Colleagues Quotes Novels & Stories

Lumakad na ako papunta sa Meeting Room meeting para malaman kung ano ba ang pag uusapan. Habang mag lalakad ako hindi ko mapigilang maisip ang mga masasakit na salita na sinabi sa akin ng amo ko, alam kong mahirap kami pero may puso at damdamin din kami kagaya nila. Tsaka kung wala kaming mahirap, e wala silang mayayaman. Nakakalimutan ba nila na kung hindi sa aming mga trabahador e nagiging succesful ang business nila.

Ngumiti ito sa 'kin at humilig sa kaniyang inuupuan. "Are you undervaluing our friendship?" Napakunot noo ako sa kaseryosohan ng kaniyang tanong. "We're both businessman kaya mas importante sa atin ang profit at sa tingin ko ay walang kinalaman ang friendship sa bagay na 'to." sagot ko at hindi ako sigurado kung nakuha niya ang gusto kong ipahiwatig. "We are friends and colleagues and I guess masyado tayong malapit sa isa't isa kaya huwag ka munang mag-alala sa trabaho."

sa huli ay minabuti kong ihingi na ng paumanhin kay Marius ang inasal ko kanina at totoo ngang gumaan ang pakiramdam ko matapos kong gawin iyon. "It's okay, naiintindihan kita. Ganyan rin naman ako lalo na kapag stress sa trabaho. Kaya importante 'yung kahit minsan sa isang linggo lumalabas ka kasama ang mga kaibigan mo," suhestiyon pa niya sa akin. ******

Para tuloy akong may sakit kung iwasan nila. Pati na rin ang aking mga fellow professor lalo na ang mga kaibigan ko eh pansin na pansin iyon. Madalas nga nilang sabihin sa akin na "huwag mong ibunton sa mga estudyante mo ang katangahan mong ginawa. Desisyon mo yan kaya panindigan mo." Sabi nila sa akin

Bukod sa magandang environment at mababait na katrabaho, I feel secure working here. “May I have all your attentions?” Everyone stop from their work when secretary suddenly clap to get their attention. Sabay sabay silang napatingin sa pwesto namin. “I have to introduce to you all your new colleague, Colleen Perez from Perfume Department downstairs.” I look at everyone’s face after I was introduced. Some was sincere welcoming me and clapping while I can’t figure out the others. Because some of them was only clapping but their face expression says the other. Especially the manager. She looks smiling but her eyes says different.

“Sasama na ako sa mga colleague ko. Bye!” Malaya ang mga empleyado na gawin ang anumang activities na gusto nila buong maghapon at magtitipon-tipon lang sila mamayang gabi para sa dinner. Nang dumating si Chloe sa game room, tiningnan siya nang kakaiba ng mga colleague niya. Kakaiba ang pakiramdam niya at nagtaka kung mayroon na nanaman naninira sa kaniya. “Chloe, may ano sa leeg mo…Itaas mo ang kwelyo mo,” Isa niyang colleague ang nagmungkahi.

“That’s the idea. Tonight is about more than just me taking over. It’s about showing everyone that we’re a family here—and families celebrate together.” Justin, another of my trusted business partners, raised his glass. “To the new CEO! May your leadership take us to even greater heights.” I lifted my own glass, filled with a fine whiskey, and smiled. “To us,” I said. “This company is nothing without the people in it. We’re in this together.”