Daniel Boone Library Columbia Mo

Bumukas ang malaking pintuan sa harap ko, at narito ang lalaking minamahal ko, ang mata'y walang damdamin habang lumalapit ako sa altar. Ngumiti ako kahit na masikip ang dibdib ko. Narinig ko ang musika habang dahan-dahang naglalakad patungo sa lalaking naghihintay sa harap. Si Kiel, nakatitig nang seryoso sa akin. Walang kahit anong kasiyahan ang makikita sa kanyang mukha, at ito'y nagdulot ng kirot sa aking puso. Iniharap ko ang aking kamay, ngunit itinuring niyang wala ito at agad na umusad patungo sa harap ng pari. Iniwan akong nakatambad ang kamay sa ere. Yumuko ako, bahagyang nahihiya. Sumunod ako sa harap ng pari, at sinimulan na ang misa. "Maari mo nang halikan ang iyong asawa," ang sabi ng pari. Humarap ako kay Kiel, inaasahan ang isang halik sa labi, ngunit sa pisngi lamang ito dumapo. "Nakuha mo na ang titulong Mrs. Valerian, ngunit tiyak kong hindi mo makukuha ang aking pagmamahal," bulong niya. Pumikit ako, at naramdaman ang sakit sa aking puso. "Tandaan mo 'yan, Sam? Hindi mo makukuha ang aking pagmamahal dahil may iniibig na ako," dagdag niya habang nagpalakpakan na ang mga tao. Tumulo ang isang butil na luha. "Sarap mong pagmasdan habang umiiyak," layo na nito sa akin pagkatapos ng mga salitang iyon at agad na lumabas ng simbahan. Pinalis ko ang luha ko at mag-isang ngumiti sa harap ng mga taong masaya para sa amin. Kumikirot ang dibdib ko sa likod ng aking mga ngiti. Daig ko pa ang sinaksak, ngunit hindi ko pinahalata. "Saan pupunta ang asawa mo?" inosenteng tanong ng isang matanda. Ngumiti ako, ngunit hindi na nagbigay ng pagsasalita. "Baka excited lang," mapanukso ng isa. Tumawa ako, kahit na parang pinipiga ang puso ko. Ako si Samantha Alexandria Perez, o dapat bang sabihin Samantha Alexandria Perez Valerian, and I am his unwanted wife.

“Ipapalaglag mo ang anak natin?!” galit na sigaw ni Carcel sa'kin. “Pinirmahan ko na ang divorce paper 'di ba?! Kaya huwag kang mangialam sa gagawin ko, Carcel!" “Huwag mong idamay ang bata, Jett! Ipanganak mo lang iyan, at kami na ni Gia ang magpapalaki sa kanya!" "Ginag*go mo ba talaga ako, ha?!" tumutulo ang mga luha ko sa sakit. "Gusto mo ba talaga akong durugin nang buong-buo, Carcel? Hindi ba sapat na niloloko mo ako para sa kapatid ko na 'yon at sa anak niya, tapos ngayon gusto mo pang ipanganak ko ang anak natin para kayo na mag-alaga?!" "J-Jett, minahal kita. Pero si Gia na ang mas matimbang sa akin ngayon kaya---" "Kaya nga ipapa-abort ko na lang ang nasa sinapupunan ko! Para tuluyan nang maputol ang koneksyon ko sa'yo!" umiiyak kong sigaw at tumalikod. "No, Jett! Hindi ako papayag na may gawin kang masama sa bata!!" Nagmamadali akong tumakbo sa kalsada para tumawid sa takot na mahabol niya pa ako. "NOOO!! JEEETTT!!!" Subalit nanigas ako sa kinatatayuan nang may isang malaking truck ang malakas na bumusina. Nabulag ako ng ilaw niyon ngunit alam kong nasa harapan ko na ito. Sa pagkabigla ay pawang hinihintay ko na lamang na bumangga sa katawan ko ang truck. "JETT!!" mabilis akong tumilapon sa malamig na semento dahil sa kamay na tumulak sa akin, hindi ako ang nabangga ng truck.  Nanlalaki ang mga mata ko sa gulat nang makita si Carcel na gumulong-gulong sa kalsada kasabay nang pagkalat ng kanyang dugo. "CARCEL!!!" Na-comatose si Carcel sa loob ng limang taon, at nagising siyang may-amnesia. Nakalimutan niya si Gia, at ang pagmamahal sa akin lamang ang naaalala. Ngayon ay umaakto siyang parang hindi siya nagloko at halos magmakaawa sa akin na mahalin ko siyang muli kasama ng four-year-old naming anak na babae.

"Don't move," he trailed his kisses to my neck after saying it, his hands were grasping my hands, entwining his fingers with mine, putting them above my head. His woodsy scent of cologne invades my senses and I was aroused by the simple fact that his weight was slightly crushing me. ***** When a famous author keeps on receiving emails from his stalker, his agent says to let it go. She says it's good for his popularity. But when the stalker gets too close, will he run and call the police for help? Is it a thriller? Is it a comedy? Is it steamy romance? or... is it just a disaster waiting to happen? ***** Add the book to your library, read and find out as another townie gets his spotlight and hopefully his happy ever after 😘 ***** Warning! R-Rated for 18+ due to strong, explicit language and sexual content*

My husband, Daniel Thompson, looked down on me. I was just a farmer's daughter in his eyes, and he never loved the son I gave birth to. It wasn’t until our baby turned 100 days old that he held him for the first time. Then, one day, his first love, Claire Matthews, came back to the city. That night at dinner, Daniel, who was always cold and distant, finally smiled. He even reached across the table and placed a piece of meat on Noah’s plate. Noah beamed all evening, clutching onto that tiny gesture like it was a treasure. Just before bed, he whispered to me, "Mom, do you think he likes me now… even just a little?" I wrapped him in my arms, tears blurring my vision as I gently shook my head. "No, sweetheart. It’s because the woman he truly loves is back. It’s time for us to go."

Do you believe in finding true love in the person whom you never expect to meet and giving them the access to steal your heart? It sounds like a fairly tale but sometimes love finds it's way in the hearts of those who never imagined to be tied together let alone falling in love with each other. two strangers are bound in the sacred knot by their families and with the passage of time they realised that.....they are made for each other. When Sophia Stone married the elder son of Ashton family, Daniel Ashton to save her from the wrath of her adoptive parents, she didn't expect him to understand her and support her at every step of their life. Daniel Ashton was brought up to live with the standards of his family,The Ashtons.He never thought about his life and future and when his grandfather asked him to marry the girl he had choosen for him,he accepted it leaving everything on his destiny.

"P-Pa..bat nyo naman ako iniwan" sabi ko sa malamig na bangkay ni papa na nasa loob ng kabaong,umalis lang ako saglit pagdating ko patay na sya. "Ano pang ginagawa mo dito?" Napatingin ako kay tita habang nakapamewang sya. Napayuko nalang ako dahil pinagtitinginan kami ng mga tao dito. "T-tita--" "Wag mo akong matita tita dyan! Ikaw ang malas sa buhay namin! Pati asawa ko namatay dahil sa kamalasan mo!! Ngayon layas!!" Malakas na sigaw nito,nagbubulungan na ang ibang tao. "T-tita wala p-po akong m-matutuluyan e" Umiiyak na sabi ko kay tita.Bigla nya akong kinaladkad palabas ng mansyon. "Pag sinabi kong layas! Layas!!" Sigaw nanaman nito dahilan para mapatingin maging ang mga tao sa labas ng gate. Umiiyak na tumayo ako,nagmamakaawang wag naman sana nya akong palayasin. "Malas ka samin alam mo ba yun?! Ha?! Dahil sayo nawalan ng pake sakin ang asawa ko! Nasa sayo ang atensyon nya! Huh! Bakit nga ba ganun?! E AMPON KA LANG NAMAN!!" Malakas na sigaw nanaman nito kaya mas lalong lumakas ang mga bulungan. "Mom whats happening here?" Tanong ni Stella....anak nya. "Pinapalayas ko na sya" maawtoridad na sabi ni Tita,tumawa naman si Stella. "So ano pang ginagawa mo? Layas na! Chupi! Bawal ang malas dito!" Sigaw nito. Wala akong nagawa kundi ang tumakbo ng tumakbo.Siguro nga malas ako,wala na si Papa sakin...wala na rin akong matutuluyan,bakit pa ako nabuhay?!

Everyone said I was Domenico Calvetti's most obedient woman. On our first wedding anniversary, he flirted with a pair of twins at the gambling table. He had lipstick smeared all over his shirt. I smiled and wiped it away with a silk handkerchief, but he swatted my hand aside. "Don't kill the mood." In the third year, the star performer from the club he ran showed up at my door with a gun pressed to my temple, demanding to take my place. Without flinching, I disarmed her using the technique he taught me and disposed of the body myself. Behind me, he held his new lover and laughed softly. "Lucia, you always know what to do." In the fifth year, he blew up the library my father left behind just to make his new flame, Marilena Rossetti, smile. That library was my mother's favorite spot when she was alive, and it held the only photographs of our family of three. The explosion made me the laughingstock of the city. People whispered, "Signora Calvetti can't even protect her own memories." Everyone believed I could never leave the Calvetti family or Domenico, but they forgot how this all started. Back then, he rescued me from my adoptive father and fell in love with me at first sight. He knelt and begged to marry me, swearing he would protect me from blood and pain for the rest of my life. For ten years, I held onto those empty words. At our tenth anniversary party, his hundredth mistress arrived. Alice Russo, fresh out of college, held a glass of red wine and poured it down my gown while Domenico watched. "Signora Calvetti, this dress is so old. Given your position, you should be wearing something better." Everyone at the party waited to see my humiliation. Instead, I lowered my eyes and dialed Domenico's father's number. "Father, the ten-year agreement is over. I won't be Signora Calvetti anymore."

Paano kung ang nag-iisang taong tanging kakampi mo ay biglang nawala? Ang taong tanging tagapagtanggol mo sa mga umalipusta, nagmaliit at pinagtawanan ka dahil sa iyong maitim na kulay. Magbabalik para pagbayarin ang may sala. Gagamitin ang kakaibang kagandahan para singilin ang pamilya Capili. Ang gandang sa lugar na kinalakhan, ay pinandirihan. Gandang pinagtawanan, kinutya, minaliit at hinamak. Sa lugar kung saan ang basehan ng kagandahan ay kaputian. Hindi tanggap ang isang- EXOTIC ang kagandahan.

He's her enemy but he possessed her first love's face. Paano mo itututok sa kalaban ang hawak mong baril kung taglay nito ang mukhang nakaukit sa iyong puso't isipan? Dalawang katauhan na may iisang mukha na kayang patibukin ang pusong minsan nang nawasak. Maaari bang ipagpapatuloy ang naudlot na damdamin ng taong nagtataglay ng kaparehong mukha ng taong minsan ay kinuha sa iyo ng pagkakataon? Ano ang pipiliin mo? Pamilya o pag-ibig?

Sweetheart please gumising kana kailangan ka ng dalawa nating anak, at higit din kitang kailangan patawarin mo ako sa lahat-lahat ng nagawa ko sayo, sorry kung hindi ko maamin sayo na mahal na mahal Kita dahil sa ayokong saktan si Allen, Pero hindi ko naisip sa kabila ng lahat ikaw na pala ang aking nasasaktan bigyan mo ako ng pag kakataong bumawi at ipakita sayo at sa mga anak natin na kayo ang buhay ko