Cherry Blossoms After Winter Ep1 Novels & Stories

Mahigpit niyang niyakap ang ina. Ipinasyal ni Prim ang mga bata sa Ueno Park upang makita ang maraming puno ng Cherry Blossoms at ang pamumukadkad ng mga ito. Sobra siyang nasiyahan sa nakita. Kaya siguro, nagpa-import pa ng ganitong mga puno noon sa kasal nina Matthew at Dea. “Looks like you’re dreaming, Ms.Watanabe?” Nakatayo si Prim sa ilalim ng puno at nakatingin sa mga bulaklak nito. Hindi niya napansin si Troy.

He continued, “This is my third time coming here, but it never felt complete. Mas na-appreciate ko ngayon kasi nandito ka.” His words hit me deeply. Ang open niya sa nararamdaman niya made our connection feel even more special. We sat in comfortable silence, letting the beauty of the cherry blossoms surround us. The soft rustling of leaves and the distant laughter filled the air, creating a perfect moment that I knew I would cherish forever. *** Last chapter, epilogue ♡

Sinunod ko ang sinabi niya at saktong pagka pindot ko non ay siya ring pag ilaw at tunog ng sasakyan na nasa gilid ng gate namin, hindi ko ‘yon napansin o nakita man lang dahil nasa medyo madilim na parti ‘yon. Nilapitan ko ‘yon, at ng pagka lapit ko ay saktong pag bukas ng ilaw. Sa tapat non, napatakip ako ng bibig sa gulat at masiyak ako sa tuwa ng makita kung anong sasakyan ‘yon. It's a Chevrolet Camaro, that looks like bumblebee's car on the transformer the latest version. “ I know how much you love, bumblebee's character. That you always watch it everytime, specially if your upset. It become your comfort movie.”

Kasabay nito’y pinakawalan niya ang isang mahinang buntong-hininga mula sa ilong, tanda ng kasiyahan. Tumibok nang mabilis ang puso ni Chloe. Agad niyang iniwas ang tingin, ngunit hindi na naitago ng kanyang pisngi ang mapulang kulay na tulad ng pamumukadkad ng sakura. “Not bad,” bulong ni Jiro.

Mga kulay rosas na petals ng cherry blossoms ang marahang hinahangin at bumabagsak sa isang maliit na pond na may mga koi fish. Napakaganda. Napakapayapa. Isang napakalaking contrast sa magulo at madugong mundo na iniwan namin sa Pilipinas. Kinabukasan, naging napakapayapa ng almusal namin. Nakasimpo kami sa isang mababang lamesa sa gitna ng kwarto, nakaharap sa nakabukas na sliding doors kung saan pumapasok ang malamig na simoy ng hangin. Nakasuot kami ni Reyleigh ng magkapares na Japanese attire, habang si Snyder ay nanatiling nakasuot ng kaniyang pormal na itim na slacks at button-down na polo na nakatupi hanggang siko.

wika ko Naman sa mga to. Tumango Naman sila agad at nag tungo na kami sa Bahay nila. Malayo pa ito kaya Naman hinihingal talaga ako, iniisip ko si gasgas kung paano niya narating Yung cherry blossom. Ang bilis Naman Niya ata nakarating agad sa Cherry blossom street Ang layo pa nun e tapos nilakad Niya lang. " Buti Hindi naubos yang tsenilas mo Gasgas sa kakalakad mo" wika naman ni Butchok habang nag tatawanan Sila.

Her eyes were just like her father’s—deep, expressive, and captivating. "Your grace? Can I have her name to write on the clip, your grace?" tanong ng nurse na nasa tabi ko, ang tono niya’y magalang ngunit puno ng pananabik. Nagkatinginan kami ni Rome, at parehong napatingin sa labas ng bintana. Ang mga bulaklak ng cherry blossom sa labas ay marahang sumasayaw sa hangin. It's spring season—a season of renewal and new beginnings.

Baka mamayang gabi pa si Thaigo makatawag sa akin kaya para hindi ako mainip ay bumaba na lamang ako. “Good morning.” Napadako ang tingin ko kay Cherry dahil sa masayang bati niya sa akin at ngayon ay nakasuot ng apron habang naghihiwa ng mga karne sa mesa. Siguro ay naghahanda na siya ng almusal. Hindi ko siya pinansin ang tumuloy ako sa ref upang kumuha ng malamig na tubig. “Himala ata binati mo ako ng ganyan?” Nagtatakang tanong ko sa kanya habang nagsasalin ng tubig sa baso.

Nang marinig ito ni Luna, hindi niya mapigilan na tumulo ang mga mata niya. Suminghot siya at lumingon siya para tingnan ang isang malaking puno ng cherry blossom. Naisip niya kung nagkataon lang ito, dahil ang unang pagkikita nila ni Joshua ay sa ilalim din ng isang puno ng cherry blossom. Sa mga oras na ‘yun, estudyante pa lang siya, nakaupo sa ilalim ng puno kasama ang kanyang drawing board.

Nagsimula namang umandar ang kalesa patungong Aethelmagia. When I looked out the window, I noticed kids laughing and throwing snowballs. Their parents are using a rake to remove remaining ice from their roof, while other women have already taken out the clothes that they plan to hang because the sun is now peaking above the clouds, accompanied by an even breeze. To make it short, Spring season is on!