Dating Sim Games Novels & Stories

Sa dinami-dami ng taong nanonood, nakaramdam siya ng hiya na kahit isang babae ay hindi niya kinaya. “Mawala.” Sinipa ni Simon si Cathy sa lupa. Sinigawan siya nito, “Huwag mo akong sisihin dito. Kung kailangan mong sisihin ang sinuman, sisihin ang iyong sarili sa pagiging napakaganda. Siyempre, gusto ng mga lalaki na matulog sa iyo. Dahil naging masaya ako kasama ka, handa akong bayaran ka ng dalawampung libong dolyar. Kunin ang card na ito. Ang PIN ay 4624. Ngayon bilisan mo at umalis ka sa paningin ko.” Kinuha ni Simon ang isang bank card mula sa kanyang wallet at itinapon ito sa lupa.

Sa ilalim ng banayad na sikat ng umaga ay para itong pangunahing karakter sa isang romantic dating simulation game. Unti-unting umangat ang sulok ng mga labi nito. Ang malalim at magnetiko nitong boses ay umalingawngaw sa hangin. “Waiting for one’s wife…” Tumitig ito sa kaniya na para bang siya lamang ang taong nakikita nito sa buong mundo. “No amount of time is too long.”

"So, Tiramisu. Do you want to play? Nanlamig nanaman si Mira. Hindi siya nagsusugal. Wala siyang alam sa mga ganito. Unggoy-ungguyan pwede pa siya maglaro. At hindi naman siya tanga. May alam rin naman siya na tawag na sugal like tongits, color game, tiger or dragon at bacarat. Kaso, hindi ganitong sugal na nakikita niya ngayon sa Isis Suite. Masyadong advance ang sugal na ginagawa nila. "The game that we are playing is called Blood of Duat. It's a deathmatch game." Paliwanag ng prinsipe sa kanya. "Do you want to try?" Inabot nito kay Mira ang isang gold coin. Tinanggap ni Mira ang coin at hinulog iyon sa slot. Saka pumindot ng kahit ano na lang. Hindi rin naman niya maintindihan ang mga nak

Sa totoo kasi niyan ay siya mismo ang sumira sa bagong sim card na ginamit niya upang hindi na ito makatawag sa kanya. " uhm... kilala mo naman si Demetri 'di ba? Natatakot ako na malaman niyang tumatawag ka pa rin sakin baka pagkainitan ka na naman niya... kaya hindi ko na muna ginamit yong new sim ko " pagsisinungaling niya rito. Ilang beses naman napatango si Marcus.

Kapag tinitingnan siya ni Naomi, malamig at hindi pamilyar ang mga mata nito. Gumamit siya ng iba’t ibang SIM card mula sa Sodaya para tawagan siya gamit ang iba’t ibang numero. Sa tuwing maririnig niya ang “Hello?” ni Naomi, mananatili siyang tahimik. Ilang segundo lang ang lumilipas bago ito ibinababa ni Naomi.

Ibinalik niya ang mga tableta sa plato, lumingon para tingnan ang lamesa ng sugalan sa harap niya, at nagsalita. "Kung talagang ayaw mo, bibigyan kita ng pagkakataon. Paano kung maglaro tayo?" mungkahi ni Damien. "Paano tayo tataya?" tanong ni Amara. "Maglaro tayo ng pinakasimpleng laro, magkukumpara ng dice, unahang makatatlong panalo. Kung matatalo mo ako, papakawalan kita. Kung matatalo ka, natural na mananatili ka sa tabi ko," paliwanag ni Damien habang ibinubuka ang kaniyang mga kamay. "Hindi ba patas iyon?"