Novel & Cerita Buntot Ng Pagi

Isang butil ng luha ang tumulo sa kanyang mata bago siya hinila ng antok. Pagising niya sa umaga isang mabigat na bagay ang naramdaman niya sa kanyang mata. Agad niyang tinungo ang salamin sa banyo at ganun nalang ang gulat niya ng makita itong namamaga. Ganun ba siya umiyak kagabi at namumugto ang kanyang mata ng ganito? She do her morning routine bago siya lumabas ng banyo. She get her phone at the bedside table and she dialed her friend number, Zoee.

Tumingin ako sa kaniya at ngumisi. "Ahh! bati pala yun? Akala ko kasi pinapatagalog mo lang yung word na morning. Sa pagkakaalam ko kasi ang pagbati may kasamang good. Example Good morning o kaya magandang umaga ganon! Hindi mo ko sinabihan na bati pala yun, sana I update mo ko kagad para na kiss kita, Honey." Inis kong sabi sa kaniya. Sabay subo ulit ng pagkain sa bata.

Sossy POV Sa tatlong araw na nagdaan ay iisa lang ang nangyayari, gigising ng umaga, papasok ng medyo late, makikipag inisan muna sa matandang hukluban nayun, babatiin ng good morning si Earlyx sabay halik sa labi niya. Kapag breaktime o kaya naman lunch susundan at makikipagharutan kay Earlyx kaso ngayon hindi ko na magagawa yang mga yan.

Valtor—baka hindi lang sakit ng katawan ang abutin ko, pati kahihiyan, bitbit ko pa pauwi. Kinabukasan, hindi alarm clock ang gumising sa'kin, kundi sikat ng araw na lumusot sa kurtina at dumiretso sa mukha ko. Napapikit ako, nag-inat, at napatigil nang makita ang oras sa dingding. Eight a.m.! Agad akong nagmamadali papunta sa banyo para gawin ang morning routine ko—pero muntik na akong atakihin sa puso nang makita kung sino ang nandoon.

Tumunog ang phone ko kaya agad ko iyong kinuha sa bag ko’t sinagot. “Bantot!” bungad niya agad sa akin. Ganda? Umagang-umaga rinig mo agad ang mabaho niyang tawag sa ‘yo. Saya, sobrang saya lang. “Good morning, ha? Good morning,” inis kong sagot. “Kalmahan! Ang puso mo.” Nag-tsk lang ako. “Good morning, bantot! Nasaan kana? Daanan na ba kita?” Ay wala.

Tisay POV Sa totoo lang, kung may award lang para sa pinaka-walang-pahingang araw, paniguradong panalo na ako ngayon. Wala pang alas otso ng umaga pero basang-basa na ang likod ko sa pawis at hindi pa man ako nakakain ng kahit na ano mula pagkagising ko. Pero okay lang. Mas pipiliin ko ang ganitong abala kaysa sa araw na matumal ang benta.

Ang umaga ay dumating na may kakaibang katahimikan. Hindi na ito ‘yung uri ng tahimik na may banta, kundi tahimik na may kasamang paghinga ng bagong simula. Sa loob ng bahay, ang mga kurtina ay bahagyang sumasayaw sa ihip ng hangin, at sa unang pagkakataon, may amoy na ng tinapay at kape — hindi ng dugo o usok.

KABANATA 154 Nang magmulat ako ng mata ko ay sumisilip na ang araw. Ngayon ay nakahiga na ako sa malambot na kama, hindi ko na nga alam kung paano ako napunta sa kwarto dahil sa sobrang antok. ”Hi, good morning!” masiglang bati ni Colton ng sumilip ito sa pintuan. Pagkakita niyang gising na ako ay nilakihan nito ang pagkakabukas ng pintuan at pinapasok na ang sarili kahit wala pa akong sinasabi.

Ang lawak ng ngiti ko,dahil ito iyong unang gising ko sa umaga na kasama ko na ulit si Nathaniel. Napatingin ako sa pintuan nang nakatayo dun si Nathaniel. Ang bango na niyang pagmasdan at siyempre mas lalo na naman siyang naging hot at pogi sa paningin ko. " Good morning,honey... breakfast is ready." Napangiti ako. " I'll take the bathroom first..." " Okay then..." Mabilis ko ng tinungo ang banyo para gawin ang daily routine ko.

Hindi ko 'yon matanggap na nagdilim ang paningin ko non. There are also things that I enjoyed doing, that I just recently discovered. Dahil pa rin 'yon kay Luther, simula nang araw-araw na kaming magkausap. Nakakabusog na pala agad kapag may nagpapaalala sa 'yo kumain, 'yong tinatanong ka pa lang, 'Kumain ka na ba? Eat your breakfast.' Eh, busog ka na. Saka pati na yung araw-araw na pagbati ng good morning, pagdilat ng mga mata mo mapapangiti ka kaagad pag nabasa mo.