Buntot Ng Pagi Mga Nobela at Kwento

Kabanata 1: He doesn't smile Hindi lahat ng umaga ay nagsisimula sa sikat ng araw. May mga umagang nagsisimula sa ulan... at sa isang pusong pagod nang lumaban. Malakas ang patak ng ulan sa bubong ng lumang apartment habang tahimik na naglalagay ng itlog sa kawali si Katerina Aurora Reyes. Halos mag-alas sais pa lamang ng umaga, ngunit gising na siya. Tulad ng nakasanayan, siya ang unang bumabangon. Sa maliit nilang kusina, amoy na amoy ang sinangag na may bawang at mainit na kape.Simpleng almusal pero sapat na para mabusog silang tatlong magkakapatid.

Bawal ka pang magkamali. Sa malalim kong pag-iisip ay bigla na lang akong may naramdamang mga kamay na pumulupot sa aking tiyan. Kahit hindi man ako lumingon, sa amoy niya pa lang ay kilala ko na kung sino ang nakayakap sa akin mula sa aking likuran. Nakatatak na sa aking isipan kung sino ang nagmamay-ari ng amoy na ‘to. Natural na amoy niya, hindi iyong pabango. ‘Yong kahit natural na amoy niya ang bango-bango pa rin. Kakagising pa lang ata. Samantalang ako, kapag nagising sa umaga ay kailangang maligo agad dahil hindi nag-aamoy tao. Iba pa rin talaga itong si Ninong. “Good morning,” Enjoy reading po! 🌹🩵🫶🏻

Kinabukasan Maagang nagising si Natalie, tulad ng nakagawian. Isa siyang early bird person at mahilig magluto, kahit pa may kasambahay siya. Nagpunta siya sa kusina upang maghanda ng agahan nmain Naabutan ko siya na abala sa pagluluto, at agad ko itong nilaptan. "Hon, pinakialaman ko na ang kitchen mo. Para may breakfast ka agad pagkagising mo!" masayang bati ni Natalie sa akin, ngunit napatigil siya nang bigla ko siyang halikan sa kaniyang batok, habang mahigpit kong yakap-yakap ang kanyang bewang.

Peke pa akong tumawa. "What's good in the morning?" si Tamara na siyang sumingit na naging dahilan kung bakit nawala ang ngiti ko. Bitch mode activate. "Hindi ka ba tinuruan ng nanay mo na hindi ka pwedeng sumisingit kapag hindi ikaw ang binabati? O sige, tutal attention seeker ka naman na gustong-gusto atang kinukuha ang atensyon ko. Then, good morning snake named Tamara. Oh iyan ha? Binati na kita. Kawawa ka naman kasi baka walang bumabati sayo sa tuwing umaga."

Bago matulog ay naghilamos muna siya pagkatapos ay tinanggal sa saksakan ang phone niya. Pagkagising niya kinabukasan ay kinusot niya ang mata dahil sa nakakasilaw na liwanag na tumatama sa mukha niya mula sa repleksyon ng araw sa bintana. Humikab siya at nag-inat ng katawan bago bumangon. Pagtingin niya pa lang ng oras sa cellphone niya ay saktong alas Otso na ng umaga.

Kanina pa ba gising ito? Tumikhim siya para kunin ang atensyon nito. “Magandang umaga.” Bati niya rito. Nilingon siya nito na maaliwalas ang mukha. “Good morning.” At saka ipinagpatuloy nito ang pagluluto. Naaamoy niya ang mabangong bacon, egg at mukhang nagsasangag ang binata ng kanin. Ang sarap ng niluluto nito. Pero mukhang mas masarap ang nagluluto.

At agad na sumilay ang matamis na ngiti sa labi nito bago bumukas ang bibig para batiin siya. "Good morning, honey. Damn! Namiss ko ang magising sa umaga na ikaw ang unang nakikita," malawak ang ngiting anas nito at bahagyang nag-init ang kanyang mukha dahil sa hindi niya maiwasan ang kiligin sa sinabi nito. Papaano ba niya maiiwasang hindi mahulog dito, kung sa matatamis pa lang nitong salita ay sobra na siyang apektado. Hayy...

bulong ko bago ipagpatuloy ang pagkain bago umuwi nawalan akong ganang magtrabaho it was morning i do my morning routine pagatapos ay pumasok di naako nagbreakfast wala akong gana "𝐭𝐨𝐤* 𝐭𝐨𝐤*"katok mula sa pinto "𝐲𝐞𝐬 𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐢𝐧"walang gana kung sabi pumasok naman ang secretary ko

damn. Napabuntong hininga ako bago tuluyang ipikit ang mata at hinayaang dalawin ng antok.. ~~~~~~~~~~~~~~~ Unti unti akong dumilat.isang nakakasilaw na liwanag na nagmumula sa glass window ang bumungad sakin.. So its morning.. Bumangon ako at nag unat unat... Napakurap kurap muna ako bago napag disesyunang bumaba..

Kabanata 29 Beach Medyo tinanghali ako ng gising. Halos tirik na nga ang haring araw nang bumangon ako. Agad akong lumabas ng aking silid na kusot ang mga mata. "Morning!" Narinig kong bati ni Apollo na siyang may bitbit na malaking pakwan. Nilingon ko rin si Aling Mareng na siyang abala sa paghahain ng pagkain sa lamesa.