คู่พิศวาส

คู่พิศวาส

last updateLast Updated : 2026-06-02
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
63Chapters
297views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พวกเขาจะอดใจไหวหรือไม่ เมื่อต้องใกล้ชิดกับสาวสวย อ่อนวหาน และน่ารักอย่างพวกเธอ

View More

Chapter 1

1

第一章 孩子不能留

「慕小姐,恭喜你,已經懷孕一個月了。」

醫生的祝賀聲下,莫以桐的臉驀地變得蒼白,血色褪盡,小心翼翼地詢問:「是檢查錯了嗎?我是胃病……不可能懷孕,麻煩你再重新看一下。」

「慕小姐,你一個月前有過行房嗎?」

「有……」

「有做過措施吃過藥嗎?」

莫以桐想到薄欽呈歸來的雨夜,又搖了搖頭。

「那就對了。」醫生匪夷所思地笑,「既然行房了,又沒有吃藥,懷孕機率是很大的,怎麼會不可能懷孕呢?」

莫以桐知道無從反駁,掌心在胸口攥緊,猶豫再三:「那,醫生,你能不能幫我改一下單子,讓我顯示不懷孕,拜託了,我可以給你很多錢……」

醫生皺眉:「慕小姐,我們是正規醫院,動病人檢查單是違法的,你要是沒什麼事就請離開。」

「下一位!」

莫以桐捏著單子,渾渾噩噩從醫院出去,看著喧鬧的大街,卻有些不敢回去,她怕讓薄欽呈得知她懷孕的消息,那個男人容下她已經是仁至義盡,這個孩子一定會毫不猶豫地拿掉。

指尖顫顫巍巍撫上腹部,她低頭,真的很想把這個孩子留下來……

還沒來得及想好對策,薄欽呈的電話就打過來,莫以桐躊躇再三接下,那頭聲音低沉發悶,「檢查完了嗎?回來。」

薄欽呈耐心很有限,一般讓她回去,期間不得超過三十分鐘。莫以桐坐車一路上都在忐忑,趕到別墅大廳的時候,薄欽呈正從三樓封禁處下來。

他今天穿著件絲綢睡衣,領口敞開,露出男人健碩結實的胸肌,頭髮梳到腦後,五官是叫任何人看一眼都過目不忘的俊美,也是這樣萬里挑一的特質,生生在六年前,套住了莫以桐的心,讓她心甘情願當了兩年無名無實的薄夫人。

下樓時,他兩指間夾著菸,到莫以桐跟前的時候,菸味撲過來,莫以桐想到自己懷孕了,下意識屏住呼吸,驀地聽到他在問。

「檢查結果怎麼樣?」

莫以桐只將呼吸屏得更緊,大氣都不敢出,帶著僥倖回答:「還……還好,沒什麼問題……」

「前兩天在老宅乾嘔是因為什麼。」

「胃病。」莫以桐抿唇,不敢去對上薄欽呈的黑眸,「那段時間吃飯不規律,老毛病了。」

說完之後,氣氛異常地陷入了沉默,男人灼人的視線從上方投射,莫以桐咬緊下唇,雙手恐慌地絞緊。

正當她以為暴露了,薄欽呈側身往沙發去,「去做飯,餓了。」

莫以桐愣了愣,心中又不免帶著幾分僥倖,急忙去廚房忙碌。

她習得一手好廚藝,歸功於這點,除了去每月一聚的老宅,這是為數不多她能與薄欽呈安靜相處的時候,薄欽呈喜歡吃她炒的菜,偶爾也會留在別墅嘗菜,儘管很多時候,是為了看那個人。

半個小時後,三菜一湯做好,她給薄欽呈盛湯,然後坐在一旁,安靜用餐。

她本是粗人,薄欽呈逼著她學會了優雅,如今她做到可以和薄欽呈一般,就是不能同他一樣就連吃飯,都像是從畫中出來,令人百看不厭。

飯後,她起身收拾碗筷,拿到薄欽呈面前的碗筷時,他突然開口:「我跟楊慶打過招呼了,今天你和他一起去。」

楊慶是薄欽呈的貼身助理。

莫以桐動作頓了一下,倉促問:「去哪裡?是老宅那邊叫我過去嗎?還是她以前的朋友……如果不著急的話可以緩一緩等明天嗎?我今天剛剛做完檢查——」

「去醫院。」

薄欽呈眼皮也不抬一下,「莫以桐,我以為你會識趣吃藥,這個孩子不能留。」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
63 Chapters
1
“น้องรันเสร็จหรือยังจ๊ะ” รามาวดีเคาะประตูเรียกน้องสาวคนเล็ก เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ลงไปทานอาหารเช้าด้านล่างสักที“เสร็จแล้วค่ะพี่ริน” น้องรันเปิดประตูออกมายิ้มให้พี่สาวอย่างน่ารักในชุดนักศึกษารตีเรียนอยู่ปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ทุกวันพี่ชายกับพี่สาวจะสลับกันไปรับส่งเธอที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ แต่ส่วนใหญ่แล้วจะไปพร้อมกันทั้งสามคน“ไปเถอะค่ะพี่ริน” น้องรันโอบไปรอบเอวบางของพี่สาวอย่างรักใคร่ พากันเดินลงมาทานอาหารเช้าด้านล่างกับพี่ชายที่กำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร“ทำไมวันนี้ถึงลงมาสายล่ะ” ราเมธถามน้องสาวคนเล็ก เมื่อเห็นเธอเดินลงมากับน้องสาวคนรอง วันนี้เขาเห็นน้องสาวคนเล็กยังไม่ลงมา จึงให้น้องสาวคนรองไปตาม เพราะกลัวว่าจะไปเรียนสาย“ตื่นสายค่ะ อิอิ” น้องรันตอบแบบกำปั้นทุบดิน“รีบทานเลยเรา เดี๋ยวก็ไปเรียนไม่ทันหรอก” ราเมธเร่งน้องสาวคนเล็ก“ค่ะ” น้องรันรับคำพี่ชายเบาๆ ยิ้มอย่างน่ารักเช่นเคย พี่ชายของเธอชอบทำหน้าเคร่งไปอย่างนั้นเอง จริงๆ แล้ว พี่ชายและพี่สาวของเธอใจดี รักและตามใจเธอเสมอครอบครัวดำรงรักษ์มีพี่น้องสามคน คือราเมธ รามาวดี และรตี ซึ่งเป็นน้องสาวคนเล็กของตระกูล หล
Read more
2
วาโยลงจากเครื่องก็มองหาคนมารับ บิดาบอกว่าพี่ชายของเธอจะมารับ หญิงสาวมองหาพี่ชาย แต่ไม่เห็นวี่แววของอีกฝ่าย“น้องวาย” วายุเรียกน้องสาวคนเดียว เมื่อเห็นเธอกำลังมองหาเขาอยู่“พี่วา...คิดถึงจังเลยค่ะ” วาโยกอดพี่ชายอย่างคิดถึง“คิดถึง...แต่เห็นไม่กลับมาสักที นี่คุณพ่อคงโทรไปตามให้กลับมาใช่ไหม” วายุกอดรัดน้องสาวอย่างคิดถึงไม่แพ้กัน“ค่ะ คุณพ่อยื่นคำขาดว่าให้กลับมา ถ้าไม่กลับมาเดี๋ยวจะยกสมบัติให้พี่วาหมด ใครจะยอมกันล่ะคะ” พูดจบแล้วหัวเราะเสียงใส เลยโดนพี่ชายโยกศีรษะไปมาอย่างมันเขี้ยว“ไปกันเถอะ รถจอดอยู่ด้านโน้น” ชายหนุ่มบอกน้องสาวก่อนพาเธอเดินไปที่รถวาโยกลับมาจากต่างประเทศก็อยู่ไม่ติดบ้าน เธอออกไปหาเพื่อนสมัยเรียนที่ไม่ได้เจอกันหลายปี คุณวีรยุทธ์เห็นพฤติกรรมลูกสาวคนเล็กแล้วหนักใจ ออกไปเที่ยวนอกบ้านแข่งกันกับลูกชายคนโตทุกวัน นอกจากจะไม่ช่วยทำงานทำการแล้ว ยังไม่ได้ไปสานความสัมพันธ์กับคู่หมั้นของตัวเองเลยแม้แต่น้อย คุณวีรยุทธ์กำลังคิดว่าจะทำอย่างไรดี ให้ลูกชายกับลูกสาวได้สานสัมพันธ์กับลูกของเพื่อนรัก เพราะถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ ทุกอย่างคงเหลวหมด จึงตัดสินใจไปหาราเมธ เพื่อขอร้องให้เขาช่วยรับวาโย
Read more
3
“นี่แกไปว่าหนูรินอย่างนั้นได้ยังไง เค้าออกจะหน้าตาสะสวยน่ารัก ขยัน เรียบร้อย และจากที่พ่อดูๆ มาก็เป็นแม่ศรีเรือน นี่ถ้าแกได้มาเป็นศรีภรรยา แกนั่นแหละจะโชคดี ผู้หญิงดีๆ อย่างนี้หาได้ที่ไหนอีก ไม่เหมือนแม่ผู้หญิงของแกแต่ละคน พ่อบอกตามตรงเทียบหนูรินไม่ได้สักคน” คุณวีรยุทธ์พูดอย่างถูกใจว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้เสียเหลือเกิน จนทำให้วายุนึกหมั่นไส้ไปถึงคนที่บิดากำลังชื่นชมว่าจะมีดีสักแค่ไหนถึงทำให้พ่อของเขาปลื้มได้ถึงเพียงนี้สองพี่น้องทำท่าจะพูดต่อแต่โดนบิดาเบรกเอาไว้เสียก่อน วายุกับวาโยนั้นถึงจะโดนตามใจจากบิดาก็จริง แต่บิดาเป็นคนเฉียบขาด พูดคำไหนต้องเป็นคำนั้น ทั้งสองรู้ดีว่าคราวนี้เอาจริง จึงไม่กล้าขัดใจท่านอีกแต่วาโยก็อยากจะให้บิดาพิจารณาดูใหม่อีกสักครั้ง แค่ทำท่าจะเอ่ยปากพูด ก็โดนบิดาขัดขึ้นเสียก่อน “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น พรุ่งนี้ลูกทั้งสองคนเตรียมตัวเอาไว้ ถ้าไม่ทำอย่างที่พ่อบอก พ่อจะสั่งอายัดทุกอย่างของเรา รวมถึงบัตรเครดิตด้วย...จำเอาไว้” บิดากล่าวอย่างจริงจังและเดินออกไปจากห้องนั่งเล่น สองพี่น้องมองหน้ากัน ไม่กล้าขัดคำสั่งบิดาจริงๆ ในครานี้ รู้อยู่เต็มอกว่าบิดาเป็นคนจริงจังขนาดไหน ถ้
Read more
4
หญิงสาวครวญครางอย่างรัญจวนใจสุดขีด มือที่ยันหน้าอกหนาบึกบึนของราเมธในตอนแรกๆ กลับกลายเป็นโอบกอดรอบคอหนาของเขาแทน เธอพ่ายแพ้ต่อร่างกายของตัวเองที่ทรยศเบียดชิดเรือนร่างเข้าหากายแกร่งที่อุดมไปด้วยเลือดเนื้อความเป็นชายชาตรีของเขาวงแขนที่เปลี่ยนเป็นคล้องไปที่รอบคอของชายหนุ่มแน่นขึ้นเพราะมัวเมากับรสจูบของเขา ราเมธจุมพิตปากหญิงสาวจนริมฝีปากบวมเป่ง เขาเลื่อนใบหน้าระเรื่อยลงมายังซอกคอหอมกรุ่นและหยุดที่อกอวบอิ่มที่ตอนนี้โดนมืออุ่นๆ ของเขาปลดกระดุมเพียง 1 เม็ด พร้อมด้วยการกระตุกอยู่สองสามครั้ง บราตัวจิ๋วก็หลุดออกมาในทันที ทุกอย่างปรากฏแก่สายตาเขาอย่างไม่ปิดบังซ่อนเร้น ราเมธซุกซบลงไปหาอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ “พี่ราม...อย่าค่ะ! อ๊า...” หญิงสาวครางไม่เป็นส่ำ มือเสยเข้าไปในเส้นผมดกหนา กดให้เบียดชิดมากยิ่งขึ้น ราเมธใช้มือที่เหลือบีบเคล้นปทุมถันอีกข้างอย่างหนักมือ สร้างความวาบหวามแก่หญิงสาวอย่างร้ายกาจ อารมณ์ของเขาในตอนนี้กระเจิดกระเจิงจนกู่ไม่กลับ เขายกสะโพกกลมกลึงวางบนโต๊ะทำงาน ก่อนจะกวาดแฟ้มทำงานบนโต๊ะออกไปให้พ้นทาง ร่างสูงคร่อมทับคู่หมั้นแสนหวานเอาไว้ ท่อนบนที่ตอนนี้กำลังเปลือยเปล่าถูกมือหนาสัมผัส
Read more
5
ราเมธอมยิ้มกับกิริยาของเธอ คราแรกเขาแค่เห็นเธอเอาแต่ก้มหน้า เลยพูดแหย่ยั่วให้เธอเงยหน้าขึ้นมามองเขาพูดบ้าง ก็แค่นั้นเอง“จะไปไหน ยังไปไหนไม่ได้ พี่ยังไม่อนุญาต” เขาพูดเสียงวางอำนาจเต็มที่เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะเดินหนี แต่เธอยังไม่หยุด เขาเลยตามมากระชากร่างบางจนร่างน้อยเซไปปะทะกับอกกว้าง ไม่นานเธอก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้“ปล่อยนะคนบ้า ไม่ต้องมาสั่ง ไม่ทำ ไม่ทำ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น” หญิงสาวเถียงอย่างไม่ยอมแพ้“ก็คอยดูไปว่าจะทำหรือไม่ทำ อย่ามาอวดดีกับพี่” ราเมธพูดอย่างเหลืออด อารมณ์อยากแหย่หายไปหมดสิ้น เขาไม่ชอบให้ใครขัดใจ“ต่อไปนี้จะทำอะไรต้องคิดถึงหน้าพี่บ้าง จะควงกับผู้ชายคนไหนก็ให้คิดว่าตัวเองมีคู่หมั้นอยู่แล้ว วายเป็นคู่หมั้นของพี่ต้องสำนึกเอาไว้ ถ้าเรายังเป็นคู่หมั้นกันอยู่ก็ช่วยรักษาหน้าพี่ไว้บ้าง แล้วไอ้เรื่องเที่ยวกลางคืน พี่ขอสั่งห้ามเด็ดขาดเป็นผู้หญิงออกไปเที่ยวกลางคืนได้อย่างไรกัน มันไม่ดีเข้าใจไหม” ราเมธสั่งเสียงเข้ม รั้งร่างบางให้เดินไปที่โต๊ะทำงาน ซึ่งเคยเป็นสมรภูมิรักของเขาและเธอเมื่อสักครู่“ทำไมต้องมาห้ามโน่น ห้ามนี่ วายไม่กลัวพี่รามหรอก ไม่ต้องมาสั่งมาข
Read more
6
“อุ๊ย!!!” หญิงสาวอุทานอย่างตกใจ รีบผลักอกเขาเอาไว้ แต่เหมือนผลักกำแพงอิฐที่หนาหนัก เพราะมันกลับไม่ขยับเขยื้อนเลย รามาวดีทราบว่าเขาเจ้าชู้แต่ไม่คิดว่าเขาจะต้อนรับเธอเช่นนี้“ปล่อยค่ะพี่วา เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” รามาวดีผลักไสแต่เขาไม่ยอมปล่อยง่ายๆ ยิ่งหวงเนื้อหวงตัวเขาก็ยิ่งอยากเอาชนะ“ไม่มีใครเข้ามาหรอก ห้องนี้มีเพียงแค่เราสองคน” ชายหนุ่มพูดอย่างเจ้าเล่ห์“อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ รินกลัว” หญิงสาวพูดออกไปตามตรงอย่างที่คิด วายุหัวเราะในลำคอเบาๆ “กลัวพี่ทำไม พี่ไม่ใช่เสือสักหน่อย” ชายหนุ่มพูดอย่างอารมณ์ดี คิดในใจว่าดูๆ ไปเธอก็น่ารักเหมือนกัน แตกต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยควงอย่างสิ้นเชิง ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่น คงจะออดอ้อนเขาไม่พยายามหนีเขาแบบคนในอ้อมแขนที่เป็นคู่หมั้นกับเขาก็ยังหวงตัวเหมือนคนไม่ได้เป็นอะไรกัน“แต่ร้ายกว่าเสือค่ะ” หญิงสาวโต้กลับ“ร้ายตรงไหน” วายุแกล้งถาม กระชับร่างบอบบางเอาไว้แนบร่างแกร่งของตัวเอง หญิงสาวดิ้นเต็มที่เพื่อให้หลุดจากพันธนาการที่แน่นหนาของคู่หมั้นหนุ่ม แต่เธอสู้แรงเขาไม่ไหว และเขาก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ“พี่ขอชื่นใจนิดหน่อยได้ไหม รับรองว่าคราวนี้จะปล่อย” วายุทำตาเจ้าเล่ห์ ควา
Read more
7
“ครับ” เขารับคำสั้น ปลายสายเป็นวิชิตบอกว่าวันนี้เขาต้องไปประชุมกับหุ้นส่วน และเพื่อแนะนำรามาวดีให้รู้จักกับทุกคนด้วย ชายหนุ่มมองคู่หมั้นหน้าหวานที่ขณะนี้หญิงสาวทำตัวเบียดอยู่ริมฝาผนังเหมือนกับจะมุดเข้าไปในนั้น ใบหน้าของหญิงสาวแดงซ่านไปถึงใบหู กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน แต่เป็นไปอย่างหวาดกลัวรามาวดีขาสั่นน้อยๆ กลัวว่าเขาจะทำอะไรเธออีก แค่เขาขยับเธอก็ผวา ทำตัวไม่ถูก“น้องริน” ชายหนุ่มเรียกเบาๆ เสียงแหบพร่าเพราะยังไงเขาก็ยังอารมณ์ค้างอยู่ดี แต่เวลานี้มันไม่เหมาะที่เขาจะลากเธอขึ้นเตียงหรือจัดการอะไรสักอย่าง“เราต้องประชุมด่วน” หญิงสาวยังยืนเฉย มองชายหนุ่มอย่างระแวดระวัง วายุเดินไปหยิบชั้นในตัวจิ๋วขึ้นมา เดินเข้าไปหาคนตัวเล็กอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัว“ใส่ซะ” วายุยื่นชั้นในตัวจิ๋วให้รามาวดี เขาชะงักเพราะเปลี่ยนใจกะทันหัน “พี่ใส่ให้ดีกว่า” เขาจุดยิ้มที่มุมปาก ก่อนที่รามาวดีจะทันตั้งตัวอีกครั้ง เขาก็อุ้มเธอตัวลอยไปวางร่างน้อยไว้บนโซฟายกขาเรียวสวยขึ้นและสอดชั้นในตัวจิ๋วเข้าทางปลายเท้า หญิงสาวเบิกตากว้างกับการกระทำของคู่หมั้นหนุ่ม ก่อนที่เธอจะได้ทันพูดอะไร เพราะมัวแต่อึ้งเขาก็ใส่ซับในสีหวาน
Read more
8
วายุสั่งอาหารมากมายเพื่อเอาใจคู่หมั้นสาว เพราะอาหารร้านนี้อร่อยเขาชอบมาทานเป็นประจำ แค่อาจจะไม่ได้มาคนเดียวเท่านั้นเอง บริกรที่มาเสิร์ฟอาหารก็ดูเหมือนจะสนิทกับวายุพอสมควร เพราะทักทายกันอย่างเป็นกันเอง แถมยังเหล่มองเธออีกด้วย เธอแอบได้ยินหรอกนะว่าพนักงานคนนั้นถามอะไร วายุคงพาผู้หญิงคนอื่นมาบ่อยๆ พนักงานถึงได้ถามว่า‘วันนี้คนใหม่เหรอครับ’ วายุกระแอมเสียงหนักๆ ก่อนจะโบกมือไล่อีกฝ่ายไปเสีย บริกรหนุ่มจึงรีบถอยออกไปเพราะดูสถานการณ์ออก“ทานมากๆ นะครับน้องริน” วายุตักอาหารให้หญิงสาวอย่างเอาใจ รามาวดีทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย เพราะเธอก็หิวเช่นกัน และอาหารร้านที่ชายหนุ่มพามาทานก็อร่อยอีกด้วย เธอพยายามไม่สนใจเรื่องผู้หญิงของเขา ซึ่งนั่นทำให้วายุลอบถอนใจอย่างโล่งอกอยู่เหมือนกันวายุมองคู่หมั้นหน้าหวานอย่างถูกใจ เมื่อเห็นเธอเจริญอาหาร รอยยิ้มของเธอทำให้เขาชอบใจนัก เพราะบ่งบอกว่าอาหารร้านที่เขาพามาทานอร่อยถูกปากของเธอ หญิงสาวเงยหน้าขึ้นเจอสายตาของวายุที่จ้องมองอยู่เลยเสมองไปทางอื่น มือเสไปตักอาหารด้วยความอาย“เวลาน้องรินเขิน น่ารักนะครับ” วายุหยอดคำหวาน หญิงสาวหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู เพราะไม่เคยถูกผู้ชาย
Read more
9
“โกรธพี่เหรอครับน้องริน” วายุหันไปมองคู่หมั้นหน้าหวานเป็นระยะ เมื่อเห็นหญิงสาวเอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง“เปล่าค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงเรียบ วายุหันไปมองอีกครั้งก่อนถอนหายใจเบาๆ“จะไม่ถามพี่เหรอครับว่าเธอเป็นใคร” วายุหยั่งเชิงคู่หมั้นหน้าหวาน“ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับรินเลยนี่คะ” รามาวดีตอบเสียงเรียบเช่นเคย เมื่อวายุได้ยินคำพูดของคู่หมั้นสาวทำให้เขาใจหายไปเหมือนกันนี่เธอไม่สนใจเขาเลยหรือ ไม่หึงหวงแสดงอาการว่าหวงเขาบ้างเลยจนเขารู้สึกร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก“น้องรินจะคิดอย่างไรก็ช่างครับ แต่พี่กับเค้าไม่มีอะไรกันแล้ว” วายุรีบบอกรามาวดี เพราะเขากลัวเธอจะเข้าใจผิด ยังนึกสงสัยตัวเองว่าทำไมต้องแคร์เธอถึงขนาดนี้ ชายหนุ่มพูดกับหญิงสาวเป็นประโยคสุดท้าย ก่อนพาหญิงสาวขับรถกลับบ้านและไม่พูดอะไรกันอีกรถของวายุวิ่งมาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ของหญิงสาวก่อนที่เธอจะก้าวลงจากรถ ชายหนุ่มหันไปรั้งแขนเอาไว้ไม่ให้เธอลงจากรถง่ายๆ“มีอะไรคะพี่วา” รามาวดีหันมาถามชายหนุ่มอย่างสงสัย พยายามดึงแขนให้หลุดจากการเกาะกุม คิดว่าวายุนี่ไว้ใจไม่ได้เลยจริงๆ เขาชอบลวนลาม จับมือถือแขน ถูกเนื้อต้องตัวเธออยู่ตลอดเวลาที่มีโอกาส“พรุ่งนี
Read more
10
“ไปนอนได้แล้ว พี่ง่วงมากๆ เลย” ณภัทรกล่าวชวนเพราะยายตัวยุ่งนอนห้องติดกับเขานี่เอง เป็นความเคยชินมาตั้งแต่เด็กๆ เลยไม่เคยมีใครคิดถึงความเหมาะสม เมื่อรตีโตเป็นสาวแล้ว บ้านหลังนี้ก็มีเพียงเขาและเธอแค่สองคนเท่านั้น ชายหนุ่มกำลังจะเอนตัวลงนอน ยังไม่ทันได้นอนก็มีเสียงของยายตัวยุ่งดังเข้ามาในห้อง“พี่ภัทร…” เสียงมาก่อนตัว ก่อนจะเห็นน้องน้อยหอบเครื่องนอนพร้อมตุ๊กตาตัวโปรดมานอนด้วยในห้องเขา“น้องรันนอนด้วย น้องกลัวผี” ไม่ทันที่ณภัทรจะอนุญาต เธอก็กระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง มุดเข้าไปนอนใต้ผ้าห่มผืนหนาของเขาหน้าตาเฉย“ลุกเลยยายตัวยุ่ง” ณภัทรฉุดแขนรตีให้ลุกขึ้นจากที่นอน แต่เขากลับล้มลงไปไม่เป็นท่าบนร่างน้อย เมื่อเธอขืนตัวเอาไว้สุดกำลัง“อุ๊ย!” หญิงสาวอุทานเมื่อปากของณภัทรปะทะกับแก้มนวลใสอย่างไม่ได้ตั้งใจ ชายหนุ่มเองก็อึ้งไปเล็กน้อย เมื่อได้สัมผัสถึงแก้มหอมกรุ่นของวัยสาว เขาเคยบอกตัวเองหลายครั้งว่าไม่เคยคิดอะไรกับเธอ แต่ทำไมใจเขากลับเต้นแรงเมื่อได้สัมผัสใกล้ชิดกับสาวน้อย“ยุ่งจริงเรา มันไม่เหมาะรู้ไหม เข้ามานอนกับผู้ชาย” ชายหนุ่มพูดอย่างยุ่งยากใจ กลบเกลื่อนความรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ ที่เกิดขึ้นอย่างปัจจุบ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status