Character Vs Society Examples

ร.ต.อ.จอมทัพ นายตำรวจหนุ่มอนาคตไกล อายุ26ปี มีนิสัย ห่าม ใจร้อน วู่วามแต่รักความยุติธรรมที่สุด แพทย์หญิง ปิ่นปัก อายุ 26 ปี เรียนจบแพทย์มาได้สองปีและเป็นแพทย์ประจำอยู่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง นายตำรวจหนุ่ม vs คุณหมอสาว เป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่วัยเยาว์ “เอากันไปตั้งหลายทีละ..ถามจริง!...แกอยากเป็นแค่เพื่อนกับฉัน แค่นั้นจริงเหรอวะ!?” “!!!???” สปอย เวลานอ.เม.ามาก มักชอบอ่อยพอ.ที่เป็นเพื่อนรัก แต่พอ.ก็พยายามอดทนอย่างหนัก แต่ท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหว แล้วนอ.เป็นคนที่ไม่ค่อยยอมรับความจริง.ซึ่งข้อนี้พอ.ก็รู้นิสัยของเธอดี พอ.ที่เป็นตำรวจอยู่แล้ว เมื่อจะทำอะไรก็ตาม เขาจะต้องมีหลักฐานเสมอ พอ.ก็เลยบันทึกเสียงของนอ.. ตอนที่บอกว่ายินยอมพร้อมใจให้พอ.จ้ำจี้ได้ ทีแรกพอ.คิดว่าจะอัดเสียงไว้แค่ตรงนั้น. แต่ดันลืมกดหยุดบันทึก นอ.เลยได้ยินเสียงของตัวเอง ว่าร้องเสียงดังยังไงตั้งแต่ต้น. จนกระทั่งทั้งสองคนได้จบ กิจกรรมร้อนๆ บนที่นอนด้วยกัน

[เลขา VS ท่านประธาน คู่รักคู่แค้น สนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือด]ตอนที่โหลวฉางเยว่รักเหวินเหยียนโจวจนเกือบทิ้งชีวิตของตัวเอง ในสายตาของเหวินเหยียนโจว เธอกลับเป็นเพียงของตายที่ไม่มีวันจากเขาไปเท่านั้นเพราะงั้น เธอจึงไม่รักเขาแล้วเหวินเหยียนโจวไม่ชอบที่โหลวฉางเยว่เป็นคนไม่ค่อยพูดและมีเหตุผลมากเกินไป ไม่รู้จักพึ่งพาคนอื่น ต่อมาความปรารถนาของเขาถูกเติมเต็ม เขาได้เห็นความอ่อนโยนและ “ดวงตาที่เต็มเปี่ยมดวงดารา” ในตัวเธอแต่ไม่ใช่กับเขาวันที่เธอแต่งงาน โหลวฉางเยว่นั่งอยู่บนเตียง ขณะที่กำลังมองเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวมองหารองเท้าแต่งงานที่ซ่อนอยู่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ในสถานการณ์อันครึกครื้น เหวินเหยียนโจวปรากฎตัวออกมาจากไหนไม่รู้เขาคุกเข่าลงข้างเท้าของเธอ ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอเพื่อสวมรองเท้าด้วยท่าทางต่ำต้อยราวกับสุนัข “ทิ้งเขาได้หรือเปล่า คุณไปกับผมเถอะนะ คุณคบกับผมก่อนเขาแท้ ๆ …”*“ข้าอยากดูดวงจันทร์ แต่กลับมองเห็นเป็นเจ้าได้ —— เฮอรอโดทัส”　[ตัวละครพระเอกและนางเอกไม่ใช่ตัวละครที่เพอร์เฟค ไม่ใช่บทนิยายเอาใจที่นางเอกเป็นใหญ่ ตอนแรกเจ้าเหวินหัวสุนัขนิสัยทรามจนอยากฝังเขาลงดิน ต่อท้ายต่ำต้อยจนจมดิน เป็นสนามไล่ล่าคุณภรรยาสุดดุเดือดแบบใส่ไข่ ไม่ใช่นิยายที่เพียงอ่านไม่กี่ตอนก็จะคืนดีกัน แต่เราเน้นสั่งสอนผู้ชายนิสัยเสีย]

[แต่งก่อนค่อยรัก! ความต่างของอายุ! ปรนเปรอหวานชื่น] [ศาสตราจารย์ผู้กักขังอย่างอ่อนโยน VS นักศึกษาแพทย์น่ารักนุ่มนิ่ม] ฟ้าของซินจือเหยาพังทลายลงแล้ว! ผู้ชายที่อยู่กับเธอหนึ่งคืนคือศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของเธอ และที่ทำให้หน้ามืดคือเธอดันตั้งท้องเสียนี่ เธอวางที่ทดสอบครรภ์ตรงหน้าเขาอย่างสั่นเทา ศาสตราจารย์โจวให้ทางเลือกเธอสองทาง หนึ่งคือทำแท้ง สองคือแต่งงาน ซินจือเหยาก็เลยแต่งงานกับศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยของตัวเองอย่างงุนงง หลังแต่งงานทั้งสองคนแยกห้องนอน มีอยู่คืนหนึ่ง ศาสตราจารย์โจวกอดหมอนปรากฏตัวอยู่หน้าห้องเธอ “ฮีตเตอร์ห้องฉันเสีย คืนนี้อยู่ห้องเธอถูไถไปก่อนสักคืน” ซินจือเหยาเปิดทางให้อย่างงุนงง คืนวันต่อมาศาสตราจารย์โจวก็ปรากฏตัวขึ้นอีก “ฮีตเตอร์ยังซ่อมไม่เสร็จ ถูไถอีกคืน” สุดท้ายศาสตราจารย์โจวก็อยู่ห้องเธอเสียเลย พูดอย่างน่าฟังว่าประหยัดค่าฮีตเตอร์เพื่อเลี้ยงลูก …… วิทยาลัยการแพทย์ยูเนียนหลินไห่คือมหาวิทยาลัยดับเบิลเฟิสต์คลาสของประเทศ และศาสตราจารย์โจวจี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดังในมหาวิทยาลัย เป็นศาสตราจารย์วิทยาลัยแพทย์ที่อายุน้อยที่สุด นิ้วนางเขาสวมแหวนอยู่ตลอด แต่ไม่เคยเห็นผู้หญิงโผล่อยู่ข้างตัวเขา ภายหลังมีนักศึกษาอดรนทนไม่ไหวถามในชั้นเรียนด้วยความอยากรู้ “ศาสตราจารย์โจว ได้ยินว่าศาสตราจารย์แต่งงานแล้ว เมื่อไรจะพาอาจารย์หญิงมาแนะนำให้พวกเรารู้จักล่ะคะ” ใครจะรู้ว่าศาสตราจารย์โจวจะเรียกชื่อขึ้นมากะทันหัน “ซินจือเหยา” ผู้หญิงในวัยทำงานคนหนึ่งผุดลุกขึ้นมาอัตโนมัติจากกลุ่มนักศึกษา “มาค่ะ” ภายใต้การจดจ้องของนักศึกษา ศาสตราจารย์โจวใบหน้าอ่อนโยน “ขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักหน่อย นี่คือซินจือเหยาภรรยาของฉัน เธอคือศัลยแพทย์หัวใจที่โดดเด่นคนหนึ่ง”

เมื่อโค(ยังไม่แก่เท่าไรแค่32เอง)ริอยากจะลิ้มรสหญ้าอ่อน สาวน้อยวัยขบเผาะที่ยังไม่พ้นรั้วมหาวิทยาลัย แต่เผอิญมีความสวยไม่เป็นรองใคร แถมหุ่นสะคราญใจชายของคุณเธอมันเตะตาต้องใจหนุ่มหล่อมาดเนี้ยบเฉียบขาดลูกครึ่ง ไทย-เยอรมันเข้าจังเบ่อเร้อ ทว่าเธอยังเรียนไม่จบนี่สิ ทำให้ความคิดที่อยากจะเขมือบลิ้มชิมรสเป็นอันพับเก็บใส่กรุ เหลือไว้แค่หยอดนิดตอดหน่อยคอยแทะโลมและเล็มอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆเท่านั้น หากฤทธิ์รักมันก็ไม่เข้าใครออกใคร และกลิ่นหญ้าอ่อนก็ช่างหอมหวนยั่วยวนใจชวนให้ตะบะโคหนุ่มพร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อแล้ว คีรินทร์ ภูวภาดล แม็คเวล จะทนไปได้สักกี่น้ำ VS สาวน้อยวัยกระเตาะที่ทำงานเก็บเงินส่งเสียตัวเองเรียนมหาวิทยาลัยจนเกือบจะจบอยู่รอมร่อ แต่แล้วชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยปีสุดท้ายของสาวน้อยแสนโสภาก็พลันต้องพลิกคว่ำพลิกหงาย เมื่อเจอโคหนุ่มหล่อลากดิน บุคลิกเยี่ยม ผู้มีเรือนร่างเขย่าหัวใจ แถมรวยไม่บันยะบันยังเข้ามาพัวพันในชีวิต ไอ้เรื่องปากจัดกัดเจ็บนี่เธอยังพอทนไหว แต่ว่าปากหยอด มือขยับ แล้ยังจูบ เอ้ย! กัดไม่ปล่อยนี่สิ เธอจะทำอย่างไรดี เมื่อหัวใจดวงน้อยๆ ถูกฤทธิ์รักเล่นงานเข้าให้อย่างจัง แล้วสาวน้อยแสนสดใสผู้อ่อนต่อเชิงชายอย่างศิริกานดา วัชรการณ์ จะรอดเงื้อมือโคหนุ่มไหม?

Menjelang hari perkiraaan lahir, pembukuan senjata Keluarga Gumar tiba tiba mengalami kebocoran besar. Petinggi keluarga langsung mengambil keputusan. Mereka menyuruhku, istri pemimpin yang katanya tidak ada kerjaan, pergi sendiri ke gudang senjata untuk melakukan pemeriksaan. Aku kira itu hanya tugas rutin biasa. Tak kusangka, adik angkat suamiku, Mikha, memanfaatkan kesempatan itu untuk meledakkan seluruh gudang senjata. Ledakannya memekakkan telinga dan kobaran api menelan seluruh langit. Aku tertindih di bawah reruntuhan yang roboh, rasa sakit di perutku seperti disayat pisau. Namun, aku tidak menghubungi Justin lewat jalur pribadinya yang berprioritas paling tinggi. Aku malah memilih mengirim sinyal minta tolong kepada ayahku. Karena di kehidupan sebelumnya, pada detik pertama ledakan terjadi, aku menggunakan jalur prioritas itu untuk menghubunginya. Anakku akhirnya selamat. Namun, Mikha hancur tak bersisa dalam ledakan itu. Justin memang berkata tidak menyalahkanku. Dia mengatakan bahwa Mikha hanyalah orang luar, tidak sepenting ahli waris. Dia bahkan menghabiskan sejumlah besar uang untuk mendatangkan ahli kandungan yang menjagaku 24 jam dan menyuruhku tenang menunggu persalinan. Namun, tepat pada hari aku melahirkan. Dia sendiri yang mengunci aku dan anakku di dalam gudang kosong yang disiram bensin, lalu membakar kami hidup-hidup. Sebelum kesadaranku lenyap, lewat kobaran api yang menjulang tinggi, aku melihat wajahnya yang kejam seperti iblis. "Kalau bukan karena kamu sengaja mengulur waktu, Mikha nggak akan mati. Kamu pikir kamu bisa menipuku dengan pura-pura jadi korban tak bersalah? Mimpi!" "Kamu suka bermain api, 'kan? Baik, akan kubiarkan kamu merasakan sendiri keputusasaan terakhir Mikha!" Saat aku membuka mata lagi, aku sudah kembali ke lokasi ledakan gudang senjata itu.

Hari pertama kerja, rekan kerja baru terus menyampaikan dia adalah Putri Presdir, membuatnya jadi pusat perhatian dan semua orang menjilatnya! Dan aku, difitnah mereka selingkuhan dari pria tua! Aku dengan kesel telepon ke Presdir. “Ayah, mereka bilang kamu pria tua, dan ada selingkuhan......”

เรื่องราวระหว่างคุณหนูคนงามจอมยั่ว VS เพื่อนพี่ชายที่มีสถานะเป็นผู้จัดการไร่ คนหนึ่งวิ่งไล่ คนหนึ่งวิ่งหนี แต่ยิ่งหนีเท่าไหร่ก็เหมือนจะยิ่งใกล้กว่าเดิม...

ผู้ชายปากแซ่บ vs ผู้หญิงปากร้าย พวกเขาคือ "พี่น้องไม่จริง" เธอรักเขา แต่เขากลับเอาความรักของเธอมาย่ำยีเพราะความแค้น เธอเลยต้องลุกขึ้นสู้เพื่อให้เขาคุกเข่ามาอ้อนวอนขอ "ความรัก" จากเธอ!!

One moment I'm chasing after a rabbit and the next, I'm falling down a rabbit hole! What the heck?! This ain't Alice in Wonderland?! Though as I opened my eyes, I soon found out that I was no longer in my original body and that somehow I transmigrated into the light novel, A Fairytale Romance. And that isn't all, the character whose body I transmigrated into... is none other than the canon-fodder, stuck-up, arrogant, and selfish ojou-sama who was nothing more than a comic relief character, Maria Rosendrey. Life truly sucks...

After dying in a tragic accident, Rhianne found herself transmigrated in a novel world as a character. To her much disappointment, she became the character who has a tragic fate in the end just because she falls in love with the wrong person. To avoid her tragic fate in the novel, she decided not to do all the stupid things the original character did in the novel. Instead, Rhianne decided to fulfill the dreams she didn't accomplish in her past life. But the novel doesn't want to let her off easily. Instead, all the people she wanted to avoid were now approaching her one by one. Even if she decided to change her fate, how can Rhianne avoid her tragic ending?