Ang Aking Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

Sinira man ng iba ang buhay ko, at least nandito na sila upang tugunan ang nasira kong sarili dati. I can't wait to marry my love of my life. Sobrang sarap sa pakiramdam ang lahat ng ito. Abot-abot kamay ko na ang mga pinapangarap ko noon pa man. This is my happiness, my joy and most especially, my life. Sila ang buhay ko na bubuo sa buong pagkatao ko. At hinding-hindi ko na sasayangin pa ang pagkakataong ito.

Saglit akong natulala sa kawalan. Parang naglaho na lang ng parang bula ang mga pangarap ko! Ang bahay na pinakakaingatan ng ama ko simula pa nung una. Ang pangarap kong mas guminhawa ang buhay, ang pangarap kong maging masaya at mabawi ang bahay! Hindi ko alam kung ano nang gagawin ko, at hindi ko rin alam kung paano ako makakahanap ng part time o ng matutuluyan.

Mahina ba ako? Naisip ko ang aking mga pangarap. Ang pangarap kong makaahon sa kahirapan, ang pangarap kong magkaroon ng magandang buhay para sa aking ina. Pero ang mga pangarap na iyon ay parang naglalaho sa aking isip. Ang halik ni Liam ay nagbigay sa akin ng isang bagong pangarap, isang pangarap na hindi ko kailanman naisip. Ang pangarap na makasama siya, ang pangarap na magkaroon ng isang buhay na puno ng luho at kasiyahan.

Sa pagkakataong ito, hinalikan ko siya nang may kaunting pagnanasa habang ito ay kunukulo sa loob ko na parang dumadagugdog na bukal. Ang pangarap na aking kinaroroonan ngayon ay ang buhay na gusto ko, at ang isa na malapit ko nang makamatan ng buo. Magkakaroon ako ng pagmamahal ng isang kamangha-manghang babae, kasama ang aking mga anak.

Kaya a-alam kong matatag talaga ako k-kasi… May pangarap ako. G-Gusto ko matupad lahat ng mga pangarap ko sa sarili ko sa utak ko kaya nagpapaka-tatag ako. Dahil paniniwala ko, utang ko iyon sa sarili ko. Ang magandang buhay.

Pinangarap kong magkaroon ng buhay na hindi ko kailangang sumunod sa sinuman, maski sa mga magulang ko, at hindi maging takot sa pagkabigo. Pinangarap kong magkaroon ng normal na buhay, iyong itatrato akong normal ng mga taong nakapaligid sa akin at hindi titingnan ang kaantasaan ko sa buhay. Pinangarap ko noon na sana hindi na lamang ako si Aliyah Venice Monterde.

Scared I wanted to laugh out of anger, despair, and hoplessness. Bakit ko nga ba kailangang pagdaanan ang lahat ng ito? Ilang beses ko nang naitanong sa sarili iyan. And just like the previous times, I still couldn’t get an answer. Being happy is a luxury to me. Simple lang naman sana ang gusto at pangarap ko - ang mamuhay nang payapa at tahimik. Pero kahit iyon ay tila kay-ilap at imposible.

Pangarap lamang iyon. Maaaring imposibleng mangyari ang ganitong pangarap. Itinuring ko na lamang iyon bilang palatandaan ng hinahanap kong kasiyahan. ALAS ONSE NA... Ito na naman ako sa bahay. Maaari nang matulog nang mahimbing at humilik habang nananaginip sa birthday cake.

Napangiti ako sa nakita. Kagaya ko na sumasabay sa agos ng buhay. Tinatanggap ang binibigay kahit sobrang kinaiinisan at kinaayawan. Patuloy na humihinga dahil may pangarap sa buhay na unti-unting nasisira dahil sa mga mahal sa buhay. Hindi alam kung kailan matatapos ngunit gustong gusto ng matapos. That's who I am.

" (Ikaw ang pangakong taglay ng isang bituin aking pangarap sa diyos ay hiling makapiling sa bawat sandali. Ikaw ang pag ibig sa araw at gabi.. ikaw ang pag asang tanglaw sa dilim mapapawi hirap at pighati langit ang buhay sa tuwing hahagkan anong ligaya sa tuwing ikay mamasdan sa piling mo ang gabi'y tila araw.. Ikaw ang pangarap.. ikaw lamang...)''