Cherry Blossoms After Winter Ep1 の小説・ストーリー

"Shh... Ayos lang ako." Pumasok ako sa hardin at pinagmasdan ang ganda ng mga pulang plum blossom habang bumabagsak ang snow. Ito ang unang beses sa buhay ko na nakaranas ako ng snow. Kaya naman sinasalo ko ang mga ito, malamig ngunit natutunaw dahil sa init ng mga kamay ko. "Nakakatuwa ba?" Lumingon ako kung saan galing ang boses at nakitang nakangiti sa akin ang emperor.

Pinili niya talaga ang araw na ito dahil alam niyang iilan lang ang tao rito sa ganitong araw. Alam ni Czarina na hihintayin siya ni Chloe. She's desperate to see her, the hacker side of her. Gagawin nito ang lahat makuha lang ang Snow Lotus Grass. Baka nga maghintay pa ito hanggang umaga. Hindi na niya hinintay ang reply ni Chloe at binuksan niya ang app sa cellphone niya na siyang pinagpapanooran niya ng mga drama.

sabi ni Cherish habang nilabas ang kanyang camera. "Gusto mo ba ako na ang kumuha ng picture mo?" alok ni Ken. "Salamat, Ken!" Habang tinitingnan nila ang mga larawan, biglang napansin ni Cherish kung gaano kagwapo si Ken. Biglang bumagsak ang mga snowflakes mula sa kalangitan. Parang nasa isang romantic movie si Cherish, kung saan siya ang leading lady at si Ken ang leading man.

The leaves of the sakura tree had begun to fall, and the petals were just starting to bloom. Ang ganda na ng paligid, pero mas lalo pa itong pinatingkad ng mga cherry blossom na kasisimula pa lang mamukadkad. Spring never failed to make Tashi’s heart flutter. Bawat taon, ito ang pinakahinihintay niya. Noong mga unang taon niya sa Japan, ang mga Sakura, at ang kagandahan ng paligid, ang naging sandalan niya laban sa lungkot, sakit, at kalungkutan.

Matapos kong mag-ayos ay nakapag-decide na ako na lumabas na ng kwarto at humanap na ng masasakyan papunta sa Yoyogi Park. ”Sana talaga may cherry blossom ngayon mga anak,” bulong ko at lumabas na ng pintuan ng aking kwarto. ”Season daw ngayon ng cherry blossom don’t worry, makakapagpa-picture ka ngayon,” sabat ni Colton na nakasandal sa gilid ng pintuan. ”Ano ka ba? Bakit ka nandiyan?” gulat na tanong ko sa lalaki na malaki lang ang ngiting ibinigay sa akin.

Makaraan ang ilang araw, magsisimula na ang winter vacation ng mga estudyante, kaya halos isasara na niya ang bookstore at maghihintay na lang ng Bagong Taon. “Ate Alex.” Isang pamilyar na boses ang tumunog sa likod niya. Lumiko si Alex at nakita ang malaking bouquet ng maliwanag na rosas. Ang may hawak ng bouquet ay si Clark. Matagal na silang hindi nagkita, kaya medyo mukhang pagod si Clark sa mata ni Alex. Hindi na siya malinis na ahas na parang batang masayahin noon.

Parang papalubog na ngunit hindi. Zeph walks and he finds himself in the Villa. The next scene captured him in a garden full of roses. The roses are on the verge of wilting. Through special effects, we will showcase the petals shredding off. They keep falling but the roses remain whole. Zeph plucked one of those roses and he bled himself with the thorns.

Napadede ko na rin naman ito kaya okay na sigurong umalis na ako. Pagbaba ko sa buffet ay natanaw ko na agad si Bago pa ako makalapit sa lamesa niya ay may humabol sa aking isang dalagita na may hawak na cellphone. "Hi, Miss Kylie! I'm a fan! Puwede pong magpa-picture?" Her eyes were hopeful and embarrassed at the same time. Palakaibigan akong ngumiti at tumango. "Sure." Dahil hanggang balikat ko lang siya ay todo taas pa ang kamay niya para makuha ako ng front cam ng cellphone niya. Maikli akong natawa na sinundan din niya.

Nilabas ko ang cellphone ko at tinignan kung may mga notif ba. "Kingina wala man lang yata nagmamahal sa akin..." sambit ko no'ng wala man lang kahit isang notif akong natanggap. Pambihira! Lance Sebastian Jimenez: The 5 centimeters per second comes from the speed at which cherry blossoms petals fall. Lucas Pagal: Petals being a metaphorical representation of humans, reminiscent of the slowness of life and how people often start together but slowly drift into their separate ways.

Kitang-kita niya ang maaliwalas nitong mukha mula sa pagkakatingala niya, habang dahan-dahang bumababa ang mukha nito sa mukha niya. At nang halos gahibla na lang ang pagitan ng labi nito at labi niya ay napapikit na lang siya. Naghihintay na mahalikan, ngunit hindi nangyari. Sa halip sinagot nito ang tanong niya bago ginawaran siya ng magaang na halik sa noo. "Beautiful things happen unexpectedly... Especially you, Cherry." *****