Novel & Cerita Ganito Pala Sa Maynila

Sagot ko naman rito. "Kunsabagay may punta ka. Pero talaga bang maganda sa Maynila?" Tanong nito ulit. Ngayon naman ay kumukuha ito ng kumot sa isa pang kabinet at unan. "Depende sa tao. Hindi kasi lahat ng taga Maynila ay gusto at nagagandahan sa Maynila. Maraming magagandang bagay sa Maynila pero maraming nagpapapanget din doon. Maraming malls doon at pwedeng pasyalan pero sobrang traffic naman. Maraming tao doon kaya hindi boring pero hindi ka naman pinapansin kahit ng kapitbahay mo. Maraming media at pulis doon, pero nakakalusot pa rin ang krimen." Paliwanag ko naman rito kay Jopay.

Syempre kailangan ko talaga matuto mag-commute para di pahirapan pagpasok sa school. Ilang minuto rin siguro ang nilakad ko makarating lang ako sa paradahan ng jeep. Sumakay agad ako sa sakayan papuntang mall. Buti na lang madami pa akong pera na nawithdraw. Pero alam ko din na hindi na ito tatagal ng isa pang buwan. Mahal din kaya ang gastos dito sa Maynila. Kailangan ko talaga ng mapagkakakitaan ngayon. Pero malabo yun dahil nagtatampo sa akin si Dale, bibigyan pa sana ako nun trabaho eh. Tsk.

Nawari niyang baka may kaganapan sa La Guevarra. "Ah, tungkol lang marahil ito sa mga naikalakal naming mga cigarillos. Minsan may mga aberyang nagaganap kasi sa pagpapalakad ng mga papeles lalo na't iaangkat na natin ito sa Maynila. Karaniwang pangyayari lamang ito sa mga negosyo. Malalaman mo rin ang mga bagay na ito balang araw," ang nakangiting sagot ng matandang ginoo.

Kahit na nanginginig pa ang mga tuhod ko ay malalaki ang mga hakbang na binaybay ko ang makitid na eskinita palabas, hanggang sa makarating ako sa pinaka-highway. Madami pa ding tao sa labas sa ganung oras, at puno pa din ng sasakyan ang kalsada. Dito sa Maynila ay parang hindi natutulog ang mga tao. Kung sa Amerika, ang New York ang city that never sleeps, dito sa Pilipinas naman ay ang Maynila, dahil halos magdamag na gising ang mga tao.

Nawalan ng gana si Jay kumain at nangungutyang tumingin kay Rose. “Hindi naman masama ang suhestiyon ng mga bata. Gagayahin ko ang mga sinaunang gawain at suklian ang pagkain na ito nang isang libong ginto. Bukas, ipapadala ko ang mga ginto na iyon dito.” Ang isang libong ginto ay katumbas lamang ng sampung milyon na yuan. Sa yayamaning Imperial City, marahil ang pera na iyon ay kayang paangatin ang pamumuhay ni Rose, ngunit hindi nito kayang baguhin ang kaniyang kapalaran.

Ang isang maliit na villa sa loob, ang pinakamurang isa ay hindi bababa sa 350 milyon. Ang tunay na nangungunang mayamang lugar sa Makati! Gaano kayaman ang mga lokal na maniniil sa lugar ng villa na ito? Ang gate ng komunidad ay may apat na malalaking gate, at ang panlabas ay nilagyan ng tunay na ginto! Kung ang Grand Pavilion ang lugar kung saan nakatira ang mga maharlika. Kung gayon ang unang baitang ng ay ang lugar kung saan nakatira ang mga emperador!

Pasan ang buong daigdig ang pakiramdam ni Lucas habang minamaneho niya ang kanyang sasakyan pabalik sa penthouse. Mag-uumaga na. Ang lungsod ng Maynila na dati ay tinitingnan niya nang may pagmamalaki bilang kanyang kaharian ay mukhang malamig at walang kwenta ngayon. Walang saysay ang lahat ng bilyon-bilyong piso niya sa bangko kung ang natitirang katotohanan ay isa siyang malaking tanga na naging kasangkapan sa pagsira sa buhay ng kaisa-isang babaeng minahal niya.

“Oo nga, busy ako.” “Pero hindi naman malayo ang Maynila sa Laguna. Puwede kang umuwi tuwing weekend.” Pinandilatan ko siya ng mga mata. “Alam mo ba kung gaano kamahal ang gasolina?” He swallowed. Alam ko, nagtataray na ako. But he doesn’t know how expensive it is to live in Manila, run a business without help, at kung ano-ano pa. Sa Amerika siya tumira nang mahabang panahon, ano’ng alam niya sa pamumuhay rito? A lot of things have changed kasama na ang gastusin na walang planong bumaba habang ’yong sahod, bahagyang tumataas.

Narinig ko na ang average cost per person sa Royal Banquet ay 8888! DarcyKim: [Okay lang, maliit na halaga lang 'yan] yesyo: [Ang maliit na pera ni Brother Mu ay ilang buwan kong sahod, napakasamang mayaman] Jillian: [Nananatili rin si Alana sa Makati City, anong trabaho niya ngayon?]

“Gawin natin ang bagay na ito pagbalik na lang natin ng Maynila.” Gabe turned over and leaned in his arms, scratching his nose with her slender fingers. Hindi niya maintindihan kung bakit kailangan na pagbalik pa ng Maynila kung pwedeng-pwede naman ang bagay na iyon ngayon? Medyo naguguluhan siya. “Bakit? Bakit kailangang sa Maynila pa? Hindi ka naman mapili sa lugar ah? Kahit saan nga kaya natin gawin ‘yun.”