Celia Mae 소설 & 이야기

Tawag ko sa kanya. Hindi nya ako pinansin at tuloy tuloy lang sa paglalakad habang hila hila ang panungkit. Malamang manunungkit na naman sya ng bayabas sa bukid. "Alicia Negrita. Yuhoo!" Pakantang tawag ko pa sa kanya. Tinatahulan din sya ni Pepito. Pero di pa rin nya ako pinapansin. Alam kong naririnig nya ako di nya lang ako pinapansin.

"I will be a better husband to you this time and a father to Dame." Nasa gitna pa ng kasiyahan ang dalawa nang bigla na lang mag-ingay ang cellphone ni Blythe, nang mabasa niya roon ang caller I.D. ng kaniyang Mama Celia ay bahagya siyang nagising sa ulap na kina-uunanan niya. Nang sagutin niya iyon ay unang tumambad sa pandinig ni Blythe ang nag-aalala at balisa nitong tinig...

Pakanta-kanta pa ito ng kanyang paboritong kanta ni Tylor Swift habang kinukuha ang mga tuyong dahon sa tubig. Naulinigan naman ni Benedict ang boses ng tila kumakanta malapit sa kanyang bintana. Napailing ito ng makitang aliw na aliw sa pagkanta ang dalaga habang ginagawang mikropono nito ang pool skimmer na hawak. "This girl gone crazy!" Kinuha ni Benedict ang susi ng kanyang kotse sa ibabaw ng mesa para ayusin ang car park nito.