Endure Novels & Stories

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.

"Hindi ka na natatakot sa araw, Lauren Jade?" "Hindi na, Anne," bulong ni Lauren, taking a step closer until the distance between them was entirely gone. She reached out, her warm hands firmly catching Anne’s long fingers, interlocking them tightly over the blueprints of the city. "Because today, we aren't drawing temporary lines in the dark. We are building the real foundations. At kahit anong lakas ng bagyo ang dumating sa labas, alam kong ang estrukturang mayroon tayo ngayon... ay itinayo para manatiling nakatayo habang buhay."

Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita. "Lumabas kayo riyan kung ayaw ninyong barilin namin kayo," matigas na utos sa kanila ng lalaki na parang miyembro ng WWW sa laki ng mga muscles na nag-uumalpas sa suot na puting sando. Ang WWW ay pangalan ng sikat na tournament kung saan ginaganap ang pakikipag-wrestling ng isang tao sa kanilang kapwa wrestler din. Mukha talaga itong wrestler. Nakakatakot.

If it continues, sarili ko lang ang mahihirapan. Pinilit ko ang sarili ko na magpunta sa office para lang makapag pahinga. Pakiramdam ko kasi mawawalan na ako ng malay roon kapag nanatili pa ako. Sino ba ang hindi kung ganoon ang set up na makikita mo, ‘di ba? I endure everything. Hindi ko nga alam na ganito pala kalakas ang endurance ko. Am I a masochist?

At tuluyan na niyang hindi napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha mula sa kanyang mata na palihim niyang pinunasan gamit ang kanyang palad. 'Endure it, Tori. Just endure the pain...'

Ngunit ginamit ni Lia ang sining ng paglayo upang palakasin ang ugnayan nila. "Kapag nakaramdam ka ng lamig o pagdududa," utos ni Lia, seryoso ang kanyang mga mata, "tingnan mo ang bracelet na ibinigay ko sa iyo. Ito ang Adinkra symbol ng Endurance. Isipin mo ang chalet, isipin mo ang baga, at isipin mo ang dalawang core na naghihintay sa iyo. Laging bumalik sa init."

paikot-ikot. By loving someone... we must endure all. As in the whole package even there's a part that we don't want to endure anymore. Kahit 'yung ibang parte no'n ay sobrang nakakapanghina... sobrang nakakadurog... sobrang nakakasira. We should endure it if we want to gain the peaceful love that we wanted. "Tingin mo hinahanap na tayo nila Mom?" tanong ko sa kaniya bago ipagsiksikan ang ulo ko sa leeg niya.

Ganito na ba siya ka martir at napakaganda pa rin sa pandinig niya ang endermentaryong gigamamit na tawag nito sa kanya? Tinanggal muna niya ang pagbabara sa kanyang lalamunan bago niya ito sinagot. "Y-yeah! I'm here," aniyang sinikap na maging normal ang tinig sa kabila ng paninikip ng dibdib niya at paghihirap ng kanyang puso. Pakiramdam pa niya'y hihimatayin na siya sa sakit at kirot na tinatamasa ngayon ng puso niya ngunit hindi maaari kailangan niyang magpakatatag.

“Can you endure it?” “I love you, Macoy. Yeah, I can endure it. Just do it.” Hingal-kabayo ang lalaki sa kanyang ginawang pagsundot sa bukana ng babae hanggang sa maitulos na niya pababa ng buo ang kanyang mahabang alaga.

Tapos nagtext ulit siya. Charisse: That’s my cousin, Conan is his name – 3L. Available ‘yan right now. That’s what she texted. Ultimate bugaw talaga nitong si Cha. Me: Alam mo Cha, minsan kasama talaga sa pag-ibig ang masaktan, pero syempre walang masama kung susubukan ulit diba. – I replied. Charisse: HAHAHA! Kita mo napareply ka kaagad, bruha ka.