Novel & Cerita Crime

“แกไม่ให้ฉันคิดมากได้ยังไง วันนี้ฉันเพิ่งเสียซิงให้ผู้ชายที่เพิ่งเจอวันแรก แถมต้องอยู่กินเป็นเพื่อนเขา ไหนจะเพิ่งมารู้ว่าเขาทำเรื่องผิดกฎหมาย คุกตารางจ่อหัวฉันอยู่นะเว้ย! ฮือ ๆ” “แก...” แตงโมลุกขึ้นมากอดฉันอีกคน “ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้วแก” ฉันรินไวน์ใส่แก้ว กระดกพ รวดเดียว วนเวียนอยู่อย่างนั้น เมามันซะจะได้ลืม ๆ

มันเทา สถานบันเทิงผับ เงินกู้และบ่อน ทุกๆอย่างล้วนมีสิ่งผิดกฎหมายแฝงอยู่ เช่นสถานบังเทิงหรือผับของผม ผมเปิดถึงแปดโมงเช้า และเงินกู้ที่ปล่อยก็ดอกแพงตามอารมณ์ ส่วนบ่อนรู้ดีผิดกฎหมาย ผมก็จ่ายส่วยให้ตำรวจไปจบๆ เหอะแต่สำหรับผม.. ผมถือว่ามันไม่ผิดอะไร เพราะผมไม่ใช่คนดีเป ็นแบบอย่างให้ใครอยู่แล้ว และมันก็วินๆทั้งคู่ทั้งตำรวจและผม ขึ้นอยู่ที่ประชาชนเลือกใช้บริการ

น้ำเสียงกระด้างสั่งพร้อมกับดูดบุหรี่ที่ถือในมืออย่างไร้ความรู้สึก ยิ่งมองไปยังศพที่โชกไปด้วยเลือดยิ่งนึกสมเพชปีแอร์และสะใจ คลังแสงจ้องมองคนที่เพิ่งตายไปด้วยฝีมือตนเองแล้วทิ้งมวนบุหรี่ในมือลงพื้น แล้วยกเท้าขยี้ทิ้ง ก่อนจะเดินกลับไปยังรถยนต์ส่วนตัวของตัวเอง ส่วนตำรวจก ็ทำหน้าที่ของตน แล้วศพของปีแอร์คนของมาเฟียหนุ่มก็มาอุ้มไปขึ้นรถโดยที่ตำรวจไม่สามารถพูดอะไรได้ ต่อต้านมิสเตอร์คอนแวนต์เท่ากับจบชีวิตและอาชีพทุกอย่างแม้แต่ครอบครัวก็จะไม่รอด