Glass Broken Png Novels & Stories

Mainam din ‘yon kasi unti-unti na s’yang napapalapit sa kanyang mga kapatid. Akmang pasakay na ako sa kotse ko nang biglang tununog ang phone ko. Nasa loob ito ng bulsa ko. Akmang ilalabas ko ito upang sagutin ang tawag nang bigla itong dumulas sa kamay ko. Bumagsak ito sa lapag, padapa. Nang damputin ko ito’y umilaw ito. Picture ni Athena ang nasa lock screen ko at bigla akong kinabahan kasi basag na ‘yong tempered glass ng phone ko at nakatapat sa mismong mukha ni Athena ‘yong crack nito.

The glass was thick that even bullets can't get pass through it and even sharp things can't break it. Dinisenyo ko itong mansion nato para sa mga gantong pangyayari, bubukas ang glass wall kapag may nararamdaman silang pressure ng isang bagay na nagmumula sa loob. Kapag may binato kang coins or ano mang bagay mula sa loob palabas sa mansion ay biglang magbubukas ito to make that object pass through it.

50 Isang painting ang nakasabit sa dingding. Halos lahat ng nakakakita ay gustong angkinin ang painting na iyun. Pitong antigong figurine ang nasa loob ng glass box at protektado iyun ng laser. Tumatalbog ang puso ni Celine habang pinagmamasdan ang nasa glass box. "Mapapasa akin ka na mamaya."

He just wants for his girl who's bearing his child to get out of this hell. Ginawa na nila ang lahat, papalit palit at sabay sabay ngunit sa tibay ng pinto ay wala silang kalaban laban. They heard a crack noises from the glass door kaya naman napatingin sila dito. Nakita nila kung paanong unti unting nagka crack ang glass door na lalong nagpa wala ng pag asa nila at nagpalala ng takot at kaba.

Hindi nakahuma ang lalaki at nagulat sa nakita kaya kinuha n'ya ang pagkakataong iyon para sundan pa ng isang malakas na sipa at p****k gamit ang glass breaker ang salamin na nagkaroon agad ng crack sa unang p****k n'ya pa lang. Tama ang kan'yang hinala na hindi gawa sa heavy duty glass ang naturang salamin dahil sa pangalawang p****k n'ya rito ay nabasag n'ya na ito at sunod-sunod na bumagsak sa sahig kasama na ang kabilang bahagi.

Napatigil ako nang mapansin na hindi ko rin mabuksan ang mga ito. Kinuha ko ang isang vase at hinagis sa glass window pero hindi man lang nag-crack ang salamin! I can't believe this! Bakit ngayon ko lang ito napansin? Sarado at hindi mabuksan ang lahat ng bintana sa loob ng kuwarto! Para bang sinadyang gawin ito para makulong sa loob ang isang tao!

I looked at my reflection, so pale, messy, but my eyes were burning with a fire Niño probably didn't expect. I grabbed the heavy ceramic soap dispenser from the counter and, with all my remaining strength, ibinasag ko ito sa salamin. The sound was deafening in the silent house. Shards of glass flew everywhere. I didn't flinch. I reached down and picked up the largest, sharpest piece of glass I could find. It was jagged and lethal. I wrapped the base of it with a hand towel para hindi mahiwa ang palad ko. "Subukan mong pumasok dito, Niño," I whispered, clutching the glass shard tight. "I'm not the victim anymore."

Pumikit ako at huminga ng malalim para maiwasan kong makabitaw ng salitang hindi niya magugustuhan. Dumilat ako at matapang kung tiningnan ang likuran niya. "Sorry dahil sinapak kita ng wine bottle sa ulo. If you want some compensation dahil sa injury na natamo mo, just name it," mahinahon kong sabi. Kumunot ang noo ko nang makita ko sa glass window ang reflection niya na nakangisi dahil sa sinabi ko. He coldly smirk. "Compensation?"

Wala sya sa kanyang sarili na tumungo sa isang lamesang pabilog na gawa sa glass. Makapal ang pagkaka gawa sa glass. Halatang kahit anong uri nang pag titibag nya ay hindi ito mabubuksan. Perfectly secured ito... na sya lang ang bukod tanging makakapag bukas dahil kapag hinawakan nya ito ay ini-scan nanaman ang kanyang fingerprints. Nag bukas ito at kinuha nya duon ang mga papel...

Sa lahat kasi ng panaginip hindi siya nagsasalita at mas lalong hindi niya ako nahahawakan. The glass fell into the granite tiling of the floor, the broken pieces of woundly glass scattered on the floor. I didn't bother to look where my foot is fixed, it unconconsciously move back on its own without breaking my eyes to the eyes of the guy in front me, whom is meter away from me.