Cherry Blossoms After Winter Ep1 Novels & Stories

Kumuha ako nang popcorn nang hindi tumitingin sa bowl para lang matigilan ako, dahil hindi popcorn ang nahawakan ko kung hindi kamay ni Hendrix. Nagkatinginan pa kami at tila naging isang Korean drama ang dating dahil parang naging slow motion ang lahat. I can almost see the Sakura blossoms falling. May kumukutitap sa paligid. He's my Lee Min-ho and I am Park Shin-hye of the heirs. Kaso may tumikhim. Panira ng moment.

In short my outfit is for winter kasi winter season dito sa Korea. Ang lamig kaya nakasuot ako ng pang winter attires. Umuusok pa naman ang bibig ko dahil sa lamig kundi dahil sa hot ako. Ts. Ang lamig talaga. Nakasakay ako sa bike ko while I'm riding through the cherry blossom trees. The snow raining down slowly. Halos puti ang makikita sa kapaligiran dahil sa inuulan ng mga snow particles. Sa hindi ko namalayan may isa palang babae sa unahan ko.

Isang buwan lang kami sa Japan, and I called it “bitin na honeymoon.” Snow at cherry blossom lang ang naabutan ko. I want to experience summer and fall too. Nag-promise naman si Yuri na babalik kami, mas matagal pa, at marami rin kaming pupuntahan. And he was hoping na may kasama na kaming mga anak.

Naunang tumayo si Tres at hinarap siya, sabay lahad ng kamay nito sa kaniya, na kaniya lamang tiningnan no'ng una. "Come up, let's have dinner together." pag a-aya ni Tres sa kaniya. Nagdalawang isip pa siya no'ng una kung ibibigay ba niya ang kamay niya sa kamay nito, nang kusa na nitong dinampot ang kaniyang kamay at hinila siya patayo. Tahimik nilang binabaybay ang mahabang daan na punong-puno ng mga tao dahil sa cherry blossoms at mga tianggehan na nagtitinda ng masasarap na pagkaing panghimagas.

RAMONA Bigla akong napatigil nang biglang may mga naglalagang petals mula sa itaas. Kalalabas ko lang ng hallway ng building ng classroom namin. Gutom na ako kaya nagmamadali akong maglakad pero para akong nasa Japan ngayon dahil daig pa ang may cherry bloosom ngayon dahil sa dami ng petals na nanlalaglag.

Sa gitna ng kanyang pagninilay, isang pamilyar na boses ang tumawag sa kanya. "Cherry?" Lumingon siya at nakita si Jal, nakatayo ilang hakbang ang layo, may hawak na bungkos ng pulang rosas—tulad ng palagi. Napakagat-labi si Cherry, pilit itinatago ang lungkot sa kanyang mga mata. "Jal…"

Tagaktak na rin ang pawis ko sa kahahanap sa kaniya pero hindi ko talaga siya makita. Tatalikod na lang sana ako ng makita ko ang isang puno, isang punong umagaw ng atensyon ko. Hindi ko alam, hindi man ako sigurado kung nandun ba siya o wala pero para akong hinihila ng punong Cherry blossom. Nabubuhay din pala sa ganitong lugar ang mga ganitong puno. Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa tuluyan na akong makarating at nakikita na ng buo ang kabuuan ng cherry blossom.

"Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang silang kinuha." "Kasama ba ako sa kumuha? K

relax heart! End of chapter

Tanong ni Cherry. Tatayo sana siya para sugudin ako nang hawakan siya ng kaniyang kasama. May binulong ito kay Cherry bago tumingin sa akin. "Nasaan siya?" "She's not eating and she's crying nonstop. I wonder what is her problem. I just mentioned June 21st—" "Sh*t!" Napatayo si Cherry. Akmang susugod ang mga tauhan ko para pigilan ang dalaga nang sumenyas ako na huwag siyang hawakan.