Death Note The Complete Box Set

After my son’s surgery, I stayed overnight at the hospital. While keeping watch, I scrolled through my phone and came across a post. [What’s the worst thing you’ve ever done?] An anonymous user replied. [I used the senior who sponsored me as a stepping stone.] [My sponsor was rich and clueless. He paid for my entire college education, and after I graduated, I slept with his wife. She even had my child.] [The best part is that he treats my son like his own. He works himself to exhaustion just to set that kid up for life.] [By the way, his family just received three million from the relocation compensation. My lover will be here soon. She’ll pretend we need it for a school district apartment and trick him into giving it to us.] [Once the cash is in hand and the villa is bought, I’ll have my son acknowledge me as his real father and then throw my sponsor out of the house.] A blurry photo of a little boy was attached. My heart skipped a beat. On his wrist was the safety charm I had given my son. Just then, my wife pushed open the hospital room door. “Honey, Xeno is starting elementary school soon. Let’s take your mom’s compensation money from the relocation and use it to buy a place in a good school district.”

"ถ้าจะให้พี่ช่วย เธอต้องเรียกพี่ว่า ผัวขา ให้พี่ฟังก่อน...ไหนลองเรียกสิครับ พี่รอฟังอยู่" แนะนำตัวละคร โรม รัชตะ อายุ 28 ปี เขาเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ยานยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศและเป็นเจ้าของบ่อนคาสิโน เขามีบุคลิกที่เงียบขรึม ดุดัน ขี้หึง โมโหร้าย แต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น ------------ นิลิน อายุ 25 ปี เธอคือเป็นพริตตี้ตัวท็อปแห่งวงการพริตตี้มอเตอร์โชว์รถยนต์ จากผู้หญิงที่แสนดีอ่อนหวานกลับกลายเป็นสาวแซ่บที่มีบุคลิกแรง ๆ ตรง ๆ เพียงเพราะในอดีตเธอถูกผู้ชายใจร้ายหลอกให้รักและทิ้งเธอไปแบบไม่ใยดี -----------

ประธานบีเคกรุ๊ป ถูกตาต้องใจนักศึกษาฝึกงานตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ คนอย่างเขามีนิสัยที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ด้วยสิ ในเมื่อเขาอยากได้เธอมาเป็นเด็กของเขา เธอก็ไม่มีสิทธิ์มาปฎิเสธความต้องการของเขา.. “คืนนี้หนูนอนนี่นะ ฝนยังไม่หยุดตกเลย พี่สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรหนูมากไปกว่านี้ ถ้าหนูไม่ยอม...” แนะนำตัวละคร ภาคิน อัคราไพศาล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง อายุ 28 ปี ผู้บริหารบีเคกรุป ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เขาบริหารงานเพียง 3 ปี สามารถทำผลกำไรสะสมได้เป็นหมื่นล้าน เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ มีหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งเทพเจ้าสร้าง ทำให้สาว ๆ ในประเทศต่างหลงใหลในรูปร่างหน้าตาและความรวยระดับอภิมหาเศรษฐี แถมตระกูลของเขาถือได้ว่าเป็นผู้มีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศเลยก็ว่าได้ ---------- อรดา พิทักษ์กุล (ไอด้า) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสาขาวิชาการบัญชี อายุ 21 ปี นักศึกษาฝึกงานบีเคกรุป เธอมีใบหน้าที่สะสวย มีรูปร่างสัดส่วนที่เย้ายวนเซ็กซี่ นิสัยขี้อ้อนเหมือนนางแมวยั่วสวาท ใคร ๆ ที่อยู่ใกล้เธอต่างหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด ไม่เว้นแม้กระทั่งท่านประธานหนุ่มหล่อบีเคกรุป

I plan on ordering some food using my husband's phone, yet I've noticed a remark that's been saved on the delivery app. "The food is for a pregnant lady. Please make sure to be hygienic and use less oil and salt when making the dishes." I can feel my heart sink. I turn my gaze toward the bathroom, where my husband is. I can't figure out why my husband, who's been firm about not wanting a child, has been ordering meals for pregnant women. After a moment of hesitation, I scroll through the delivery app's order history with shaky hands. Numerous orders have been placed with the same restaurant, one that specializes in making exquisite dishes designed for pregnant women. Each of these food orders costs more than ten thousand dollars. My husband's company address has been chosen as the delivery address, and he's also the recipient. … After exiting the delivery app, I sit on the couch and stare into space. As I look at my husband's well-defined muscles, I recall how he, who's about to hit 40, is suddenly quite invested in getting in shape over the past year. I blurt out asking, "Have you been ordering food to your office often lately?" My husband freezes for a split second. Then, he fixes me with a gentle gaze. "I do that once in a while. Why are you suddenly asking about that? By the way, I haven't had the sweet and sour meatballs you make in a long while. Can you make some for me so that I can bring them to the office for my lunch tomorrow?" I smile at him and agree to his request. Still, I toss and turn in bed as the remark about the pregnant lady in his phone keeps gnawing at me that night.

On my fifteenth birthday, I begged my mom to teach me how to make a cream cake from scratch. We only had cream at home. No flour. So we went out to buy some. When we came back, we didn't walk into a birthday surprise. We walked in on my father pressing a strange she-wolf down onto the dining table. Cream was smeared all over her bare body. That night ended with my parents signing the Mating Dissolution Agreement. From that day on, cake became my nightmare, a taboo I could never touch. The night I mated with Alpha Kaelen of the Shadow Pack, amidst the pain and pleasure of his marking bite, I whispered in his ear. "Honey, if you ever want to end our mating, just bring me a cake." He frowned, his eyes burning with possessiveness, and kissed the words away. "Don't talk nonsense, Seraphina. You are my fated mate. How could I ever let you go?" Later, on his birthday, his intern secretary Elena ordered a three-tier luxury cake. Kaelen went into a rage, throwing both the cake and the intern out the front door. Back then, I was moved, even telling him not to be so harsh on a low-ranking wolf for my sake. But six months later, Elena had been promoted to Kaelen's personal assistant. On my birthday, she walked into my laboratory, swinging her hips, holding a burnt, homemade cake. I called Kaelen, asking him to remove the provocative item. On the other end of the line,his tone was casual. "Elena put her heart into making that for you. It would be cruel to throw it away. Be a good girl, don't be so sensitive. Have the grace of a Luna." The phone slipped from my hand. It turned out my mother wasn't wrong. Cake really is best served with a side of rejection papers.

รักของเพื่อน toxic love | คชาxมิรา my bad guy คนเลวของฉัน | คเชนทร์xขนม แอบรัก Lecturer | เซฟxริตา พ่อหม้ายมาเฟีย | ชานนท์xพะพิม นิยาย set เพื่อนรัก มีทั้งหมด 4 คู่ ครบรสชาติเลยนะคะ

หนุ่มหล่อนักธุรกิจตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท "ถ้าหนูอยากสบายตัว หนูต้องเชื่อฟังป๋านะครับเด็กดี " แนะนำตัวละคร ธันวา อายุ 32 ปี หนุ่มหล่อตัวร้ายที่หวงความโสดยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ แต่ดันมาตกม้าตายให้กับเด็กสาวที่หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท -------------- วีญ่า อายุ 20 ปี หญิงสาวหน้าตาน่ารักราวกับตุ๊กตา เธอกลับมาเรียนต่อมหาลัยที่ไทย ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอเหงาที่ต้องอยู่ต่างประเทศเพียงลำพัง เธอมีนิสัยดื้อรั้น แต่แฝงไปด้วยความน่ารักไร้เดียงสา จนตกหลุมพรางกับดักรักของเพื่อนพี่ชาย คำเตือน! [ตัวละคร สถานที่ ในนิยายเรื่องนี้ไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงจินตนาการที่แต่งขึ้นของนักเขียนเพียงเท่านั้น ผู้แต่งไม่ได้มีเจตนายุยงส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของตัวละครในเรื่องนี้แต่อย่างใด กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่าน] *ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 *ห้ามคัดลอก ลอกเลียน ดัดแปลง เนื้อหาโดยเด็ดขาด

Abductors bind me in a basement, subjecting me to the torment of dozens. Meanwhile, my husband, Evan Foster, dines by candlelight with his lover, Carmen Locke. My abductors grant me one chance to call for help, and I dial Evan's number. I'm certain he will come for me. I believe Evan would give his life for me, as he once vowed that his future held no meaning without me. Clinging to hope, I call the number etched in my heart. However, Evan scolds me for interrupting their date. "You think I'll come get you? Dream on. Maybe I'll bother to collect your body if you die out there." His words crush me, and I do die. Five days later, Evan stands before the autopsy table, grimacing at the mangled remains before him. Even as the police department's finest forensic expert, having dissected thousands of bodies, he condemns the killer's brutality. Yet, despite his cold dismissal of my desperate plea over the phone, he now wears a look of pity. Evan, if you knew these fragments belonged to me, would you still find me worthy of your compassion?

I used to be the most promising composer of my generation. But while I was working on my latest piece, my husband Charles Lambert's childhood friend destroyed everything I had. She slashed my face, stole my compositions, and set fire to my house—leaving me to burn alive alongside the kitten I'd just adopted. Then, as if my death were just a spark for her success, she posted my compositions online, claiming I'd plagiarized her. And people believed her. Everyone did. Strangers on the internet sneered and spat my name, and my own husband, Charles, chose to believe her over me. Even the International Musical Society rescinded my award and handed it to her without a second thought. My students, who once followed me loyally, were now fawning over her. I became the laughingstock of the entire internet—mocked, discredited, erased. It wasn't until a week later, when someone stumbled upon the charred remains of my lakeside studio, that they found what was left of me.

I hated my husband most in the moment he died for me, swallowed by the flames. Right before he took his last breath, he tore our marriage certificate in half, his eyes burning red. "If there's another life," he said, "I'd rather we never met." My whole body went rigid. Only then did I understand—he blamed me. Ten years ago, his childhood sweetheart and her family had been exiled. She had begged him for help. But that day, he'd gone with me on a trip and missed the chance to save her. And for ten long years, he held that grudge against me. After my husband's death, the world turned on me. Even my in-laws, who had always cared for me, looked at me with pure disgust. "If not for you, Russ wouldn't be dead. We wish you'd never been born!" I couldn't bear it anymore. I ended my life. I never expected that when I opened my eyes again, I would be back on the day Russ Williams came to propose. This time, I would do exactly as he wished. I would give everyone what they wanted.