Workmate Quotes Novels & Stories

“Bakit ko naman gagawin ‘yon? May mga meeting ako sa araw na ‘yan. Ang tanda ko—sa isang gasoline company. Wala namang may birthday sa atin ngayong buwan.” Workaholic si Mateo. Kahit siguro magunaw na ang mundo ay papasok pa rin ito sa trabaho. Isa iyon sa mga aspetong hindi nila napaghandaan. Naging masyado silang abala sa pagtulong kay Nilly sa abot ng makakaya nila para sa magaganap na baby shower. Kung wala silang maibibigay na valid reason para lumiban sa trabaho ang kaibigan nila—mapupunta lang sa wala ang pinagplanuhan nila.

Gustuhin man niyang umalis o lumabas na sa k’warto kung nasaan sila ay hindi niya maaring gawin, alam niya kung ano ang magiging epekto noon sa trabaho niya. “Hello, Mr. Wei. Pasensya na kung ngayon lang kami, medyo natagalan lang kami dahil sa traffic pero alam mo naman kung gaano kahalaga ang meeting na ‘to kaya hindi ko palalagpasin ‘to,” nakangiti ring saad ni Jam at nauna ng naupo sa isa sa mga bakanteng upuan.

Ipinakita ko iyon kay Ismael na natawa na lang din sa nabasa niya. It was the same for me. I am happy and thankful to have supportive workmates like them. At this rate, I might as well consider working late because I got great workmates.

Umupo ako ng matuwid saka sinagot siyang muli. "We will soon babe. Malapit na tayong magkasama... by the way kumusta ka naman na diyan," pag iiba ko sa usapan namin. Hindi ko na kasi kayang pigilan pa ang aking pag iyak kung magpapatuloy pa ang usaping yan. "Heto, lot of work...we are busy everyday. May tinatapos kaming mga trabaho dito kabilaan,' aniya. "Kumain ka on time, huwag mong papabayaan ang iyong sarili. Mahal na mahal kita," madamdamin kong pahayag.

"Saka kung sasabihin ko naman ang dahilan ay hindi ka rin maniniwala. Tiyak tatawanan mo lang ako o di kaya baka magkataon pa na sabihin mo na nababaliw na 'ko!" Pagak akong natawa. "Hindi nga ba?" Sinamaan niya ako ng tingin. "Our workmates were thinking the same thing," pahayag ko sabay turo sa isang grupo ng mga empleyado sa kabilang table di kalayuan sa amin. "Iyong mga 'yon? Sa tuwing nagsasalita ka ng mga walang kakwenta-kwentang bagay ay pinag-uusapan at pinagtatawanan ka nila ng patalikod."

wika naman Niya sakin habang nakangiti. " Ohh, nice" wika ko Naman habang nakangiti. " Ikaw anong work mo?" Tanong Naman Niya sakin. " Me? Hmmm... " Matagal akong naka pag salita dahil bukod sa Waitress ako sa Isang bar Isa din akong maid baka di Naman Siya makapaniwala sa sasabihin ko pero bahala na Hindi Naman ata Siya matuturn off pag sinabi kung waitress at maid ako.

naka-ngiting abiso niya. I was amazed by his wisdom words. Another advice and tips from my co-worker. Ang sarap sa pakiramdam na may mga katrabaho kang ganito, nag-aadvice sayo. Although we're not that close he's too generous to say those words to me. Habang hinihintay naming maka-abot kami sa aming floor, ay nag-kwentuhan pa kami ng konti ni Albert. He's nice actually. Ang dami kong nalaman tungkol dito sa kompanya ni Fiandro. Thanks to him.

Natatakot lang ako sa hindi malamang dahilan. Pero isa lang ang masasabi ko, kung sa kaibigan niyang negosyo ako nagtatrabaho. Ay tatanggapin ko ang alok niya. Bigla kong naalala na gusto kong mabigyan ng magandang buhay ang nasa sinapupunan ko. “Papayag ka ba? Don't worry malaki ang sahod kumpara sa sinasahod mo sa kumpanya ng mga Smith,” pangungumbinsi niya sa akin.

Sagot Niya sa akin Pero Hindi ako tumigil ,dahil naghintay ako sa kanya ,tapos madaling araw Siya uuwi ,kaya Hindi ako tumigil at nagsalita ako ulit. "Loyd Naman ,ano ba nangyayari sayo ,trabaho pa ba yan , anong Oras na 2am ,uwi pa ba ito Ng nagtatrabaho , Sige sabihin natin marami kayong ginagawa ,pero hello isipin mo Naman kahit marami kayong ginagawa, pwede niyo Naman dalhin sa Bahay, at dun gawin, kahit importante pa Yun, tsaka Isa pa CEO ka ,kaya kahit anung worpapers yan pwede mong dalhin yun sa Bahay"inis na Sabi ko Kay loyd

" natatawa kong sabi, hindi talaga ako naniniwala sa kanya. Never pa nangyari ang quickie na sinasabi niya. Minsan pa nga inaabot kami ng hanggang umaga o kaya nakakatulugan ko na rin sya. Sa umaga minsan nale-late pa sya sa work para ng umisa pa.. Etong office nya nabinyagan na namin lahat ng corner pati CR. "Imposible.." mahina kong sabi.