หญิงชั่ว Novels & Stories

“ชั่วที่สุด ทำร้ายได้แม้กระทั้งผู้หญิง” “ถ้าผู้หญิงคนนั้นชั่วเหมือนกัน ก็สมน้ำสมเนื้อ อย่ามัวพร่ามอยู่เลย รีบอ้าแขนอ้าขาให้ฉันเข้าไปอยู่ในตัวเธอเถอะ รับรองว่าจะให้ถึงสวรรค์นับครั้งไม่ถ้วนเลย”

ผู้หญิงคนนี้เป็นดาราใหม่ดาวรุ่งพุ่งแรง ช่วงนี้เธอได้รับความนิยมอย่างมาก แต่หลินชิงเหยียนก็จำได้ว่าเธอคือคนที่มีข่าวฉาวกับเหวินจงเหนียน แน่นอนว่าเมื่อหลินชิงเหยียนจำได้ เซิ่งหนิงก็จำได้เช่นเดียวกัน เขาผุดลุกขึ้นมายืนขวางถังหนิง “คุณมาที่นี่ทำไม?” ผู้หญิงคนนั้นมีชื่อว่า ซ่งชั่น เธอไม่ได้สนใจเซิ่งหนิง แต่กลับเอียงศีรษะมองถังหนิง

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ! “อ๊า อ๋อย อร๊าย อร๊าย อึ๋ย” ดวงยิหวาแสร้งร้องลั่นราวกับสาสมใจในรสลำเอ็นของผัวอ้วนจนสุดจะทานทนไหว ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกสุขซ่านขนาดนั้น นับตั้งแต่มีเซ็กซ์กับผัวอ้วนมาสามเดือน สกิลการแสดงหนังสดของเธอพัฒนาขึ้นทุกวัน ดูเป็นมืออาชีพ มากขึ้นเรื่อยๆ

็นสิ่งจำเป็นอย่างช่วยไม่ได้ "นั่นเป็นความคิดที่ดีมากเจ้าค่ะ" สวี่ซือเหยายิ้มกว้างตอบ หลังสตรีผู้นั้นกลับไปก็มีบ่าวผู้หนึ่งนำของที่ต้องการมาให้ สตรีผู้นี้เคยเป็นผู้ดีตกยาก ตระกูลล้มละลาย และกลายเป็นสาวใช้ในจวน เป็นเพียงไม่กี่คนที่พอจะปฏิบัติต่อนางอย่างไม่ลำเอียงอยู่บ้าง อาจเพราะฉางเหลียนผ่านความทุกข์ยากมาหลายปี ทำให้นางฉลาดพอที่จะแยกได้ว่าใครเป็นคนดี และใครที่ไม่สามารถล่วงเกินได้ เสียแต่ว่าชาติก่อนนางโง่เขลามองไม่เห็นความดีที่ผู้อื่นหยิบยื่นให้

"ไอ้เหี้ยคิณ! มึงมีสติหน่อยได้ไหมวะ ฟังก่อน" "กูไม่ฟัง มึงมันเพื่อนเหี้ย ส่วนเธอก็ผู้หญิงแพศยา มีผัวแล้วแต่คันมากอยากเอาคนอื่นไปทั่ว ไม่กลัวติดโรคบ้างรึไงวะ!!"

“แล้วก็ผู้หญิงคนนั้น ก็เก่งกาจมากเช่นกัน! กู้รั่วเสวี่ยหมายถึงหญิงสาวที่สวมชุดกี่เพ้าสีแดง กล่าว “เธอชื่อว่าโจวเทียนเฟิ่ง เป็นเจ๊ใหญ่ของสำนักเฟิ่งที่โลกใต้ดินแห่งเจียงจง เป็นมาเฟียหญิงที่ทำทั้งธุรกิจขาวและดำ” ฉู่เฉินเงยหน้า มองไปทางผู้หญิงที่กู้รั่วเสวี่ยพู ดถึง โจวเทียนเฟิ่ง สำนักเฟิ่ง มาเฟียหญิง

้ยว “สตรีชั่วช้า! เจ้ามันหยาบกร้านจนไม่คู่ควรให้ใครมอง” “ข้าต้องสนใจด้วยหรือ ในเมื่อชีวิตข้า ไม่ต้องดิ้นรนเพราะความอดอยากแบบเจ้า ทุกอย่างในมือข้าล้วนมาจากความมานะ ส่วนเจ้าที่วนเวียนมาเจอข้า มีสิ่งใดคู่ควรด้วยหรือที่ข้าต้องเสวนาด้วย ที่ข้ายังตอบเจ้าในตอนนี้ แทนการสังหารเจ้า นับว่าข้ายังเ มตตาเจ้าอยู่ไม่น้อย แทนที่จะกราบขอบคุฯในน้ำใจนี้ของข้า เจ้ากลับรนหาที่ตายเสียได้”

นางช่างอาฆาตนัก เป็นจริงดังคำโบราณ มีเพียงสตรีกับคนพาลเท่านั้นที่เลี้ยงยาก. โดยเฉพาะสตรีที่ทำตัวเป็นคนพาลยิ่งสร้างปัญหามากกว่า! “ถูกต้อง! ลวนลามหญิงสาวกลางถนน จะปล่อยไปเช่นนี้ได้อย่างไร?”

‘เมื่อถูกจับได้ก็แสร้งบีบน้ำตางั้นหรือ ช่างเป็นสตรีที่ชั่วช้าดั่งอสรพิษร้ายก็ไม่ปาน’ “คงกลัวว่าข้าจะไม่แตะต้องร่างกายเจ้าด้วยความรังเกียจสินะ จึงได้คิดชั่ววางยาหมายจะตกเป็นของข้าโดยสมบูรณ์ เจ้านี่นอกจากจะเป็นสตรีชั่วช้าแล้ว ยังเป็นสตรีโลภมากเสียยิ่งกว่าหมูสกปรก ในเมื่อ เจ้าอยากได้อำนาจในจวนสกุลหยางนัก อยากได้ตัวข้านัก ก็เชิญเลย! ข้าจะทำให้เจ้าได้สิ่งที่ปรารถนาเอง แต่อย่าหวังว่าเจ้าจะได้หัวใจของข้า!” แคว้ก!

“ท่านหญิงกล่าวมามีเหตุผล เพราะพวกที่มีโทษติดตัว สิ่งที่พวกเขาต้องทำเมื่ออยู่ต่อหน้าข้าคือสารภาพความจริงเท่านั้น หากพูดปดแม้แต่คำเดียว ถึงมีสิบหัว ก็ไม่พอให้ข้าตัด” ชิงเยว่ใจเดือดพล่าน นางเสียเวลากับชายคนนี้มากเกินไปแล้ว“ข้ารู้ว่าท่านประกาศตามตัวผู้ต้องหาหญิง... และมันไม่พ ิลึกไปสักหน่อยหรือ ที่ท่านใส่ใจเรื่องนี้เป็นพิเศษ หรือเป็นเพราะท่านนิยม สตรีชั่วช้า เป็นมีตำหนิ... หากนิยมเช่นนั้น ข้าก็สนับสนุนให้พบในสิ่งที่ปรารถนาเร็ววัน”