Buntot Ng Pagi นิยาย & เรื่องราว

Tumayo ako at pinatay iyon dahil sobrang lamig sa balat, lalo pa’t wala akong suot na saplot. Habang nakatapis ng tuwalya ay binuksan ko ang bintana ng kwarto. Hindi ako nagulat nang pagkabukas ko’y mataas na ang sinag ng araw. Tantiya ko’y alas-otso na ng umaga. Abala na rin ang magulong kalye, ang mga transportasyong panglupa at mga taong nagmamadaling tumutungo sa kani-kanilang direksyon upang simulan ang panibagong araw ng kanilang mga buhay.

Aba't ang ingay ng Tuta, parang yung kapangalan mong billionaryo na sobrang sensitive! Di nga ako mahuhulog… Psshhh… Pagdating ko sa itaas. Wow, ganda ng dagat. Ang sarap ng Hangin! Sobra! Whhhhhooooooooooooooooooooo! Magandang Umaga Pilipinas! Nakakatuwa yung malagintong sinag ng araw… clown ba Zhia? Sagad ka ngang nakangiti.

Traydor. Matapos nung eksena namin kagabi ni Manuel sa pasilyong malapit sa mga hut namin ay magdamag akong ginulo ng mga kaibigan ko. Kahit paggising ko kanina, unang bungas sa akin ni Lee ay... “Good morning to all! Maliban kay Violet na nakadalawang halik kagabi.” Kaya ang ending muntikan na akong mapaso sa kapeng iniinom. Mabuti nalang at muntikan lang.

How great life would be. Umunat muna siya bago bumati rito. “Good morning!” “Kumain ka na at marami tayong gagawin ngayon. Kung gusto mong maligo, nasa main cottage ang banyo.” “Anong oras ka ba naligo?” tanong niya habang kasalukuyang hinihigop ang mainit na sabaw ng seafood-flavored Nissin Cup Noodles. “Habang tulog pa ang lahat at habang naghihilik ka pa.”

- yukong bati ni Butler Brian. "Good morning, Butler Brian."- di parin nawawalang ngiting bati ni Scott. Kumunot tuloy ang noo ni Butler Brian na ngayon nya lang nakita na sobrang ganda ng ngiti ni Scott. At himalang bumati din sakanya eto. Hindi naman kasi ganito ang kanilang Young master lalo na kapag umaga. Kung hindi kasi seryoso ito ay laging naka busangot ang mukha. Pero ngayon ay ibang-iba ito.

BUMUNTONGHININGA si Gael habang nakatayo siya sa terrace ng mansyon at nakatingin sa malawak na kapaligiran. Hindi niya maintindihan ang sarili pero hanggang ngayon, iniisip pa rin niya si Tallulah at ang sinabi nito sa kaniya nang nagdaang araw. Paano kung mapagod ito at iwanan siya? Hindi niya alam pero may takot na lumitaw sa kaniya o baka marahil dahil hindi na siya makakaganti sa dalaga kapag umalis ito.

Hindi ako pwedeng magpuyat lalo at busy ako bukas. Maaga akong nagising kinabukasan.Hindi pa tumutunog ang aking cellphone bumangon na ako. Gumayak lang ako at bumaba na para sa almusal. “Tisay, good morning,” ani Bebang. Nakagayak na siya para sa aming paglilibot sa hacienda. Naghain na siya ng almusal. Sabay na kaming kumain. Tapang baka at fried rice ang niluto ni Mang Erning. Imbes na kape, fresh milk ang ininom ko. Pagkatapos ay tumulak na kami papunta sa aming pakay.

Naligo na lang din ako para makapag-pahinga na. Kinabukasan ay nagising ako sinag ng araw mula sa aking bintana. Napakunot ang aking noo nang makitang binuksan na nila ito habang tulog pa ako. "What the hell!" singhal ko sa katulong namin na nandoon. "Sir good morning po," bati naman nito na para bang hindi narinig ang pagmu-mura ko. "What's good in morning? Ang aga-ga mo manira ng araw," singhal ko rito.

Kinabukasan Maaga akong nagising at nakita kong tulog pa si Heart. Nagpunta ako sa kusina para maghanda ng agahan. Habang nagluluto, hindi ko maiwasang kumanta. Nang matapos, nagulat ako nang marinig ko ang boses ni Heart. “Good morning, mahal,” bati niya, na nakangiti habang nakaupo na sa lamesa. “Good morning din, mahal,” sagot ko, bahagyang nauutal dahil sa nakakabighani niyang ngiti.

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.