เลขานุการ Novels & Stories

สะบัดมือไปด้านหน้าให้เลขาทำตามไม่ต้องพูดซ้ำ ตอนนี้เขากำลังเบื่อไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นเว้นเรื่องงานสำคัญ “ได้ค่ะ รสจะจัดการให้นะคะ ส่วนล่ามภาษารสมีแนะนำนะเป็นคนใกล้ตัวของเรา ไว้ใจได้ ความลับไม่รั่วแน่นอนค่ะ” “ใคร” ยอมหันไปมองหน้าเลขานุการอีกหน

เตชินเอ่ยบอกพนักงานสาวด้วยรอยยิ้ม แล้วหันไปยิ้มให้แทนคุณ แทนคุณเองก็ยิ้มให้เขาด้วยเช่นกัน “ผมเมฆา เมฆศวยโยธิน ตำแหน่งเลขานุการของกรรมการสมชัย เตชะสกุล พวกคุณสองคนเดินตามฉันมาทางนี้ครับ” พนักงานหนุ่มเอ่ยบอกแทนคุณด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขาเดินออกจากเคาน์เตอร์ เดินนำแทน คุณไปที่สแกนบัตรที่มียามรักษาความปลอดภัยอยู่ตรงนั้น และตรงนั้นเอกเป็นช่องของผู้บริหารที่ไม่ต้องตอกบัตรเหมือนกับพนักงาน

เลขานุการ นั้นคือตำแหน่งของเธอซึ่งถูกปรับเปลี่ยนจากแผนกบัญชีเมื่อไม่กี่วันก่อนเพื่อมาเป็นผู้ช่วยของประธานบริษัทคนใหม่ ตอนได้ยินว่าเขาหน้าตาหล่อ สูงจนต้องหารูปถ่ายมาดูเธอเองก็ดีใจจนเนื้อเต้น ทว่า...ตอนนี้กลับคิดผิดถนัดเพราะความหล่อมันช่างตรงกันข้ามกับบุคลิกเสียจริง รู้ส ึกเย็นสันหลังวาบทุกครั้งเมื่อเขาเหลือบมองมา

“โปรโมท?” “ใช่จ้ะ ตำแหน่งเลขานุการของท่านรองประธานคนใหม่ คุณภูเบศไง เขาบอกว่ายัยนุสบาชอบละเลยหน้าที่ ชอบหายตัวจากออฟฟิศโดยไม่บอกกล่าวบ่อยโดยติดต่อไม่ได้ มาสาย กลับไว แถมทำงานผิดพลาดบ่อยๆ จนเขาเอือม เลยอยากเปลี่ยนเลขาคนใหม่ เห็นว่าวันก่อนน้องจ๋าหน่วยก้านดี ก็ เลยมาทาบทามขอกับท่านประธานด้วยตัวเองเลยนะ”

ผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนมาขายประกันคนเดิมที่เจอกันเมื่อวานเอ่ยขึ้น “ไม่แน่เสมอไปหรอก บางทีเขาอาจจะเอาไปเป็นผู้ช่วยเลขานุการให้ช่วยงานเวลาเดินถ่ายเอกสารก็ได้ ส่วนมากผู้ช่วยเลขาก็ไม่มีอะไรมากหรอก เท่าที่เห็นก็แค่เดินชงกาแฟคอยถ่ายเอกสารนั่งพิมพ์งานหน้าที่การทำงานเหมือนพวกเสม ียนธุรการทั่วไปนั่นแหละแค่ทางบริษัทอาจใส่ชื่อตำแหน่งให้มันดูดีขึ้นมานิดหน่อยเท่านั้นเอง” คำอธิบายหน้าที่คร่าว ๆ ออกมาจากปากของสาวออฟฟิศคนสวยที่เผลอชมไปเมื่อวาน

“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อโยษิตา วรรจชนก มาสมัครในตำแหน่งเลขานุการของคุณชนธัญ ฉันมีประสบการณ์การเป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารทรัพยากรมนุษย์มาสามปี สนใจที่มาสมัครที่นี่เพราะเห็นว่าเป็นโอกาสใหม่ ๆ ที่ฉันจะได้ท้าทายศักยภาพของตัวเองในการทำงานด้านเลขานุการ หากคุณ....” เสียงเรียกสายโทรศั พท์ของคุณธันวาดังขึ้น เขาหันมามองทางฉันก่อนจะรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแล้วขมวดคิ้วทำท่าเหมือนจะวางสาย

“คนของแก? ใครเหรอวะ เมื่อกี้ฉันเดินผ่านหน้าห้องแก ไม่เห็นมีใครอยู่สักคน” “ก็เอม...เอ่อ...เลขาฯ ฉันไง แกไม่เห็นเหรอ” กวินภพหลุดชื่อของเลขานุการสาวออกมาไม่จบดี ก็เปลี่ยนเป็นเรียกตำแหน่งแทน “ไม่เห็นจะมีใคร มีแต่โต๊ะทำงาน”

ด้วยหน้าที่ของเลขานุการที่ต้องคอยช่วยแบ่งเบาภารกิจให้กับเจ้านาย ช่วยอำนวยความสะดวก ช่วยประสานงาน และช่วยสนับสนุนให้งานสำเร็จลุล่วงไปอย่างราบรื่น รวดเร็วทันเวลา พรพระพายจึงเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น "วันนี้ยังไม่ต้อง พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน ฝากดูแลอาชิด้วย" แทนไทบอกเสียงเรีย บๆ "ค่ะ ได้ค่ะ"

จันทร์เจ้ายิ้มบาง ๆ ก่อนตอบ “ใช่ค่ะ เมื่อกี้ไปชั้นเก้ามา เขาบอกว่าห้องท่านประธานอยู่ชั้นนี้” “ใช่แล้วจ้ะ โต๊ะเราอยู่ตรงนี้ น้องชื่ออะไรนะ น่าจะเป็นน้องพวกพี่เนอะเพราะดูหน้ายังอ่อน ๆ อยู่เลย พี่ชื่อเอมนะ เอมิกา เป็นเลขาฯ ของคุณวไลพร ผู้จัดการฝ่ายบุคคล ส่วนพี่คนนี้ชื่อพี่ วรรณ กชวรรณ เป็นเลขาฯ ของคุณกิตติกร ผู้จัดการฝ่ายการตลาด และพี่คนนี้ชื่อเบล นันทิดา เป็นเลขาฯ ของคุณนิธิ ผู้จัดการฝ่ายต่างประเทศ”

เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้นทำให้เลขานุการสาวกลืนก้อนสะอื้นลงคอ รีบกลอกดวงตาไปมากลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล “สวัสดีค่ะเขมิกาจากแผนกการตลาดค่ะ” “น้องข้าวปุ้นจ๊ะพี่แบมคนสวยจากฝ่ายบุคคลจ้า หัวหน้าหนูมายัง” “เพิ่งมาถึงค่ะพี่แบมเดี๋ยวปุ้นต่อสายให้นะคะ”