้อ่านควรมีอายุมากกว่า 18 ปีบริบูรณ์ มีเนื้อหาทางเพศที่รุนแรง BDSM, RAPE, TOXIC RELATIONSHIP  Bondage พันธนาการ Discipline ลงโทษ Sadism สุขที่ได้เห็นอีกฝ่ายเจ็บปวด Masochism สุขจากการถูกกระทำทารุณ     ​ 
 CLINT คลินต์ -เขาทำลายเธอด้วยความแค้น- “สุขสันต์วันเกิด เซลีน” “คุณคลินต์ ปล่อยฉันนะ!” “เป่าเทียน...ก่อนสิ” …....... “ฉันอุตส่าห์เตรียมมาให้ถึงเตียง” อ๊อก ~  ​ ĆELINE เซลีน - เธอยอมชดใช้ความแค้นด้วยชีวิต - “ฉันท้อง...” “แล้วไง?”             ​ (ขอย้ำอีกครั้งว่านิยายเรื่องนี้ค่อนข้างมีเนื้อหารุนแรง โปรดอ่านคำเตือนก่อนตัดสินใจอ่าน) นิยายเรื่องนี้เกิดขึ้นเพียงแค่ในจินตนาการของไรท์เท่านั้น เหตุการณ์ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องสมมติอยู่ในตะเกียงแก้ว

As master grabs me by the neck, he pulls me closer and his hand continues to roam around my body. With an angry look hovering over his face, he whispers. “You belong to me, Imogen, No one under the moon is allowed to touch you the way I do”. At this point i didn’t know what to say but my heart is beating fast. When I needed my mate to accept me, all master did was to reject me and now he wants me back after I have made someone else fall in love with me? With a smirk playing across the edge of my lips, i leaned into his embrace and also whispered, “You made me suffer for you, master. Why don’t I have my own bit of cake by seeing you go through what I went through because of you?” I know I am still in love with master because he is my mate, he is my bondage and more than anything, I wanted that bondage to consume me.