Novel & Cerita An An Sa Mukha Ng Bata

"Stuff toy," "Mukha ba akong bata sa'yo? Sa tingin mo ba bata pa ako?" "Of course, you're my baby, right?" Ngumisi siya. Inikutan ko lang siya ng mata dahil sa sinabi. Sinusubukan ko na itago ang ngiti ko. Ang corny nang sinabi niya pero gustong kumawala ang isang ngiti sa labi ko dahil doon. Gusto kong matawa dahil sa ka-cornyhan niya.

Parehong nagkasakit ang dalawang bata, ngunit ibang-iba ang eksena sa loob ng silid. Nakita niya si Naya na maingat na karga ang maliit na katawan ni Luna. Paulit-ulit nitong pinupunasan ng malambot na bimpo ang mukha ng anak upang maibsan ang init nito. Nakasuot si Luna ng malinis at malambot na baby clothes na angkop sa sensitibong balat nito. May maliit itong bib sa leeg, at nakasuot pa ng mittens ang mga kamay upang hindi nito makalmot ang sariling mukha.

Nanatili siyang nakatitig sa mga labi nito, pilit na itinatago ang katotohanang bawat segundo ay mas lalo siyang nahuhulog sa bitag ng binata. Ginamit ni Mila ang natitirang tapang niya at mariing itinulak ang mukha ni Khail palayo bago pa man may kung anong mangyari. "Lumalabas na naman 'yang kakapalan ng mukha mo, eh! Lumayo ka nga sa akin!" Khail just let out a low chuckle, straightening up easily and giving her a bit of breathing room. Pero hindi pa rin nawawala ang mapaglarong ngiti sa mga labi nito.

At sa isang litrato, kitang-kita ang mukha ng bata. At doon, para siyang binuhusan ng malamig na tubig. Ang hugis ng mukha. Ang kilay. Ang ilong. Lahat, pamilyar. Parang si Damon. Nanlaki ang mga mata niya, napahawak siya sa bibig para pigilan ang sigaw. Pero hindi niya napigilan ang luha. Mabilis itong bumagsak, sunod-sunod, hanggang sa wala na siyang magawa kundi umiyak.

“Nene, ano ang ginagawa mo riyan?” Hindi sumagot ang bata, mas yumupyop ito sa lupa. Napansin niya ang suot nito, gula-gulanit, may mga paso ito ng sigarilyo sa braso. At nang mag-angat ito ng mukha ay kinuyumos ang puso niya sa nakikitang ayos nito. Walang tunog itong umiiyak, tigmak sa luha ang mga mata, may pasa ito sa kaliwang pisngi. Unang pumasok sa utak niya ay baka naabuso ito at kung sinuman ang may gawa ng kahayupang iyon, gusto niyang parusahan.

he even chuckled. Mas lalong sumama ang tingin ko sakanya bago binaling sa bata na ngayon ay karga ko. He looked so behave. His thumb is now in his mouth sucking it, hindi niya kamukha ang bata at wala akong pwedeng pag kumparahan kung sino ang kamukha pero sa isang tingin lang ay halatang isa siyang Monroe dahil sa paraan ng pag titig nito. "Hindi ko kamukha, look," nilapit niya ang mukha nito sa bata dahilan para mapangiwi ako.

Mukhang pati siya pinagkamalang manika ang batang kasama ko. "Wow, mukhang mamahalin." She pinched her cheeks. Tinabig naman ito ng bata. "I am not a doll. I know I am pretty but I am not a doll. Don't pinch my cheeks, it hurts," maarteng saad nito. I rolled my eyes.

Nagbabasakali s'ya na magbago pa ang tingin n'ya sa mukha ng bata at naisip na baka dala lang ng sobrang dami ng iniisip n'ya nitong mga nakaraang araw kaya kung ano-ano ang kan'yang nakikita. Ngunit kahit nakalimang pikit-dilat na s'ya ng kan'yang mga mata ay ganon pa rin ang kinalalabasan. Kamukhang-kamukha n'ya ang bata na nasa sasakyan at naliligo sa sariling dugo.

Sa pagkakataong ito ay itinuro ng isang bata ang isang nilalang na nakaupo sa isang gilid. "Salamat." Maikling sad mi Rell. Hindi nila masyadong makita ang mukha ng bata dahil sa mahaba nitong buhok na tumatakip sa kaniyang mukha maging ang malaking suot nitong damit ay humahadalang para makita kung gaano na kalaki ang bata. "Ikaw si Ambriel?" Tumingala ang bata ngunit ang mukha nito ay natatakpan pa rin. Tumango si Ambriel bilang sagot.

Dahil alam na niya kung ano ang maaari kong gawin sa kanya kung sakaling ituloy pa niya ang inaakto nito sa akin. Umangat ang tingin ng bata sa mukha ko. Inilapat ang kanyang kaliwang kamay sa mukha ko. Naramdaman ko ang init na nagmumula sa palad nito nang sinimulan niya ang pagguhit sa ilong ko. Hindi ko na nagawang alisin pa ang kamay niya sa mukha ko lalo na nang nagtagpo ang aming mga mata.