3rd Time's A Charm Mga Nobela at Kwento

"Sge ganto nalng! Isipin mo! Sino ba yung tao na laging nasa tabi mo? Probably not me! Sino ba yung tao na hindi ka iniiwan even in youre worst yung tao na kahit gawan mo ng katarantaduhan hindi nagagalit sayo! Yung taong pinaka nakakaintindi sayo---' "Third...." EXACTLY!!! mukang napaisip sya ng banggitin nya yun.. "Ani bang ibig mong sabihin---" "Ang slow mo talaga! Ang gusto ko lang namang sabihin is that i think THIRD IS INLOVE WITH YOU...." Singhal ko na halatang ikinagulat nya. "Ano bang pinag sasabi mo! Impusible!" Ani nya pero pakiramdam ko iniisip nya rin na may point ako.

bigla nyang sabi sa boretong tuno. "Ngayon..ang ang ikatlong beses" he stop..we stop moving.. Hinawakan nya yung braso ko at bahagyang lumayo para matingnan ako... "This is the third time.that i dance the woman..i really love the most" Wait...what.... Third time....panong nagyaring ikatlong beses na kaming nagsayaw ehh..unang beses palang naman ang alam ko... This is the first time i dance with him...Really....

Itinuro ng mga mata niya ito. I swallow hard, and I'm edging to get up from my seat to make the first move. "Excuse me." Tumayo ako nang tumayo si Charm. "I'll be right back." Sekretong tapik ko kay Bryce at sinundan ko si Charmie. This is insane. I feel like I need to do something now, or I may regret it again like the last time. . c.m. louden

Protesta naman ni Tahn. "Tsk! Don't worry bud, Kung kanino ang kay Charley kay Charley lang iyon hindi ko tataluhin! What's yours is yours! Mine is mine! Well... I don't have so it's yours... Fully yours," Kumindat pa si Thyme kay Tristan. Talagang may paganu'n pa siya. "Good! Mabuti na ang malinaw," Tugon naman ni Tristan at nag fist bump sila ni Thyme.

"Three months to court you. Let me enter your life. Kapag pagkatapos ng tatlong buwan ay wala pa ring talab itong charms ko sa 'yo, I will leave you alone. Hinding-hindi mo na makikita ang mukha ko kahit kailan. Deal?" Three months. Bakit parang pamilyar ang timeline na 'yon? Pero binalewala ko ang kakaibang kaba sa dibdib ko. Tatlong buwan? Napakabilis niyon. At sigurado akong hinding-hindi ako magkakagusto sa isang playboy na tulad niya. Ito na siguro ang pinakamagandang paraan para lubayan niya ako habambuhay. "Three months? At kapag natalo ka, lulubayan mo na ako?" paninigurado ko.

Sumenyas ako sa waiter na ilipat ang pagkain ko sa lamesa nila at agad naman ako nitong sinunod. Nang makaupo na kami ay pasimple kong sinulyapan si Stefan na matalim ang mga tinging ibinibigay sa 'kin, mukang ang dami niyang gusto sabihin, ngunit hindi niya lang masabi dahil siguro sa naging pag-uusap namin kahapon. "This is the third day we met, it looks like the destiny became consistent," makahulugang saad ni Charley kaya muling tumuon ang atensyon ko sa kanya.

“S-Sir—” “I think there’s something about you, Charmane…” This was what I hate the most. He was catching me again. “I know you already… for the very first time. Since three years ago… Still remember that time?” bulong pa niya. “And your smell… You know, I didn’t ever forget this.” Ramdam na ramdam ko ang pag-amoy niya sa batok ko.

Hinila ni Caleb si Celeste sa isang corner. "You okay?" he said softly. "Ayos lang ako," mahinang sagot ni Celeste tsaka pinunasan ang luha. "Kasalanan ko rin naman kasi kabago bago ko pa lang late agad ako. Feel ko, I've let everyone down." "Stop that!" Caleb voice firm but kind. "One mistake doesn't define you," he assured her. "We all have moments where things don't go as planned. You're doing your best, and that's enough. Don't let one bad moment the rest of your day."

Ramdam niya ang bigat ng katahimikan sa pagitan nila sa bawat segundong tumatakbo, at malinaw na walang kahit anong sagot na manggagaling mula sa lalaki. Ayaw niyang sayangin ang oras sa isang estrangherong hindi marunong tumugon ng oo o tungo man lang. Sa huli, hindi niya na lang hinintay ang sagot at marahan siyang umatras ng dalawang hakbang bago tuluyang tumalikod.Tsss, ano bang problema niya? Humingi naman ako ng paumanhin ah.

“Tapos bumalik ka dito. Mag-isa?” “May tatlong anak po ako, Sir.” Nanigas si Romer sandali. “Oo… naalala ko. Triplets.” Si Venice ay napatingin sa kanya. “Opo.” Isa pang katahimikan. Si Romer ay tumingin sa kanya nang matagal, parang may gusto pang itanong… pero pinigilan. Sa halip, tinapos niya ang kape at tumayo. “Tayo na. May meeting ako.”