Bos / Ceo Novelas e Histórias

“พี่พูดจริงนะคะ ต่อไปนี้ถ้าใครมาบอกว่าน้องหนูอ้วน ให้น้องหนูตอบเขาไปว่า ‘อ้วนแต่ผัวรักมาก’ นะคะ และต่อให้อ้วนมากกว่านี้พี่ก็รัก และพี่จะพิสูจน์ว่าอ้วนๆ อวบๆ แบบนี้ เอามันแค่ไหน พร้อมนะคะ"

ปราชญ์ คุณอาหนุ่มที่เธอแอบรักมาตั้งแต่เด็ก น้ำเพชร เด็กสาวที่เขาจำใจต้องอุปการะเอาไว้ (ด้วยความรัก)

นราวดีผวาสุดตัว เธอพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากเชือกที่มัดเธอเอาไว้บนหัวเตียง เท้าของเธอโดนมัด และร่างของเธอเหลือเพียงบราเซียกับแพนตี้ติดกายเท่านั้น ร่างของเธอค่อยๆ สั่นและเธอรู้สึกถึงความปรารถนาที่ไม่เคยพานพบมาก่อน มันช่างรุนแรงและทรมานจนแทบจะขาดใจ เธอต้องการการปลดปล่อย เธออยากจะร้องไห้กับความทรมานนี้เหลือเกิน ร่างน้อยสัมผัสได้ถึงมือหนาอันแข็งกร้าวที่ลูบไล้ร่างกายของเธอ ความหวาดกลัวมาพร้อมกับความปรารถนาที่รุนแรงเกินจะหักห้ามใจ “อื้อ...” เธอครางเสียงสั่นจนสะท้าน รับรู้ได้ถึงรสสัมผัสแปลกใหม่ ริมฝีปากร้อนรุ่มของใครสักคนที่ค่อยๆ ช่วยปัดเป่าความทรมานให้เธออย่างลึกซึ้ง เธอบิดกายเร่าๆ ไปมาด้วยความเสียวซ่านเมื่อยอดถันถูกดูดดึงด้วยริมฝีปากร้อนๆ เสียงลมหายใจของเขาร้อนแรง เขากัดยอดถันของเธอจนเจ็บแปลบ เธอดิ้นเร่าๆ ถูกตามติดบดเบียดเรือนกายเข้ามาหา ในขณะที่มือของเธอถูกปลดปล่อยจากพันธนาการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เขมินทร์รักการะบุหนิง เด็กสาวข้างบ้านสุดหัวใจ เธอกับเขารู้จักกันตั้งแต่เด็ก ชะตากลับเล่นตลกกับเขาและเธอ พบเจอกับอุปสรรคที่ไม่คาดคิด แต่ไม่ว่าอย่างไรเมื่อคู่กันแล้วก็ย่อมไม่แคล้วกัน เมื่อหัวใจสองดวงผูกพันสมัครรักใคร่และยังซื่อสัตย์มั่นคงต่อกัน ไม่ว่าอุปสรรคใดๆ ก็พรากทั้งสองจากกันไม่ได้ชั่วนิจนิรันดร์

ชมพูสาวสวยที่โชคชะตาเล่นตลกกับเธอให้ซวยซ้ำซาก และเควินนักธุรกิจหนุ่มที่บังเอิญเจอกัน ฐานะที่แตกต่างจะพาให้พวกเขารักกันได้หรือไม่

"คุณธามนี่มันห้องทำงานนะคะ" "จะที่ไหนผมไม่สนใจหรอกถ้าผมต้องการคุณก็มีหน้าที่อ้าขาให้ผมเท่านั้น" "มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ" "ไม่มากเกินไปหรอกเพราะตอนนี้ยังไม่ครบสัญญา" "คุณธามคะ เกรซขอร้องถ้าเป็นที่อื่นเกรซจะไม่ว่าอะไรเลยแต่ต้องไม่ใช่ที่ห้องทำงาน" เธอขอร้องเตือนด้วยเสียงสั่น

แววตา สาวน้อยอายุ 18 ย่าง 19 ปีโดนป้าแท้ ๆ จับมาขายให้กับเสี่ยภูมิ ภูมิ หรือ เสี่ยภูมิ อายุ 35 ปี ที่เห็นเงินคือทุกสิ่งอะไรที่ไม่มีประโยชน์เขาพร้อมที่จะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี สาวน้อยอย่างแววตาก็เช่นกัน เด็กที่ดื้อ พยศเถียงคำไม่ตกฟากเขาก็พร้อมที่จะโยนทิ้งถึงแม้จะได้มาด้วยความไม่เต็มใจ แต่จะทิ้งไปก็เสียดายเพราะเธอยังทั้งสดและใหม่แต่จะให้เขากินเด็กในสังกัดก็ไม่ได้จึงให้ลูกน้องนำเธอไปขายให้กับแขกที่ต้องการใช้บริการแทน แต่คิดว่าจะได้เงินที่เสียไปกลับกลายเป็นเขาต้องเสียเงินมากกว่าเดิมเพราะเด็กอย่างแววตาแผลงฤทธิ์ฟาดทุกคนไม่เลือกหน้าที่กล้าคิดมิดีมิร้ายเธอ ให้ไปทำงานอย่างอื่นก็ทำไม่ได้เพราะหาเรื่องแขกไม่เว้นแต่ละวัน ภูมิจึงตัดสินใจรับเลี้ยงให้เป็นเด็กเสี่ยของตนเองแทนให้มันคุ้มกับเงินที่เสียไป ในเมื่อเธอเป็นหมาบ้าเขาก็จะทำให้หมาบ้าอย่างเธอเชื่องเอง

พวกเขาจะอดใจไหวหรือไม่ เมื่อต้องใกล้ชิดกับสาวสวย อ่อนวหาน และน่ารักอย่างพวกเธอ

เพราะเธอสวยถูกใจเขาเลยกักขังเธอไว้ด้วยหนี้ที่ตนเองไม่ได้ก่อ หญิงสาวยอมชดใช้หนี้ตามสัญญาแต่ทำไมยิ่งใช้หนี้มันถึงได้เพิ่มมากขึ้นจนคิดว่าชาตินี้คงไม่มีทางไปจากเขาได้

ขณะที่เขาเมา ปากก็เอ่ยเรียกชื่อของคนที่หลงรัก เช้าวันถัดมา เขาจำอะไรไม่ได้เลย และพูดกับเธอว่า “ไปพาผู้หญิงคนเมื่อคืนนี้มาซะ!” “.....” ในที่สุดเวินหนี่ก็ท้อแท้และยื่นคำขอหย่าด้วยเหตุผลที่ว่า ฝ่ายหญิงต้องการมีบุตร แต่สามีไม่มีความสามารถในการมีบุตร จึงทำให้ความสัมพันธ์พังทลายลง! เมื่อเย่หนานโจวผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวทราบข่าว ใบหน้าของเขาก็อึมครึม สั่งให้คนไปจับเวินหนี่มาเพื่อพิสูจน์ตัวเอง คืนหนึ่ง ขณะที่เวินหนี่กลับมาที่บ้านหลังจากเลิกงาน เธอก็ถูกผลักไปที่มุมบันได “ใครอนุญาตให้เธอหย่าโดยไม่ได้รับความยินยอมจากฉัน?” เวินหนี่กล่าวว่า “คุณไม่มีความสามารถเอง แล้วยังไม่ยอมให้ฉันไปหาคนที่มีความสามารถอีกงั้นเหรอ?” คืนนั้นเย่หนานโจวต้องการทำให้เธอรู้ว่าแท้จริงแล้วเขามีความสามารถหรือไม่ แต่เวินหนี่หยิบรายงานผลตรวจการตั้งครรภ์ออกมาจากกระเป๋า เย่หนานโจวโกรธมาก “เด็กคนนี้เป็นลูกของใคร?” เขาตามหาพ่อของเด็กไปทั่ว และสาบานว่าจะฆ่าไอ้สารเลวนี่ให้ได้! แต่ใครจะรู้ว่าสุดท้ายแล้วกลับเป็นตัวเขาเสียเอง…