Death Date Novels & Stories

Para matakasan ang toxic na tiyahin ni Felicity Chavez, kaagad siyang pumayag na magpakasal kay Thorin Sebastian—ang lalaking ka-blind date niya na inireto mismo sa kan'ya ng tiyahin. Nagdesisyon si Felicity na pakasalan ito dahil sa dinami-dami ng mga inireto sa kan'ya ng kanyang Tita Lucille, si Thorin lang ang pinakadisente sa lahat. Nagsama si Thorin Sebastian at Felicity Chavez sa iisang bubong, at kahit estrangherong sila sa isa't-isa ay naging maayos naman ang pakikitungo nila sa isa't-isa. Iyon nga lang, walang kaalam-alam si Felicity na mayroong lihim na identity ang kanyang asawa—ito lang naman ay isang bilyonaryo na nagmamay-ari ng isa sa pinakamalaking kompanya sa bansa! Ano ang gagawin ni Felicity sa oras na matuklasan niya ang sikreto ng asawa? At paano papanindigan ni Thorin ang pagpapanggap gayong hindi naman siya sa sanay sa ordinaryong buhay? May sumibol kayang pagmamahalan sa dalawang tao na pinagbuklod ng kasinungalingan?

Nakulong sa elevator sa loob ng kalahating oras ang kababata ng asawa ko. Sa galit niya, ipinasok niya ako sa loob ng isang maleta at ikinulong ako sa loob. “Doble ang pagbabayaran mo sa lahat ng pagdurusang pinagdaanan ni Grace.” Napilitang mamaluktot ang katawan ko. Nahirapan akong huminga. Umiyak ako habang humihingi ng tawad, pero ang napala ko lang ay ang malamig na tugon ng asawa ko. “Pagdaraanan mo ang buong parusang ‘to. Kapag natutunan mo na ang leksyon mo, magtatanda ka na.” Pagkatapos ay kinandado niya ang maleta sa aparador. Sumigaw ako sa desperasyon at nagpumiglas para makawala. Tumagos ang dugo ko sa maleta at bumaha ang sahig. Makalipas ang limang araw, naawa siya sa akin at nagpasyang wakasan ang parusa. “Hayaan mong maging babala sa’yo ang parusang ‘to. Sa pagkakataong ito, pakakawalan na kita.” Hindi niya alam na inaagnas na ang katawan ko sa loob ng maleta.

Dahil sa hamon ng kanyang mga kaibigan, nauwi si Valeria Castillo sa kalasingan at napilitang makipag–one night stand sa isang hindi kilalang lalaki. Pagkagising niya at makita ang sarili niyang walang saplot, magkayakap pa sa iisang kama ang lalaking natutulog nang nakatalikod sa kanya, para siyang gumuho sa hiya at takot. Pero ang pagkawasak na iyon ay agad napalitan ng matinding takot at pangamba nang makita niya ang mukha ng lalaking nagmantsa sa kanya. Si Rafael Adrian Alvarez, ang nakababata niyang kaibigan na napakalamig, walang pakialam, at malupit. Ang taong pinaka-kinatatakutan niya sa buong mundo. Dahil sa matinding takot kay Rafael, hindi humingi ng kahit anong responsibilidad si Valeria at pinili na lang umiwas sa kanya. Ngunit laking gulat niya nang malaman niyang si Rafael pala ang napiling magiging asawa na itinakda ng kanyang ama para sa kanya. At si Rafael mismo ang umuwi mula sa ibang bansa para lang pakasalan si Valeria. "Para kang isang buhay na pader, Rafael. Ayokong magpakasal sa isang lalaking malamig, walang emosyon, at diktador tulad mo. At saka, masyado kang matanda para sa akin, ang laki ng agwat ng edad natin." "Sigurado ka? Kasi noong gabing iyon, hindi ako gumamit ng proteksyon. Inilabas ko ang katas ko sa loob mo, Valeria.” Namutla si Valeria sa sinabi niya!

Si Alexander Guevarra ay isa sa pinakamayaman at pinakagwapong bilyonaryo sa bansa. Sa paningin ng lahat, siya ay seryoso, malamig, at parang hindi kayang abutin ng ordinaryong tao. Pero sa likod ng kanyang magarang buhay at matipuno pagkalalaki, may tinatago siyang malaking sekreto—isang bahagi ng kanyang sarili na wild, mapusok, at puno ng pagnanasa na hindi niya kayang ipakita sa publiko. He is a man who has everything, yet he feels empty. Ayaw niyang mahulog sa kanya ang mga babae dahil lang sa pera o status niya bilang isang mayaman. Kaya nagpasya siyang magpanggap bilang isang simpleng empleyado lang. Gusto niyang maranasan ang totoong buhay at makahanap ng babaeng mamahalin siya kung sino siya, not because of how rich he is. Doon niya nakilala si Bella, isang simpleng dalaga na may mabait na puso. Little did she know, the man she is falling for is actually a powerful CEO. Naging malapit sila sa isa’t isa at hindi nila napigilan ang matinding atraksyon. Their relationship became intense, hot, and full of passion. Sa pag ka malikhain ni Bella, napapakawalan ni Alexander ang kanyang tunay na kulay. Siya ay naging dominant, mapaglaro, at sobrang mapagmahal. Bawat gabi na magkasama sila ay puno ng init at sarap na hindi niya naramdaman kahit kailan. Every touch, every kiss, felt so real and satisfying. Pakiramdam niya, siya ay walang labis walang kulang buong buo kapag kasama ang dalaga. Pero habang tumatagal, lalong bumigat ang sekreto niya. Alam niyang mali na itinatago pa niya ang katotohanan na iyon, lalo na’t sobra na ang nararamdaman nila para sa isa’t isa. He is terrified that once Bella finds out the truth, she will feel betrayed and leave him. Takot siyang mawala ang babaeng nagparamdam sa kanya ng tunay na ligaya. Bigla niya ulit ito hinalikan.

Isabela Ledesma never imagined her life would take such a scandalous turn. Bagong sugat sa puso, matapos iwan ng kanyang first love na si Marco Villamor, napilitan siyang sumama sa isang blind date— at sa gulat niya, nauwi ito sa kasal kay Rafael Santillan, ang ama ng kanyang matalik na kaibigang si Rita. Isang May-December marriage na plano lang sana para maibalik ang kanyang pride at matiyak ang kanyang kinabukasan, ay biglang naging laro ng tukso at pagnanasa. Si Rafael Santillan, isang kaakit-akit at karismatikong bilyonaryo, ay iba sa kanyang inaasahan. Sa likod ng kanyang matipuno at sophisticated na anyo, nakatago ang isang lalaking hindi takot sundan ang kanyang lihim na nagpapalito at nagpapakaba kay Isabela sa bawat sandali. Mula sa awkward na simula hanggang sa mga lihim na sulyap at tensyon sa kasal, bawat eksena ay nagtutulak kay Isabela na balansehin ang kanyang pride, puso, at kaligtasan sa mundo ng mayayamang elitista. Magpapatuloy ba silang manatiling nasa ilalim lang ng kontrata, o haharapin nila ang apoy ng pagnanasa at lihim na damdamin na magbabago sa kanilang buhay magpakailanman?

Dalawang taon na ang nakakaraan, pinilit ako ng nanay ko na makipaghiwalay sa boyfriend ko para palitan ang kapatid niya at pakasalan ang kanyang bulag na fiance. Dalawang taon ang nakalipas, bumalik ang paningin ng asawa kong bulag. Pagkatapos, hiniling ng nanay ko na ibalik ko siya sa kapatid ko. Tiningnan ako ng masama ng tatay ko. “Huwag mong kalimutan na fiance ni Rosie si Ethan! Sa tingin mo ba karapatdapat kang maging asawa niya?” Mamamatay na din naman ako. Kay Rosalie na ang posisyon ng pagiging Mrs. Sadler kung gusto niya! Hihintayin ko na karamahin sila kapag patay na ako!

Ang mga magulang ko, ang pinakamayaman na magkasintahan sa bansa, ay sikat na mga pilantropo. Kailangan ko hingin ang permiso nila kung kailangan ko gumastos ng higit pa sa limang dolyar. Sa araw na nadiagnose ako ng terminal cancer, humingi ako ng 100 dolyar, pero sa halip na tulungan ako, sinigawan nila ako ng tatlong oras. “Anong klaseng sakit ang makukuha mo sa edad mo? Kung hihingi ka lang ng pera, galingan mo naman sa palusot mo.” “Alam mo ba na ang 100 dolyar ay kayang suportahan ang mga bata sa naghihirap na mga lugar ng matagal na panahon? Mas may sense pa kausap ang kapatid mo kaysa sa iyo.” Kinaladkad ko ang katawan ko na may sakit pabalik sa maliit na basement. Pero noong dumaan ako sa mall, nakita ko ang mga magulang ko, live sa malaking screen, gumagastos ng malaking yaman para lang rentahan ang Disneyland para sa kapatid ko. Ang isang daang dolyar ay hindi sapat para sa isang round ng chemotherapy. Gusto ko lang bumili ng bagong damit at lisanin ang mundo ng may dignidad.

Ang anak ng first love ng tatay ko ay nagdusa sa heatstroke dahil iniwan ito sa sasakyan, kaya itinali niya ako sa galit at ikinulong ako sa loob ng kotse. Tinignan niya ako nang may labis na pagkamuhi at sinabing, “Wala akong malupit na anak na tulad mo. Manatili ka rito at pagnilayan mo ang sarili mo.” Nagmakaawa ako sa kanya, humingi ako ng kapatawaran sa kanya, at nakiusap na palabasin niya ako, pero ang nakuha ko lang bilang kapalit ay ang kanyang malupit na utos. “Maliban kung mamatay siya, walang sinong pwedeng magpalabas sa kanya.” Nakaparada ang kotse sa garahe. Walang makarinig sa akin kahit gaano kadaming beses akong sumigaw. Makalipas ang pitong araw, sa wakas ay naalala niya ako at nagpasyang palabasin na ako. Gayumpaman, wala siyang ideya na namatay na ako sa loob at hindi na muling magigising.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

Sa kaarawan ng anak ko, ang asawa ko ay hiniling sa kanyang first love na sunduin ang anak namin sa bahay. Noong nagpupumilit akong tumanggi na payagan siyang umalis, nagkaroon ng malaking sunog sa hallway habang nag-aaway kami. Tinamaan ako ng mga bumabagsak na piraso ng nasusunog na kahoy, at nagsimulang tumulo ang dugo mula sa ulo ko. Pero, ang anak ko ay ligtas habang nakahiga sa ilalim ko. Ang asawa ko, na bumbero, ay iniligtas kami. Pero ang binigyan niya ang nag-iisang gas mask sa kanyang first love. “Mahina ang pangangatawan ni Miss Leia. Ama, pakiusap ilabas mo muna siya. Ma, hintayin mo na iligtas ka ng ibang mga bumbero!” Pinanood ko silang umalis habang nakangiti ako ng ng mapait. Mukhang pareho na nilang nakalimutan na may matinding asthma ako at ang katotohanang mamamatay ako dahil wala akong gas mask.