Novel & Cerita Buntot Ng Pagi

Ay basta hayaan ko na sila nakakawala ng utak eh, kahit hindi ko alam kung mayroon pa ba ako n'on? "Good morning singkit, good morning himpapawid, good morning anak ng kahoy at good morning din sa iyo dugo" masayang bati ko sa kanila isa-isa. "Good morning din bata" si singkit slash Vendrix ang unang bumati pabalik habang nakangiti na halos mawala na ang mga mata niya. "Morning din buwan" si himpapawid slash Alister Sky naman ay bumati rin.

Mas pinili niyang munang namnamin ang ganda ng umaga. Ngingiti-ngiti siyang kukurap-kurap. Sana ang buhay ay laging ganito. Napaka-peaceful. Walang iniisip na problema, mapabahay man o mapa-school. "'Nak, bumangon ka na r’yan. Mag-almusal ka na nang ako'y maglilinis na rito sa kuwarto mo." Tapos ay may nanay pa siyang sobrang bait at sipag. Saan pa siya?

Kinabukasan Maagang nagising si Natalie, tulad ng nakagawian. Isa siyang early bird person at mahilig magluto, kahit pa may kasambahay siya. Nagpunta siya sa kusina upang maghanda ng agahan nmain Naabutan ko siya na abala sa pagluluto, at agad ko itong nilaptan. "Hon, pinakialaman ko na ang kitchen mo. Para may breakfast ka agad pagkagising mo!" masayang bati ni Natalie sa akin, ngunit napatigil siya nang bigla ko siyang halikan sa kaniyang batok, habang mahigpit kong yakap-yakap ang kanyang bewang.

“Good morning,” bati sa kanya ng nobyo. “Good morning,” nakangiting tugon niya rito. “Ang aga mo ata nagising?” usisa niya rito. “Kumain ka muna, may dala akong food. Para naman ma-re-charge ang lakas mo. Naubos ko ‘ata kagabi,” pangaasar nito. “Loko! Boseet ka!” napailag naman ito ng bigla niyang ibato ang unan.

KABANATA 2 PAGKATALO [Si Morning Light ay nakapagpaiyak na ng limang bagong anchor ngayong araw.] [Nakakainis, ang dali lang kumita ng mga babaeng ‘to—nagpapaganda gamit ang filter, kakambyo ng pwetan, tatawagin kang “kuya,” tapos pera na agad. Si Kyle lang naman ang tumutulong sa atin para makita ang tunay nilang hitsura.]

Kabanata 1: He doesn't smile Hindi lahat ng umaga ay nagsisimula sa sikat ng araw. May mga umagang nagsisimula sa ulan... at sa isang pusong pagod nang lumaban. Malakas ang patak ng ulan sa bubong ng lumang apartment habang tahimik na naglalagay ng itlog sa kawali si Katerina Aurora Reyes. Halos mag-alas sais pa lamang ng umaga, ngunit gising na siya. Tulad ng nakasanayan, siya ang unang bumabangon. Sa maliit nilang kusina, amoy na amoy ang sinangag na may bawang at mainit na kape.Simpleng almusal pero sapat na para mabusog silang tatlong magkakapatid.

Bago matulog ay naghilamos muna siya pagkatapos ay tinanggal sa saksakan ang phone niya. Pagkagising niya kinabukasan ay kinusot niya ang mata dahil sa nakakasilaw na liwanag na tumatama sa mukha niya mula sa repleksyon ng araw sa bintana. Humikab siya at nag-inat ng katawan bago bumangon. Pagtingin niya pa lang ng oras sa cellphone niya ay saktong alas Otso na ng umaga.

Kanina pa ba gising ito? Tumikhim siya para kunin ang atensyon nito. “Magandang umaga.” Bati niya rito. Nilingon siya nito na maaliwalas ang mukha. “Good morning.” At saka ipinagpatuloy nito ang pagluluto. Naaamoy niya ang mabangong bacon, egg at mukhang nagsasangag ang binata ng kanin. Ang sarap ng niluluto nito. Pero mukhang mas masarap ang nagluluto.

At agad na sumilay ang matamis na ngiti sa labi nito bago bumukas ang bibig para batiin siya. "Good morning, honey. Damn! Namiss ko ang magising sa umaga na ikaw ang unang nakikita," malawak ang ngiting anas nito at bahagyang nag-init ang kanyang mukha dahil sa hindi niya maiwasan ang kiligin sa sinabi nito. Papaano ba niya maiiwasang hindi mahulog dito, kung sa matatamis pa lang nitong salita ay sobra na siyang apektado. Hayy...

bulong ko bago ipagpatuloy ang pagkain bago umuwi nawalan akong ganang magtrabaho it was morning i do my morning routine pagatapos ay pumasok di naako nagbreakfast wala akong gana "𝐭𝐨𝐤* 𝐭𝐨𝐤*"katok mula sa pinto "𝐲𝐞𝐬 𝐜𝐨𝐦𝐞 𝐢𝐧"walang gana kung sabi pumasok naman ang secretary ko