Eyebags Tagalog Novels & Stories

Eliezah "ALAM mo bang unang kita ko palang sa'yo, nabihag mo na agad ang puso ko?" Masuyong sambit niya. Mas lalong nagkagulo ang sistema ko lalo pa nang maramdaman ko ang kamay niya sa bewang ko. "These hazel brown eyes,..." He traced my eyes. "evertime I look at these beautiful eyes I felt like I'm going to have an heart attack in any moment. " He continued.

Napatigil si Jade sa paghalik sakaniya't kaagad nag-alala. “What's wrong? May problema na naman ba? Sorry, nagulat ba kita?” nag-aalalang tanong niya kaagad sa umiiyak na dalaga. Umiling lang si Euphie sakaniya habang dahan-dahan na niyang pinapahid ang mga luha niya.

salubong ko rito. Bumaba siya sa bisikleta at inayos ang bag sa balikat. His hair was blown by the wind, giving me a slight sight of his chinky eyes and dark orbs. Gwapo... Iyon ang masasabi ko sa kaniya pero gago pa rin siya!

Saway ni Cyprian sa kanya. Napabaling ako sa gilid ng makita na may gumalaw duon. Nakita ko si kuya Khael na nakatayo at gulat ang mga matang tumingin sa akin. "Thea. Your awake." He said and he quickly approached me. Kita ko ang eye bags sa ilalim ng mga mata niya. "What happened to your eyes kuya?" Tanong ko.

Habang naglalakad ako. May napansin akong ibon.. Ibon na sa gabi lang gising sa pagkaalam ko. Nakatitig ito sa akin... Habang nakadapo sa sanga ng manga. Kwago... Ang lalaki ng mga mata oh. Napatitig din ako... Anong problema ng ibong 'to? Kung makatitig parang di ako tao... Di man lang kumukurap... Lumapit ako sa railings...

Sabay na nagkatinginan ang dalawa, pagkatapos ay sumimangot. “Pwede ba naming malaman kung anong emergency ‘yan?” Lovely had her eyes squinted while eyeing me suspiciously. Naka-krus naman ang mga braso ni Lance. I looked away from them, unable to meet the scrutiny I’m getting from their judgmental eyes.

my mother inquired teasingly and it didn’t help that my father joined in. “O baka naman mayroon na pero hindi ka lang nagsasabi?” Dad eyed me sternly but the hint of playfulness was still visible in his eyes. Mabilis akong umiling at sumimangot sa kanila. “Wala po! And please, we are not having this conversation right now, for goodness’ sake! Baka maiwan pa ako ng ferry.”

Inis kong tanong sabay turo sa sarili ko. Ba't bigla-bigla nya nalang akong tinatawag na bitch?! Inaano ko ba sya! "What? No! What I mean is do you like beach?" "Do I like bitch? DO I LIKE BITCH?? Abay gagu ka ba? At sino namang baliw ang gusto ng bitch ha!" Pasigaw kong saad sakanya. "Gosh ang bingi nya sobra." "Beach like dagat in tagalog Ms. Vee! Gets mo po ba huh??"

Buti nalang at busy ang mga kaibigan niya sa likod habang si Leonardo ay nakatitig lang sa cellphone niya. "I told you it's possible. Kaya akin na 'yan" kinuha ko ang burger at buti ay hindi niya iyon inagaw saakin. Wala pang five minutes ay ubos ko na iyon. "Huwag mong sasabihin kahit kanino ha" banta ko "Ok ka lang? Bakit parang wala kang trauma or ano. Hindi man lang lumaki ang eyebags mo" "Hindi niya diserve yun. Tsaka bakit naman ako matutrauma? Immune na ako sa sakit na binibigay niya"

“We’re not-” “Anong oras ba ang pasok mo? Kanina pa akong nasa labas.” Nagulat ako sa sinabi niya. Siya naman ay parang walang pakealam na naupo sa sofa. Isinandal pa niya ang ulo sa headrest ng sofa kaya naman nakita ko ang malalim at maitim na eye bags niya. “Bakit ka nasa labas?” He sighed because of my questions.