รักที่เจ็บปวด Novels & Stories

คาบสุดท้ายของวัน เธอไม่มีกระจิตกระใจที่จะเรียนเลยแม้แต่น้อย เพราะนึกถึงแต่ข่าวที่เธอเพิ่งอ่านมา มันกระทบต่อความรู้สึกเธอมากๆ เลยล่ะ ‘เจ็บหัวใจจัง’ น่าสมเพชตัวเองที่สุด สุดท้ายก็เป็นของเล่นของเขาชั่วคราว ภายในคอนโดสุดหรูของเธอ ไวน์ชั้นเยี่ยมกำลังถูกเทลงแก้วราคา แพง ก่อนมันจะเข้าไปในริมฝีปากของเธอแก้วแล้วแก้วเล่า

เขาจ้องหน้าเธอ “....เราชื่อน้ำอุ่น ระ..ขอดูแผลนายหน่อย” หญิงสาวพยักหน้ารับ แล้วต้องรีบหลบสายตาคมกริบคู่นั้น มองไปที่แผลที่มีขนาดใหญ่พอสมควร ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าสีชมพูในกระเป๋ามามัดพันแผลให้เขา เธอค่อยๆ มัดอย่างเบามือ ระมัดระวังกลัวว่าจะทำเขาเจ็บ

ชายหนุ่มแบกร่างกำยำแสนอ่อนล้าเข้าไปในลิฟต์เพื่อมุ่งหน้าไปห้องทำงาน เขาเอื้อมมือกดชั้นที่ต้องการก่อนหลับตาลงสนิท ไม่คิดเลยความรักจะเจ็บปวดเพียงนี้ แค่เธอไม่รักก็จะพังอยู่แล้ว ขืนวันหนึ่งเธอไม่ต้องการเขาขึ้นมาจริง ๆ แล้วคบคนอื่น เขาคงทนไม่ไหวแน่ “เจ็บชะมัด” มือหนากุมหน้าอก ข้างซ้ายก่อนบีบแรง ทำได้แค่สมเพชตัวเองครั้งหนึ่งเคยมองเธอเป็นของชั่วคราว พอมาเจอกับตัวหัวเราะไม่ออกเลย

หญิงสาวปาแหวนเพชรทิ้งอย่างไม่เห็นค่า เธอหันหลังให้ผืนน้ำแล้วปิดหน้าพลางสะอื้นไห้ด้วยความเจ็บปวด เมื่อต้องยอมรับจริงๆว่าเขาไม่มีวันเป็นของเธอ ไม่มีวันรักเธอ ก้อนเนื้อที่อกก็เหมือนถูกบีบอย่างแรงจนรู้สึกทรมานกว่าเก่า เสียงเม็ดฝนกระทบผิวน้ำดังกลบเสียงสะอื้น ม่านน้ำสีเทาขม ุกขมัวทำให้มองเห็นทุกสิ่งได้เลือนราง เพชรน้ำดีนอนแน่นิ่งอยู่ตรงบันไดศาลาที่ทอดตัวลงไปในน้ำ จวนเจียนจะจมเพราะน้ำฝนที่ตกลงมาเพิ่มระดับน้ำในสระบัวจนเกือบจะปริ่มบันได้ขั้นบนสุด

" วันเกิดฉันผ่านมานานแล้วฉันไม่ต้องการเค้กแล้ว ข้าวต้มปลาที่ฉันเคยชอบตอนนี้ฉันไม่ชอบกินมันแล้ว ก็เหมือนกับใจของฉันเมื่อก่อนรักคุณแต่ตอนนี้ ฉันไม่รักคุณอีกต่อไปแล้ว" อติรุจได้ฟังคำว่าไม่รักแล้ว มันทำให้ใจเขาเจ็บปวดเหมือนมีมีดเป็นร้อยเล่มมาจ้วงแทง เขาไม่อยากยอมรับความจริงว่าเ ธอไม่รักเขาแล้ว เขาไม่อยากได้ยินคำนี้

ความรู้สึก​ผิดกัดกินหัวใจเป็นแผลเหวอะ​ ผมร้องไห้หยาดน้ำตาผมไหลรินออกมาไม่ขาดสาย​ ตอนนี้ผมเจ็บเสียยิ่งกว่าตาย “ผู้หญิง​ถ้าได้รักก็รักมากนะปั้นจั่น​ แต่ถ้ารักแล้วมีแต่ความเจ็บปวด​ เขาจะเปลี่​ยนจากรักคนอื่นมารักตัวเอง ยังไงก็สู้ต่อไปแล้วกัน​ กูคงบอกมึงได้แค่นี้แหล ะ” พี่ปั้นสิบ​เอ่ยแล้วเดินไปหาพ่อกับแม่ผม

ในชั่วเสี้ยววินาที หัวใจเธอเหมือนถูกมีดกวนจนเจ็บแปลบ น้ำตาไหลลงบนผ้าปูเตียงสีขาว ความเจ็บปวดรุนแรงยังทรมานเธอไม่หยุด สุดท้ายสายตาก็มืดลง แล้วเธอก็สลบไปในทันที

โดยเฉพาะคนที่เกิดมาเป็นราชนิกุลสูงศักดิ์อย่างท่านชาย มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยกับความรักครั้งนี้ แม้ท่านชายจะยืนกรานยึดมั่นในความรัก แต่พุดไม่อาจทนเห็นแก่ตัวดึงท่านชายลงมาแปดเปื้อนกับรักต้องห้ามนี้ได้ และไม่อาจจะที่จะอกตัญญูกับผู้มีพระคุณที่เลี้ยงดูตนเองมาเป็นอ ย่างดี จึงเลือกที่จะเดินจากไปและไม่ติดต่อกลับมาอีก เหมือนเขาจะใจแข็งเด็ดเดี่ยว แต่ใครจะรู้บ้างว่าเขาเองก็เจ็บปวดแสนสาหัสเช่นกัน

เอมิลี่กล่าวอย่างเย็นชา “โอ๊ย…” เอมิลี่รู้สึกเจ็บแปลบที่หลังเนื่องด้วยแผลของเธอที่ยังไม่หายดี ความเจ็บปวดทำให้เธอรู้สึกรำคาญมาก

ฉันสะอึกสะอื้นเสียงดัง หายใจทางปาก ฉันรู้สึกและดูเหมือนคนยุ่งเหยิง ฉันไม่ได้ออกจากห้องไปสามวันแล้ว ฉันขังตัวเองไว้ข้างใน เศร้าโศกและจมอยู่กับความเจ็บปวดและความสงสารตัวเอง ฉันโทษและฉีกตัวเองเป็นชิ้น ๆ ที่ตกหลุมรักคนนอกใจอีกคน ที่ยอมให้ตัวเองถูกดึงดูดด้วย