Romans & histoires Cherry Blossoms After Winter Ep1

Mahigpit niyang niyakap ang ina. Ipinasyal ni Prim ang mga bata sa Ueno Park upang makita ang maraming puno ng Cherry Blossoms at ang pamumukadkad ng mga ito. Sobra siyang nasiyahan sa nakita. Kaya siguro, nagpa-import pa ng ganitong mga puno noon sa kasal nina Matthew at Dea. “Looks like you’re dreaming, Ms.Watanabe?” Nakatayo si Prim sa ilalim ng puno at nakatingin sa mga bulaklak nito. Hindi niya napansin si Troy.

He continued, “This is my third time coming here, but it never felt complete. Mas na-appreciate ko ngayon kasi nandito ka.” His words hit me deeply. Ang open niya sa nararamdaman niya made our connection feel even more special. We sat in comfortable silence, letting the beauty of the cherry blossoms surround us. The soft rustling of leaves and the distant laughter filled the air, creating a perfect moment that I knew I would cherish forever. *** Last chapter, epilogue ♡

Sinunod ko ang sinabi niya at saktong pagka pindot ko non ay siya ring pag ilaw at tunog ng sasakyan na nasa gilid ng gate namin, hindi ko ‘yon napansin o nakita man lang dahil nasa medyo madilim na parti ‘yon. Nilapitan ko ‘yon, at ng pagka lapit ko ay saktong pag bukas ng ilaw. Sa tapat non, napatakip ako ng bibig sa gulat at masiyak ako sa tuwa ng makita kung anong sasakyan ‘yon. It's a Chevrolet Camaro, that looks like bumblebee's car on the transformer the latest version. “ I know how much you love, bumblebee's character. That you always watch it everytime, specially if your upset. It become your comfort movie.”

Kasabay nito’y pinakawalan niya ang isang mahinang buntong-hininga mula sa ilong, tanda ng kasiyahan. Tumibok nang mabilis ang puso ni Chloe. Agad niyang iniwas ang tingin, ngunit hindi na naitago ng kanyang pisngi ang mapulang kulay na tulad ng pamumukadkad ng sakura. “Not bad,” bulong ni Jiro.

Mga kulay rosas na petals ng cherry blossoms ang marahang hinahangin at bumabagsak sa isang maliit na pond na may mga koi fish. Napakaganda. Napakapayapa. Isang napakalaking contrast sa magulo at madugong mundo na iniwan namin sa Pilipinas. Kinabukasan, naging napakapayapa ng almusal namin. Nakasimpo kami sa isang mababang lamesa sa gitna ng kwarto, nakaharap sa nakabukas na sliding doors kung saan pumapasok ang malamig na simoy ng hangin. Nakasuot kami ni Reyleigh ng magkapares na Japanese attire, habang si Snyder ay nanatiling nakasuot ng kaniyang pormal na itim na slacks at button-down na polo na nakatupi hanggang siko.

Our 7 years old baby is not so baby anymore. Nakakamiss noong baby pa siya. "Okay. Coming baby." Sabi ko saka naman binitbit ng asawa ko ang gamit namin para ilagay sa sasakyan. We are going to have a picnic to see the cherry blossoms. It's spring in Japan now and we are having our summer vacation in Japan for a week only.

wika ko Naman sa mga to. Tumango Naman sila agad at nag tungo na kami sa Bahay nila. Malayo pa ito kaya Naman hinihingal talaga ako, iniisip ko si gasgas kung paano niya narating Yung cherry blossom. Ang bilis Naman Niya ata nakarating agad sa Cherry blossom street Ang layo pa nun e tapos nilakad Niya lang. " Buti Hindi naubos yang tsenilas mo Gasgas sa kakalakad mo" wika naman ni Butchok habang nag tatawanan Sila.

Tinanong ulit ni Charlie, “Ano naman ang tatlo?” “Ang tatlo…” Hinangaan ni Nanako ang mga puno sa New York sa gabi at bumuntong hininga habang sinabi, “Ang pangalawa ay maglakad sa ilalim ng mga cherry blossom sa Hirosaki Park na may suot na kimono kasama si Charlie-kun. Sa kasamaang-palad, namumulaklak ang mga cherry blossom sa Marso o Abril sa pinakamatagal, at lumipas na ito…”

Psh! "So, I expect na napapaligiran ng cherry blossoms ang simbahan? Pwede ba 'yon?" Tanong ko, pang-iiba ko na rin ng topic. "I don't know. But I'll make sure that you're the most gorgeous cherry blossoms in the wedding." Aniya. Uminit na naman ang pisngi ko. Kaya nga lang agad na napangiwi. Parang may nalasahan ako sa ice cream na hindi magada sa panlasa ko. Agad akong napabitaw sa spoon saka nilayo sa akin. "Why? There's any problem?" Nangunot nuong tanong ni Pyro. Umiling ako.

Humihip ang hangin, at marahang tumutunog ang mga wind chime sa puno, tila tumutugtog ng isang sinaunang himig. Iniunat ni Vicento ang kamay niya upang haplusin ang matandang puno, at niyakap ko siya mula sa likod. Maraming taon na ang nakalipas, may isang napakasakit na kuwento: sa panahon ng pamumulaklak ng cherry blossoms, may isang babaeng nakapulang kasuotan na nakasandal sa bisig ng isang matipunong lalaki. Sinabi nito, “Kapag namulaklak muli ang mga bulaklak sa susunod na taon, babalik ako upang pakasalan ka.”