LOGINAng anak ng first love ng tatay ko ay nagdusa sa heatstroke dahil iniwan ito sa sasakyan, kaya itinali niya ako sa galit at ikinulong ako sa loob ng kotse. Tinignan niya ako nang may labis na pagkamuhi at sinabing, “Wala akong malupit na anak na tulad mo. Manatili ka rito at pagnilayan mo ang sarili mo.” Nagmakaawa ako sa kanya, humingi ako ng kapatawaran sa kanya, at nakiusap na palabasin niya ako, pero ang nakuha ko lang bilang kapalit ay ang kanyang malupit na utos. “Maliban kung mamatay siya, walang sinong pwedeng magpalabas sa kanya.” Nakaparada ang kotse sa garahe. Walang makarinig sa akin kahit gaano kadaming beses akong sumigaw. Makalipas ang pitong araw, sa wakas ay naalala niya ako at nagpasyang palabasin na ako. Gayumpaman, wala siyang ideya na namatay na ako sa loob at hindi na muling magigising.
View MoreValerie Will
~•~ As I sat in the lobby, tapping my legs impatiently on the floor, my eyes darted to my watch. I had waited for my husband in the lobby for over an hour. He instructed the receptionist to keep me there until he was ready to see me. I didn’t have any choice but to wait since it was the only chance I could get to see him these days. I couldn’t even walk up to his office anymore because he asked the security guards not to let me in under any circumstances. The wait felt like an eternity. While I waited for him, I couldn’t help but think about how we got to this point. Patrick and I were such a perfect couple. Everything went well between us and I was envied by most of the other women in the city. People always talked about how lucky I was whenever we went out for events. They didn’t fail to shower us with praise whenever we posted on social media. I liked the fame and the attention. But I didn’t feel the same way when Patrick started acting differently. Our lives were being scrutinized by the public, so somehow, they managed to know that we were having troubles in our marriage. Patrick didn’t show up with flowers to my trailer anymore. Even before we got married, he always brought gifts and flowers to my movie sets. He continued that tradition but everything stopped abruptly. I always wondered what went wrong. Whenever I tried to talk to Patrick about it, he would act uninterested and give me a lame excuse for rescheduling the conversation. It was clear that we were drifting away from each other, but I couldn’t think of any reasonable explanation for why it was happening. The uncertainty was killing me. I wanted to know how we would move past this awkward stage in our relationship. Patrick was making it difficult for me as he wasn’t giving me the chance to talk. Letting out a deep sigh, I stood up from the chair. I was getting impatient and didn’t have much time to waste. My assistant was already blowing up my phone because I was meant to be on set about an hour ago. “Can you call him again? Are you sure that he knows I’m here?” The frustration in my voice was palpable as I asked the receptionist. She nodded, giving me the same response as she did earlier. “Yes, Mr. Banks is aware that you are around. He will see you whenever he is free.” I held back a scoff. I couldn’t do anything to the receptionist because she was just doing her job. I rolled my eyes and let out a defeated sigh before turning around and making my way out of the office. Patrick clearly didn’t want to speak to me. If he wanted to, he wouldn’t have kept me unattended in the lobby for over an hour. I should’ve gotten the hint as soon as I got there. But I didn’t. I had a glimmer of hope that he would want to speak to me. As I made my way back to the car, I pulled out my phone from my bag and texted him. [ So you intentionally ignored me and made me waste my time in the lobby. We need to talk, we are married. You can’t ignore me forever.] I exhaled sharply after I sent the text. His silence was making me lose my mind. The drive to the location where we were shooting lasted about twenty minutes. As I parked in the driveway, I let out a deep sigh to calm my nerves down. Even if I was having personal issues, I didn’t want anyone to notice or even allow it to affect my career. I managed a fake smile as I stepped out of the car. “Where have you been?” My assistant asked softly as she saw me. “Everyone has been waiting for you. We couldn’t even shoot the next scene with Jamal because you weren’t here.” “I’m sorry, I got caught up with something important.” I lied as I walked to my trailer. “Do you need a few minutes before we start?” I nodded. “Sure.” Just as I was about to step into the trailer, I heard a familiar voice call my name. “Hey, Jamal.” I smiled as I saw him walking towards me. “Valerie, where have you been?” Jamal asked, his eyes locked on mine. “I tried reaching you several times but all the calls went straight to voicemail. Are you okay?” I brushed off his concerns with a dismissive wave. “Yes, I’m okay. I just had to take care of some things.” I assured him, trying to sound convincing. Jamal gave me a knowing look. “You’re not okay, Valerie.” I sighed heavily. “I’m not okay.” I rolled my eyes at him when I realized that he saw right through me. “But I’ll be fine.” Jamal had been my co-star for about five years now. We always worked together every year because we were both main characters in a show that was produced every year. I could say that Jamal was my best friend. He was like family to me. But I didn’t say it out loud because my actual best friend - Celeste- would kill me if she heard me calling someone else my best friend. But anyway, Jamal was a good friend who always looked out for me. I trusted him with most of my problems but I didn’t want to open up about the troubles in my marriage. “You know that you can talk to me about anything, right?” He asked, raising a brow at me. “You don’t have to go through whatever it is alone.” I smiled. “Yes, I know. But we can’t talk now.” I replied, tucking a strand of my hair behind my ear. “We have a scene to shoot and I’m late.” A soft chuckle escaped his lips. “Yes, right! We will talk about it later.” Jamal replied before turning around to leave. Just as he left, I felt my phone buzz with a text notification. I was hoping that it was Patrick who finally responded to my text. I pulled it out and clicked on the text. [ I didn’t ask you to come to my office. I’m not in the mood to speak to you. You know what you did, so stop bothering me.] My eyes grew wide in shock. What did I do?Humakbang si George, ngunit hinawakan ng tatay ko ang kanyang pantalon bago pa siya makapagsalita.“Captain Zachary, peke ito. Hindi ito ang anak ko, tama?” Isang kislap ng pag-asa ang lumitaw sa mga mata ng tatay ko, na nagmistulang tatay na nag-aalala para sa kanyang anak na babae.Gayunpaman, sinipa ni George ang tatay ko sa isang tabi, kinuha ang isang pares ng mga posas sa likod niya, at pinosasan ang tatay ko.“Mr. Xavier, ang dati mong mayordomo ay isinumbong ka sa pulisya dahil sa pagpatay at pagtatago ng bangkay. Meron kaming surveillance footage bilang ebidensya,” paliwanag ni George at niyugyog ang kanyang phone. “Sa kasamaang palad, ito ay ang iyong anak na babae.”“Imposible! Hindi! Hindi pa patay ang anak ko. Imposible! Nagbakasyon siguro siya. Gumamit siya ng pekeng bangkay para linlangin ako!” Matindi ang pagpupumiglas ng tatay ko kahit pinosasan na siya siya. Puno ng kawalan ng pag-asa ang kanyang mga mata.Tahimik akong nakatayo sa gilid, pinagmamasdan ang galit
Napatulala ang batang pulis. Ekspiryensado na sila sa pag-iimbestiga ng mga kaso, kaya naunawaan nila kung anong nangyayari. Ang tanging posibilidad ay patay na ang hinahanap nila.Nang mapagtanto nila ito, nakahinga ako ng maluwag. Sana madaliin nilang mahanap ang bangkay ko dahil nag-aalala ako na mas malaki ang takot nila kung naging kalansay na ang bangkay ko.Ibinalik ng pulisya ang kanilang mga natuklasan sa tatay ko. “Mr. Xavier, hinala na namin ngayon na may nangyaring masama kay Blake. Sana ay makikipagtulungan ka sa aming imbestigasyon.”Hindi naniwala ang tatay ko. “Imposible. Nakapagmaneho siya ng sasakyan para banggain si Queenie. Paanong may nangyaring masama sa kanya?”Sagot ng pulis, “Pero parang nawala na si Blake bago ang aksidente. Walang transaksyon, walang call records, wala. Mr. Xavier, sa tingin mo ba ay posible iyon?”Mabagsik ang ekspresyon ng pulis, pero hindi pinapansin ng tatay ko ang sinabi niya. “Paanong hindi pwede? Pinaputol ko ang credit card niya,
”Hindi ko alam. Matagal nang nawawala ang pasaway na iyon,” malamig na sabi ng tatay ko.Sumagot ang isang pulis, “Sige, Mr. Xavier. Magpapatuloy kami sa paghahanap, pero inaasahan din namin na makikipagtulungan ka sa aming imbestigasyon.”Kahit anong hanap ng mga pulis, hindi nila ako mahahanap. Nakahiga pa kasi ako sa trunk na iyon. Naagnas na ang katawan ko at baka maging kalansay na. Walang makakahanap sa akin.Hinanap ng mga pulis kung saan-saan, sinusubukang tuntunin ako. Gayunpaman, ang lahat ng surveillance footage ay nagpakita lamang ng isang babae na nakamaskara at sombrero. Hindi nila makumpirma na ako iyon.Sobrang tagal ng kanilang paghahanap hanggang sa nakalabas na si Quennie sa ospital. Gayunpaman, wala pa ring nakitang bakas sa akin ang mga pulis.“Para siyang naglaho sa hangin,” sabi ng isang pulis nang dumating siya sa aming bahay.Puna ng tatay ko, “Hmph, paanong basta-basta na lang maglalaho ang isang tao? Tiyak na tinulungan siya ng mga hamak na kaibigan niy
Pagkalabas ng bahay ko, patuloy ang pag-text sa akin ng kaibigan ko. Nasa bulsa ni Rosie ang phone ko, panay ang pag-vibrate. Marahil ay natakot si Rosie na isusumbong ito ng kaibigan ko sa pulis, kaya palihim siyang sumagot.Blake: [Ayos na ang lahat. Huwag kang mag-alala.]Ito ay ganap na hindi katulad ng paraan ng pagsasalita ko, kaya binomba ng kaibigan ko ang phone ko ng mga sagot.Medyo natakot si Rosie at pinatay ang phone ko, itinatago ito sa tangke ng inidoro bago sumunod sa tatay ko sa kanilang bakasyon sa ibang bansa. Sumama ako sa kanila.Bukod sa pamamasyal, dinala din ng tatay ko si Queenie sa ospital. Ang kanyang pagbubuntis ay hindi planado, ngunit dahil siya ay nabuntis, ang tatay ay umaasa na ito ay magiging isang lalaki. Hindi matukoy ng mga domestic na ospital ang kasarian ng sanggol, kaya nagpasiya silang ipasuri ito habang nasa ibang bansa.Nang malaman nilang lalaki ito, tuwang-tuwa ang tatay ko na parang bigla siyang bumata ng sampung taon. “Mabuti! Leif an
Lumingon ako at nakita kong si Alfred at ilang kasambahay ay takot na takot na tumingin sa bangkay, malamang ay mas lalo pa kung lilinisin ito.Tanong ng isa sa mga katulong, “Alfred, anong dapat nating gawin? Natatakot akong hawakan.”Bumuntong-hininga si Alfred, tinanggal ang kanyang puting guwa
Nang tulog na ang lahat sa villa sa gabi, pumasok si Alfred sa garahe. Isang mabahong amoy ang sumalubong sa kanya bago siya makalapit sa sasakyan. Habang papalapit siya sa sasakyan, mas malakas ang amoy. Ang hindi kilalang likido sa lupa ay nagsimulang anakan ng mga uod. Masama ang pakiramdam niya.
Dalawampung taon na ang nakalilipas, nakipaghiwalay si Queenie sa tatay ko at agad na nagpakasal sa mayaman at makapangyarihang lalaki ayon sa inareglo ng pamilya nito. Nagbago ang panahon, at nawalan ng kayamanan ang mayamang lalaki. Samantala, ang tatay ko, na dating mahirap, ay pinakasalan ang na
”Paano ang suwail na babae na iyon? Humingi na ba siya ng awa?” Umalingawngaw na parang kulog sa malaking villa ang mga tanong ng tatay ko.Ang butler na si Alfred Donald ay sumagot na may nanginginig na boses, “Sir, hindi pa lumalabas si Ms. Xavier.”Sa pagitan ng mga daliri ng taty ko ay isang t
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.