Eyebags Tagalog Novels & Stories

Tumingin ako ng diretso sa kanya. Parang unti-unti akong nahipnotismo nito at muntik na akong mawala sa aking sarili ng makita kong papalapit na ng papalapit ang labi ko sa kaniya. Agad naman akong tumayo at tumawa para hindi mahalata ang nakakailang na nararamdaman ko. Take note: Salakot - Salakót is a traditional lightweight headgear from the Philippines used for protection against the sun and rain. Credits to Wikipedia.

You lock your bedroom door and close the window Indeed you know that there is no way to hide I get in from the door on the backside Baby, I'm your nightmare Sinubukan ni Gaia na wag pansini ang nakakakilabot na kantang ikinanta ng tinatawag ng kararamihan na--anghel.

Pero ang salitang nakaukit sa punong 'to ay simbolo ng pagkakaibigan naming binuo ng nakalipas na ilang taon. *Flashback* "Paaaa. Pasan mo 'ko. Please" paglalambig ko kay Papa habang binabaybay namin ang malawak na kagubatan. Naisipan kasi nila Mama na pumunta kami sa probinsya nila. At ngayon kasama ang mga kamag-anak ko ay papunta kami sa isang ilog na nasa dulo ng gubat. "Sabihan mo muna si Papa ng Iloveyou." masayang wika ni Papa saka lumuhod sa harapan ko.

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

Kailangan ang talas ng paningin at pang-amoy para makaiwas sa mga nakakalat na dumi ng aso. Isang grupo ng mga istambay na nakatago sa mga anino ng isang matandang puno ng Balete ang naaninag niya ngunit hindi pinansin dahil walang nakitang ka-hugis ng mga kapatid. Papalampas na ang dalaga nang may maulinigang mahihinang buskahan at malalakas na tawanan. "Pipoy, dumaan 'yung syota mo."

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”

maya maya lang ay iniligay nya na sa tenga nya ang cellphone nya pero hindi ko marinig yung sinasabi nya dahil mahina lang ang boses nya! Pano ko malalan kung anong sinaaabi nya?! -- Alam ko na titignan ko nalang yung galawa ng bibig nya tutal nasa kanan naman ng tenga nya yung cellphone nya!. TAMA ANG GALING MO JIROH! HA HA!minsan nagagamit ko rin pala yung utak ko.

Sa likod nito ay ay may apat na mga lalaking tahimik lang na nakamasid sa'min. Matagal pa bago ako ay nakapag salita pero pero may ngisi nang pumaskil sa mga labi ko na kanina ay nakaawang. "Ephraim.." wika ko. His gaze held mine. His eyes were very dark, uniquely so, I had known people before with blue eyes, but they had always been light blue, but Ephraim were the color of the sky just on the edge of the night. Sa wakas ay lumabas ka rin sa lungga mo.

Nakikiusap nitong sabi at bigla akong nahabag sa sobrang lungkot nito. Ibang-iba ang Thomas na nasa harapan ko ngayon sa Thomas ngayon. Pumayat siya, halatang-halata ang eyebags niya, hindi ko alam pero pakiramdam ko parang may mabigat siyang pinagdadaanan at kailangan ko siyang samahan.

Causing my eyes to heat up in tears as well. I swallowed hard saka nagpatuloy while blankly staring at nowhere. "Isa naman 'yon sa mga dahilan kung bakit ayaw mong ipagpatuloy ko ang kasong 'to di ba? Because of this. Dahil alam mong masasaktan ako kapag nalaman ko ang totoo na ang mga taong ipinaglalaban ko at pilit na hinahanapan ng hustisya ang pagkamatay nila were not actually my real parents at----"